
گفتم: دی علی زار خدر اینجا کسی کارت نداره. میگم : سواد هم چی خوبینا.
دی علی زار خدرتعریف میکرد، میگفت: امسال توسون که میخواسیم بریم مشهد, توتهرون دم همی طاق گتو هسیا، اسمش چنن؟ گفتم: میدون آزادی. گفت: ها همی جا، بچم سی ما، دومن کرد، بار بند ماشینم نهاد زمین، گفت: میخوام برم کار اداری دارم.
ما اومدیم چیا نهادیم تو میدون، یه خیمه ی هم همرامون بید،خیمیکو وازش کردیم، درسش کردم رفتیم زیرش. گفتیم تا اینا میان پخت وپزی کنیم. همی پیازسرخ نکرده بیدم که دیدیم یه دفعه صدی اومد، گفت: کی گفته اینجا چادر بزنین؟ اینجا چادر قدغنن، یاالله جمع کنین. سرم از خیمه کردم در سیل کردم تا یه پاسبانین. سی دی علی زار خدر گفتم : عزیز دلم ،قربونت برم، یه چی شنفتی ودیدی ، همه جا خونمیشه خیمه بزنی؟ گفت: واله چه بگم؟ما خو سواد نداریم جون. بعد یه مدتی بهار قشنگی کرده بید ، رفتیم چاهکوتاه. ما بیدیم، دی علی زار خدر بید. میشتی شمسی بید. ننه ی مهدی بید. سکینه کل عباس بید. سی خومون عیش عشرتی جور کرده بیدیم. میشتی شمسی خواس خیمه بزنه. دی علی زار خدر گفت : خیمه نزنی ها. گفتم: دی علی زار خدر اینجا کسی کارت نداره. میگم : سواد هم چی خوبینا.
زمستان- 1391
منبع: هفته نامه پیغام