آن قدر فضای نقد بسته است وزیر سوال می رویم که روح نقد کردن از آدمی می پرد ولذا مجبور میشویم علی رغم میل باتنی فقط تعریف الکی بدیم والکی خوش باشیم.(به به چقد عالی وای جدن کیف کردم احسنت دیگه بهتر از این نمیشه)،آیا اینجوری خوبه؟
رضایت به وضع موجود در همه حال یعنی رکود وحاصل آن می شود جمود.
آخه جمعیت زنان شهر سعدآباد همین قدر است،کار فرهنگی از هر کاری بگید سخت تر است،هزینه بر تر است،زمان بر تر است،اصلا شاید موقع چیدن میوه های حاصل اون زحمت ها خود بانی اون حرکت فرهنگی درقید حیات نباشد که نمونه بارز برای کار فرهنگی همین اقدامات ارزنده شهیدان است.که بعد از چنیدن سال جواب داده است.
بنده به هچ عنوان بخودم اجازه نخواهم دادکه آنچه را که از زاویه جامعه وملت برآن مسئله نقدی باشد(نقد نکنم)ویا بلعکس آن،این عین بی وجدانی است.
از خانم سرکاری عزیز باید تشکر کرد، استارت این اقدم وعمل به آن قابل تشکر است ولی استمرار این مهم از اهمیت ویژه تری برخوردار است که امیدوارم هرچه زودتر بازخورد اون تو سطح عموم وبه خصوص تو کانون گرم خانواده های سعدآبادی ملموس باشد انشالله.
وطن خواه(سعدآباد)