به گزارش خبرآنلاین، مجسمه‌سازی یکی از قدیمی‌ترین و مهم‌ترین شاخه‌های هنرهای تجسمی و البته پویاترین هنرهاست. مجسمه‌سازان در طول تاریخ، از اعتبار زیادی برخوردار بوده و شاید تمدن امروز بشر، تا حدودی نیز خود را مدیون هنرمندان مجسمه‌ساز بداند چرا که به دلیل آثار به جا مانده از گل، چوب، سنگ و فلز، انسان با گذشتگان و کارهایشان آشنا شده و توانسته با کوله‌باری از دانش و شناخت، در راه پیشرفت گام بردارد.

البته در این بین اگر فوتبال‌دوستان بخواهند با استناد به مجسمه جدید رونالدو در فرودگاه مادیرا، او را به آیندگان معرفی کنند، قطعاً شخص دیگری را در ذهن آنها به تصویر خواهند کشید چون همانطور که می‌دانید این مجسمه به هر کس و هر چیزی شبیه است جز کریستیانو رونالدو! شکل این مجسمه به حدی به کریس شباهت نداشت که به سوژه اصلی مخاطبین در فضای مجازی تبدیل شد. در این میان حتی یکی از هواداران کریکت، این مجسمه رونالدو را بیشتر شبیه به «درن گاف» یکی از بازیکنان کریکت انگلیس می‌دانست. نظری که پر بیراه نبود و با استقبال مردم نیز مواجه شد.

البته این مجسمه خبرساز، تنها مورد از این قبیل مجسمه‌ها نیست و مجسمه‌های دیگری نیز از ستارگان فوتبال وجود دارند که هیچ شباهتی بین آنها و صاحبین اصلی‌شان یافت نمی‌شود. به همین دلیل بد ندیدیم که نگاهی بیاندازیم به مجسمه‌هایی که آیندگان نباید با استناد به آنها، ستاره‌های فوتبال را بشناسند.

آلن شیرر

شنیدن نام نیوکاسل کافی‌ست تا ما به یاد اسطوره به یادماندنی این تیم یعنی آلن شیرر بیافتیم. شیرر با 260 گل، بهترین گلزن تاریخ لیگ برتر جزیره و هفتمین گلزن برتر تیم ملی فوتبال انگلستان است. این مشخصات کافی بود تا مسئولان را به فکر ساخت مجسمه‌ای از او بیاندزد. فکری با صرف هزینه‌ای 250 هزار پوندی، عملیاتی شد تا مجسمه برنزی این اسطوره در بیرون ورزشگاه سنت‌جیمزپارک نصب شود. مجسمه‌ای که بیشتر شبیه نایجل پیرسون، مربی کنونی دربی‌کانتی است تا شیرر.

البته ایراد این مجسمه، تنها به عدم شباهت چهره با شیرر ختم نمی‌شود. در مجسمه نام برده شده، گویا شادی آلن به تصویر کشیده شده و این در حالی‌ست که شیرر هیچگاه با مشت گره‌کرده شادی نمی‌کرد و مدل شادی او، دستی باز رو به بالا و یا در مواقعی، انگشت اشاره رو به آسمان بود.

 

 

دیوید بکهام

بکهام سال‌هاست که دیگر فوتبال بازی نمی‌کند اما با بالا رفتن سن‌اش، ذره‌ای از خوشتیپی و جذابیت‌اش را از دست نداده. البته اگر بخواهیم این خوشتیپی را از روی مجسمه نقری‌ای دیوید در نیویورک بسنجیم، مطمئناً نظرمان تغییر خواهد کرد. انتقال دیوید از رئال مادرید به لس‌آنجلس گلکسی و حضور این فوق ستاره در آمریکا، سرآغازی بود بر گسترش چشم‌گیر فعالیت‌های اقتصادی و تبلیغاتی بکهام. یکی از این تبلیغات که عکس‌های آن بسیار در دنیا جنجال بر پا کرد، به حضور دیوید در تبلیغات برند پوشاک H&M به عنوان چهره تبلیغاتی این برند مربوط می‌شود. مسئولان H&M که از بازخورد بنرها بسیار راضی بودند، تصمیم گرفتند مجسمه‌ای نقره‌ای از روی همان عکس‌ها از بکهام بسازند و برای جذب مشتریان بیشتر، در مقابل فروشگاه مرکزی به نمایش بگذارند.

هرچند این مجسمه نام دیوید بکهام را با خود یدک می‌کشد اما بی‌شک با بکهام واقعی، فرسنگ‌ها تفاوت دارد. البته توریست‌ها به این عدم شباهت چندان توجهی ندارند و تنها به فکر گرفتن یک عکس یادگاری با دیوید نقره‌ای و نیمه‌برهنه هستند. آمریکایی‌ها هم با توجه به این اشتیاق، تصمیم گرفتند برای گرفتن هر عکس، 5 دلار از توریست‌ها دریافت کنند. جالب است بدانید که تنها از طریق دریافت هزینه از این طریق، بیش از نیمی از مبلغ ساخت مجسمه در 5 ماه به حساب شرکت بازگشت.

 

 

تِد بِیتس

بیتس برای هواداران این تیم یک قهرمان به تمام معنا بود. او حتی در سن 66 سالگی، قسمتی از املاک خود را فروخت و پول حاصل از آنرا به باشگاه اهدا کرد. زمانی که مسئولان وقتِ باشگاه ساوتهمپتون اعلام کردند که می‌خواهند مجسمه تد بیتس، بازیکن، مربی، عضو هیئت مدیره و مدیرعامل سابق موفق این باشگاه را بسازند، هواداران متعصب ساوتهمپتون به شدت از این تصمیم خوشحال شدند و اعلام کردند که حتی حاضرند از لحاظ مالی نیز به باشگاه جهت انجام هرچه بهتر این پروژه کمک کنند.

اما لبخندها در زمان رونمایی از مجسمه برنزی اسطوره باشگاه، بر لب تمامی هواداران ساوتهمپتون خشک شد. جدای از اینکه پاهای این مجسمه درست هم‌اندازه دست‌ها بود، چهره ساخته شده از تد بیتس، بیشتر شبیه به میلان مانداریچ، مدیرعامل سابق پوتموث بود. تیمی که رقیب و دشمن دیرینه ساوتهمپتون محسوب می‌شود. اعتراضات بالا گرفت و هواداران خواستار بازگشت کمک‌های خود به باشگاه شدند و سرانجام مسئولان وقت ساوتهمپتون دستور به حذف این مجسمه و ساخت مجسمه‌ای جدید از بیتس دادند.

 

 

جکی میلبورن

پیش از حضور شیرر در نیوکاسل، هواداران این تیم از تماشای بازی و گلزنی‌های مهاجمی به نام جکی میلبورن به خود می‌بالیدند. میلبورن به حدی در نیوکاسل موفق و رویایی کار کرده بود که شیرر بعد از حضور در جمع «کلاغ زاغی‌ها»، تحت تاثیر شدید نام و رکوردهای او قرار گرفته بود. زمانی که هواداران این تیم خبر ساخت مجسمه جکی میلبورن، مهاجم ملی‌پوش سابق‌شان را شنیدند، سر از پا نمی‌شناختند و هر روز خبرهای مرتبط با آنرا پیگیری می‌کردند.

البته شاید اگر آنها از شکل و ظاهر مجسمه زودتر خبردار می‌شدند، احتمالا تا این حد برای لحظه پرده‌برداری از مجسمه ثانیه‌شماری نمی‌کردند. به قول یکی از هواداران متعصب نیوکاسل، این مجسمه بیشتر شبیه یک شخصیت نمایشی ساخته شده توسط یک کودک 10 ساله است تا مجسمه از یکی بزرگترین اسطوره‌های باشگاه.

 

 

کارلوس والدراما

کارلوس آلبرتو والدراما پالاسیو، هافبک صاحب‌نام سابق تیم ملی کلمبیا است. هافبکی که به خاطر پاس‌های تک‌ضرب و دقیق‌اش، در دنیای فوتبال شهره شد. اما یکی از ویژگی‌هایی که او را در دنیا بیش از پیش مشهور کرد، موهای طلائی بلند و عجیب‌اش بود. ظاهرا مجسمه‌ساز کلمبیایی، به حدی شیفته موهای والدراما بوده که قراردادن صورت را در مجسمه فراموش کرده. در مجسمه والدراما، از رشته‌های ماکارونی برای ساخت مو استفاده شد. مجسمه‌ای که صورت کارلوس جایی در آن نداشته!

 

 

به موارد بالا، مجسمه کریستیانو رونالدو ساخته شده توسط کمپانی نایکی در مادیرا، دیگو مارادونا در موزه بوکاجونیورز، بیلی رایت در ورودی استادیوم مالینیو و البته مجسمه عجیب بابی رابسون را نیز اضافه کنید تا متوجه وسعت ساخت اینجور مجسمه‌ها شوید.