*قدرت مظاهری


اصولا تسلا دادن و همذات پنداری با مصیبت دیدگان ، نه تنها از بعد دینی و مذهبی ، که از دید اخلاقی و انسانی نیز امری پسندیده و حتی لازم است .
ابراز تسلیت های حضوری ، کتبی ، تلفنی و انواع دیگری که به مدد شبکه های مجازی تسهیل شده اند ، هر کدام در جایگاه خود موجب احساس قرابت با مصیبت دیده و کاهش آلام وی می شوند .

این فرهنگ حسنه که بیش و پیش از هم دینی و هم کیشی ، ریشه در انسانیت انسان داشته و به نوعی ترویج اخلاقیات است ، می تواند همچون مسکنی آرامبخش ، دل ، روح و روان و متعاقبا جسم فرد یا افراد داغدیده را التیام بخشیده و آرامش از دست رفته شان را به آنان بازگرداند .
بیانیه ی ابراز تسلیت جمعی از فرهیختگان استان بوشهر در پی درگذشت بانو ملک طباطبایی « خلد آشیان » که حقی سترگ بر این آب و خاک داشت ، اقدامی زیبا ، پسندیده و لازم بود که جای سپاس و قدردانی دارد .

با این حال بنظر می رسد چنین سنت زیبایی نباید فقط مشمول فرد یا افراد خاصی شده و دیگر افراد جامعه از دایره ی شمول آن خارج شوند ! - کاری که حکومتیان می کنند -

در همین چند روز گذشته و به موازات درگذشت این بانوی ارجمند ، چهار دخترک خردسال معصوم سیستانی نیز در آتش بی عدالتی و بی انصافی جزغاله شدند و خاکسترشان آسمان ایران را خاکستری کرد .

جای آن می بود که نخبگان ، اندیشمندان و مصلحان جامعه - هر کجای این جغرافیای داغدار ایستاده اند - با صدور بیانیه ی کوتاهی ، به تسلای این داغ بزرگ اقدام می کردند تا خانواده های مصیبت دیده ی این نونهالان ، خود را در خانواده ای به وسعت ایران بیابند .
چون همان گونه که بانو ملک طباطبایی ، مادر همه مان بود ، مریم ، یکتا ، مونا و صبا نیز دخترکان بیگناه همه مان بودند./د