به گزارش مهر  وزارت میراث‌ فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی با انتشار بیانیه‌ای تکان‌دهنده اعلام کرد: در پی تجاوز نظامی اخیر رژیم جنایتکار آمریکا و هم‌پیمان آن، رژیم نامشروع و کودک‌کش صهیونیستی علیه ایران، دست‌کم ۵۶ موزه، بنای تاریخی و محوطه فرهنگی در استان‌های مختلف کشور هدف هجوم مستقیم قرار گرفته و دچار آسیب‌های ساختاری و جدی شده‌اند.

با این حال، سید احمد علوی، رئیس کمیته میراث فرهنگی شورای اسلامی شهر تهران، آمار بسیار بالاتری اعلام کرده و از آسیب به ۱۲۰ اثر تاریخی و فرهنگی خبر داده است.

این اقدام وحشیانه، جنایتی علیه هویت، حافظه تاریخی و روح یک ملت و لطمه‌ای جبران‌ناپذیر به میراث مشترک بشریت به شمار می‌آید.

تهران، قلب سیاسی و فرهنگی ایران، در صدر فهرست خسارت‌ها

استان تهران با بیش از ۵۰ اثر آسیب‌دیده در صدر فهرست این جنایت قرار دارد و آثار بی‌بدیلی که هر یک گنجینه‌ای از هنر، مقاومت و شکوه تمدن ایرانی هستند، هدف حملات مستقیم قرار گرفته‌اند.

کاخ گلستان (نماد قاجاریه و میراث جهانی یونسکو)، ارگ تاریخی تهران، بازار تاریخی تهران، کاخ مرمر، مجموعه کاخ سعدآباد، برج آزادی (نماد معاصر پایتخت)، ساختمان سابق مجلس شورای ملی(کاخ سنا)، کاخ‌موزه فرح‌آباد، عمارت تاریخی شهربانی، مسجد سپهسالار (شهید مطهری)، موزه مقدم، انستیتو پاستور و استادیوم ۱۲ هزار نفری آزادی.

وزارت میراث‌فرهنگی اعلام کرده است: با بهره‌گیری از همه ظرفیت‌های کارشناسی داخلی، نسبت به پایش دقیق خسارات وارده اقدام کرده و در نخستین فرصت پس از پایان این تجاوز، طرح جامع «بازآفرینی هویتی و مرمت اضطراری»آثار آسیب‌دیده را با اتکا به دانش بومی و با مشارکت دانشگاهیان، پژوهشگران و متخصصان کشور اجرایی خواهد کرد.

هویت ایرانی، میراثی برای همیشه است؛ میراثی که هرگز از حافظه تاریخ محو نخواهد شد.

حال؛ علیرضا شاکر، فعال حوزه میراث فرهنگی در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری مهر، با اشاره به آسیب‌های وارد شده به بافت‌های تاریخی و کاخ‌های تهران نظیر سعدآباد و گلستان، اظهار داشت: متأسفانه شاهد نوعی فرهنگ‌سازی نادرست یا حتی تغییر فرهنگی هستیم که درک صحیحی از ارزش‌های تاریخی را منتقل نمی‌کند و اگر این روند ادامه یابد، کل بافت تاریخی کشور را فرا خواهد گرفت.

شاکر در پاسخ به این پرسش که مرمت کاخ‌هایی مثل سعدآباد و گلستان چقدر زمان می‌برد و آیا روند گردشگری مختل می‌شود، گفت: اگر قرار باشد دیواری مرمت شود یا بازدیدکننده‌ای وارد شود، باید زیرساخت‌ها فراهم باشد، مرمت اصولی این بناها بسته به میزان آسیب و تأمین اعتبار، ممکن است ماه‌ها تا سال‌ها به طول انجامد و در کوتاه‌مدت ممکن است دسترسی گردشگران محدود شود، اما در بلندمدت قطعاً به نفع گردشگری خواهد بود.

این فعال میراث فرهنگی در پایان تأکید کرد: امیدوارم این بی‌توجهی‌ها دامن همه را نگیرد و با برنامه‌ریزی اصولی، هم آسیب‌ها جبران شود و هم فرهنگی پایدار برای حفاظت از میراث نهادینه شود.

به گزارش مهر؛ واقعیت این است؛ آجر که شکست، باز هم آجر است. اما خاطره که شکست، دیگر هیچ‌چیز نیست.

دشمن این بار نه به سنگرها که به سینۀ تاریخ تیراندازی کرد. نه به پادگان‌ها که به پاسداران حافظۀ یک تمدن؛ او می‌دانست که بمباران یک موزه، گاهی از بمباران یک مقر نظامی دردناک‌تر است؛ چون موزه، خلاصۀ هزاره‌ها مقاومت است؛ چون بازار تاریخی، روایتگر روزهایی است که ملتی بدون هواپیما و پهپاد، تمدن می‌ساخت.

اما شاید دشمن یک نکته را فراموش کرده است؛ هویت ایرانی، در آجر و سنگ خلاصه نمی‌شود. هویت ایرانی در نگاه پیرمردی است که پشت دکان پدری‌اش چای می‌ریزد، در صدای دانشجویی است که پای برج آزادی از آینده می‌گوید، در اشکی است که مادری بر دیوارهای کاخ گلستان می‌ریزد.

سکوت نهادهای بین‌المللی شاید بلندترین فریاد این روزهای جهان باشد. همان نهادهایی که برای تخریب یک تندیس در میدانی دور، کنفرانس می‌دهند، حالا در برابر نابودیِ میراث یک تمدن هفت‌هزارساله، چشمانشان را بسته‌اند، اما تاریخ، قاضیِ سرسختی است؛ روزی خواهد آمد که این سکوت، رسواترین فریاد خواهد شد.

و ما، ایرانیان، در آن روز خواهیم ایستاد و خواهیم گفت: ما بودیم و میراثمان را با دست‌های خالی بازسازی کردیم. ما بودیم و نشان دادیم که هویت، ترک‌بردار نیست.