اتحادخبر ـ عباس حیدری: مدام نگاهم به ساعتم بود و زمان را چک می کردم كه نکند دیر به همایش برسم. قدمهایم را تند تر و فاصله ي گام هایم را نیز متناسب با زمان از دست رفته ام بیشتر کردم. مثل همیشه داشتم با هدفونی که به موبایلم وصل بود، آهنگی گوش مي كردم كه کمی آرام بگیرم. نوبت به آهنگ وطنم ای شکوه پا برجا رسیده بود، که هیچ گاه دلم نمی آمد...