شیرین ماحوزی:

آیت الله سید مرتضی مجتهد اهرمی در تاریخ 1247 در شهر اهرم بدنیا آمدند مرحوم پدر ایشان سید جعفر از سادات کاکی دشتی بودند.

مرحوم سید مرتضی ملقب به علم الهدا از روحانیون استعمار ستیز ایران در قرن سیزدهم و چهاردهم هجری بود. در نوجوانی برای تحصیل علوم دینی به نجف اشرف رفت و نزد آخوند خراسانی تلمذ کرد و به درجه اجتهاد نایل شد و سپس به بوشهر بازگشت.

فتوای جهاد مرحوم سید مرتضی

در سال 1326 ق پس از بمباران و تعطیلی مجلس توسط محمدعلی شاه قاجار، علم الهدا به فتوای سید عبدالحسین لاری و نیز اجتهاد خود بر ضد انگلیسی ها فتوای جهاد صادر کرد و رئیس علی دلواری را با صد نفر تفنگ چی تحت امرش به بوشهر دعوت نمود و با کمک آنها و آزادی خواهان بوشهر، تمام ادارات دولتی را از دست نمایندگان دولت، خارج ساخت و خود رتق و فتق امور بندر را در دست گرفت و به عزل و نصب ماموران دولت پرداخت و تسلیم وجوه گمرک جنوب را به دولت انگلستان- که گمرکات بوشهر را در اختیار داشت- قطع نمود.

در سال 1324ق./1906م. فرمان مشروطیت توسط مظفرالدین شاه پذیرفته و صادر گردید که مورد استقبال آزادی خواهان بلوکات و نواحی ایالت فارس و بنادر جنوب قرار نیز واقع گردید. در دوره محمدعلی شاه که حکومت مرکزی با آزادی خواهی مردم به مبارزه پرداخت رهبری آزادی خواهان در بوشهر بر عهده سید مرتضی مجتهد اهرمی بود وی بدنبال فتوای علما از جمله استاد خود آخوند خراسانی و با توصیه و مشورت سید عبدالحسین لاری و ملا علی تنگستانی و دیگر علما و تجار بوشهر و استمداد از حکام محلی از جمله زایر خضرخان اهرمی رئیس علی دلواری شیخ حسین خان چاه کوتاهی، غضنفرالسلطنه برازجانی، خالو حسین بردخونی، رئیس عبدالحسین دشتی با همراهی قوای تنگستان، دشتستان و دشتی در سال 1327ه.ق/1909 میلادی اقدام به خارج کردن نیروهای طرفدار محمدعلی شاه از بندر بوشهر نمود و امورات آن را به دست گرفت. دولت انگلیس که مخالف آزادی خواهان بود نیز به بهانه دفاع از خارجی ها و جهت حفظ منافع خود در بوشهر نیروی نظامی پیاده کرد. ۹ ماه شهر بوشهر در اختیار آزادی خواهان بود. دو ماه پس از موفقیت وی دولت مرکزی احمدخان دریابیگی را جهت سرکوب سید و آزادی خواهان به حکم رانی کل بنادر جنوب تعیین کرد که وی با تحریک پراکنده کردن نیروهای مشروطه خواه نمود و شهر دوباره به کنترل نیروهای محمدعلی شاه قرار گرفت. سید به کنسول گری انگلیس برده شد و بدنبال حساسیت مبارزان منطقه از جمله رئیس علی دلواری جهت تسخیر بوشهر و آزادی سید، دریابیگی وی را بدستور محمدعلی شاه به نجف تبعید نمود.
 علت این تبعید مبارزات وی در جنوب هنگام جنگ جهانی اول بود.
دریابیگی هوشیارانه سید اهرمی را در فشار گذاشت سید هم به خیال رسیدن کمک در خانه خود متحصن و حصاری شد و به وسیله نامه از دلواریها و دشتستانیها خواستار کمک گردید.

دریابیگی ناچار دستور داد خانه او را به توپ بسته و او را از تحصن خارج و دستگیر سازند. پس از ویرانی خانه از صدمات توپ، مردم که اتلاف وجوه گمرک را مغایر حیثیت انقلابی می دانستند سید را در میان گرفته و شخصی به نام سید غریب با دار و دسته اش او را در کوچه و بازار گردانیدند. هنگامی که مامورین انجمن برای نجات او آمده بودند و از دست مردم عصبانی که عده اوباش و اراذل هم قاطی آنها شده بودند نجاتش دادند، وی در بوشهر در تاریخ 23/5/1316 فوت نمود و در امامزاده عبدالمهیمن بوشهر به خاک سپرده شد.