اتحادخبر: مطالعه اخیر محققان نشان داده است کمبود ویتامین د ناشی از کمبود نور خورشید ممکن است به ضعیف شدن عضلات منجر شود.

به گزارش ایسنا؛ به نقل از دیلی‌میل، ویتامین د به اصطلاح "ویتامین آفتاب" شناخته می‌شود و در غذاهایی مانند ماهی روغنی، زرده تخم مرغ، پنیر و قارچ وجود دارد. مدت هاست شناخته شده است که این ویتامین در استحکام استخوان نقش دارد.

با این حال اخیرا محققان موسسه تحقیقات پزشکی "گاروان" استرالیا با آزمایش بر روی موش‌ها دریافتند که عدم دریافت کافی ویتامین د باعث کاهش عملکرد میتوکندری که به عضلات نیرو می‌دهد، می‌شود.

علاوه بر این یافته‌ها نشان می‌دهد جلوگیری از کمبود ویتامین د در افراد مسن ممکن است به آنها کمک کند تا از انحطاط عضلانی مربوط به سن آنها نیز جلوگیری کنند.

مطالعات اخیر حاکی از آن است که حدود چهار فرد از هر ۱۰ فرد اروپایی ممکن است از کمبود ویتامین د رنج ببرند. همچنین گفته شده است که این امر با افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های مختلف از جمله سرطان، کووید-۱۹ و دیابت مرتبط است.

نتایج مطالعه نشان داد که یک رابطه مشخص بین کمبود ویتامین د و ظرفیت اکسیداتیو در عضلات اسکلتی وجود دارد. کمبود ویتامین د با کاهش تعداد میتوکندری در عضله اسکلتی، عملکرد میتوکندری را کاهش می‌دهد.

محققان طی این مطالعه اثر کمبود ویتامین د ناشی از رژیم غذایی را بر عملکرد میتوکندری عضله اسکلتی در موش‌های نر جوان بررسی کردند. برای مدت سه ماه موش ها یک رژیم غذایی با مقادیر طبیعی ویتامین د(۳۰ نانومول در لیتر) و در مدتی از یک رژیم غذایی بدون ویتامین د برای ایجاد(فقط ۳ نانومول در لیتر) پیروی کردند. محققان گفتند در انسان سطح ویتامین د طبیعی ۴۰-۵۰ نانومول در لیتر است و کمبود حاد آن به مقدار زیر ۱۲ نانومول در لیتر گفته می‌شود.

برای تعیین غلظت ویتامین د و کلسیم و تعداد و میزان عملکرد میتوکندری، دو آزمایش نمونه خون و نمونه به صورت ماهیانه از موش‌ها گرفته شد. بعد از گذشت سه ماه محققان دریافتند که عملکرد میتوکندری در عضله اسکلتی تا ۳۷ درصد مختل شده است. یافته‌ها نشان داد که سطح ناکافی ویتامین د ممکن است به کاهش میزان انرژی تولیدی عضلات منجر می‌شود که این موضوع نیز به نوبه خود ممکن است به عملکرد ضعیف عضلات منجر شود.

محققان افزودند، برای بررسی تأثیر مستقیم کمبود ویتامین د بر عملکرد و قدرت عضلات در انسان به مطالعات بیشتری نیاز است.

یافته‌های این مطالعه در مجله "Endocrinology" منتشر شد.