1)

آزادانه چرخی بزن 

 اینجا ارزش ماندن ندارد

دارم دار و ندارم را حراج می کنم 

از تنم یکی می زند بیرون 

این خواب، چشم از من ربوده است 

 و دیگر 

هیچ درختی حرفش را به من نمی گوید 

قصه هایم قصد ندارند تمام شوند 

این جاده های دراز هم 

هر چقدر سمت تو می روند 

درازتر می شوم 

از پاهایم که هنوز قافله ها را جا مانده اند 

و نگاهی که انگار افتاده است پایین چشم هایت 

اکنون 

با تو نمی شود کنار تکرارهایم نباشم 

من از تو لبریز و چرخش های بعد.

2)

دهانم را باز می کنم و 

شب را اندازه می گیرم 

از مجذور شعاع 

نه حجمی به دست می آید 

نه تو

که باید پی در پی 

در پی اعداد بدوی

بدون هیچ نشانه ای که از شانه هایت برمی خیزند و 

 شانه ای که 

موهایت را صاف می کند

مثل آسمان 

که بعد از باریدن می درخشد در ما

حالا هر وقت 

وقت داشتی 

دهانم را با دهانت اندازه کن و 

فریادت را به تمام سکوت های شکسته ام پیوند بزن. /م