کد خبر: 8549 ، سرويس: یادداشت
تاريخ انتشار: 15 دي 1391 - 11:24
قطار 300 نفره بدهکاران بانکی بوشهر - شیراز!
يونس قيصي زاده: اگر دولت به جای وام دادن به تنها 3 نفر از این افراد، اعتبار آن را به ساخت راه آهن بوشهر – شیراز تخصیص می داد، 700 ميلياردتومان اعتبار اين پروژه تامين مي شد؛ نه اینکه از سال 84 تا کنون، قطار این پروژه در ایستگاه شیراز لحام کرده است!
آقای احمدی نژاد چند ماه مانده به پایان صدارتش دست به افشاگری مهمی زده و خبر داده: " 300 نفر در كشور 60 درصد پول های جامعه را در جیب خود گذاشته اند و پس نمی دهند. "
از آنجا که اشاره ایشان به بدهکاران بزرگ بانکی است که حاضر به پس دادن وام های بی زبان نیستند، و از آنجا که در حال حاضر 70 هزار میلیارد تومان آمار معوقات بانکی مي باشد، بنابراین می توان نتیجه گرفت که دولت در این مدت به 300 نفر از برادران بزرگ، مبلغ 42 هزار میلیارد تومان وام داده که به هر کدام یک از این بزرگواران! به طور متوسط 140 میلیارد تومان ناقابل رسیده است.
شاید این افراد نیز به خاطر سهم اندکی که از پول های کشور نصیب شان شده، حاضر به پس دادن این مبلغ جزئی نیستند.
البته خاطرمان جمع بود که این پول ها در راه تولیدات کشور به کار گرفته شده اند و تولیدگران با این مبالغ به جنگ کالاهای بنجل چینی رفته و عنقریب تولیدات وطنی، بازار دیگر کشورها را هم به دست گیرد که سخنان یکی از اعضای کمیسیون اقتصادی مجلس اندکی نگرانمان كرد.
سید محمد بیاتیان نماينده بيجار فرموده: "بدهکاران بزرگ بانکي، تولید کننده هم نیستند و این اعتبارات را در بخشی خارج از تعهداتشان سرمایه گذاری کرده اند."
از آنجا که در ایران بانک ها برای دادن وام کلان یک میلیون تومانی، کلی وثیقه و ضامن معتبر و سفته و کاغذ از اقشار مرفه، کارگر و کارمند می گیرند، اینبار مطمئن بودیم که حتما بانک ها برای بازپرداخت این مبالغ جزئی هزار میلیاردی (!)، پدر وام گیرندگان را از بابت گرفتن سپرده و وثیقه و ضامن معتبر درآورده اند تا از اين ابراز براي بازپس گيري وام ها بهره ببرند که باز هم چشممان به سخنان این عضو کمیسون اقتصادی مجلس افتاد که فرموده اند: "بدهکاران بزرگ بانک ها بدون سپرده وثیقه مطمئن وام گرفته اند."
نگرانی مان بيشتر شده بود، اما از آنجا که در بانکها پرداخت حتي وام یک میلیون تومانی هم بدون ضوابط و با سفارش امکان پذیر نیست، مطمئن بودیم این برادران حتما وام های خود را بر اساس ضوابط و لیاقت و فعالیت هايشان گرفته اند که باز دیدیم آقای بیاتیان فرموده اند: "بدهکاران بزرگ بانکی این اعتبارات را با استفاده از رانت و ارتباط گرفته اند."
حقیقت با اینکه دلشوره گرفته بودیم باز جای شکرش باقی بود که مبلغ جزيی 42 هزار میلیارد تومان (!) به 300 نفر از متقاضیان وام رسیده و با تمام شدن لیست سفارش شده، بزودی نوبت ما و دیگر هموطنانمان هم برای دریافت این وام ها خواهد رسید که دیدیم این نماینده کوتاه نیامده و ادامه داده: "بدهکاران بزرگ بانک ها 160 نفرند که حدود 64 درصد تسهیلات در دست شان است."
به عبارتی از 70 هزار میلیارد تومان بدهی معوقه بانک ها كه در ابتداي اين يادداشت هم ذكرش شد، 44 هزار و هشتصد میلیارد تومان (معادل 60 درصد) دست 160 نفر است.
یعنی اینکه به طور متوسط دولت در این چند سال به 160 نفر از ما بهتران، هر کدام 280 میلیارد تومان وام داده که این افراد قانع نیز حاضر به پس دادنش نیستند!
در جزيی بودن این مبلغ (!) همین بس که اگر دولت به جای وام دادن به تنها 3 نفر از این افراد، اعتبار آن را به ساخت راه آهن بوشهر – شیراز تخصیص می داد، 700 ميلياردتومان اعتبار اين پروژه تامين مي شد؛ نه اینکه از سال 84 تا کنون، قطار این پروژه در ایستگاه شیراز لحام کرده است!
از آنجا که اشاره ایشان به بدهکاران بزرگ بانکی است که حاضر به پس دادن وام های بی زبان نیستند، و از آنجا که در حال حاضر 70 هزار میلیارد تومان آمار معوقات بانکی مي باشد، بنابراین می توان نتیجه گرفت که دولت در این مدت به 300 نفر از برادران بزرگ، مبلغ 42 هزار میلیارد تومان وام داده که به هر کدام یک از این بزرگواران! به طور متوسط 140 میلیارد تومان ناقابل رسیده است.
شاید این افراد نیز به خاطر سهم اندکی که از پول های کشور نصیب شان شده، حاضر به پس دادن این مبلغ جزئی نیستند.
البته خاطرمان جمع بود که این پول ها در راه تولیدات کشور به کار گرفته شده اند و تولیدگران با این مبالغ به جنگ کالاهای بنجل چینی رفته و عنقریب تولیدات وطنی، بازار دیگر کشورها را هم به دست گیرد که سخنان یکی از اعضای کمیسیون اقتصادی مجلس اندکی نگرانمان كرد.
سید محمد بیاتیان نماينده بيجار فرموده: "بدهکاران بزرگ بانکي، تولید کننده هم نیستند و این اعتبارات را در بخشی خارج از تعهداتشان سرمایه گذاری کرده اند."
از آنجا که در ایران بانک ها برای دادن وام کلان یک میلیون تومانی، کلی وثیقه و ضامن معتبر و سفته و کاغذ از اقشار مرفه، کارگر و کارمند می گیرند، اینبار مطمئن بودیم که حتما بانک ها برای بازپرداخت این مبالغ جزئی هزار میلیاردی (!)، پدر وام گیرندگان را از بابت گرفتن سپرده و وثیقه و ضامن معتبر درآورده اند تا از اين ابراز براي بازپس گيري وام ها بهره ببرند که باز هم چشممان به سخنان این عضو کمیسون اقتصادی مجلس افتاد که فرموده اند: "بدهکاران بزرگ بانک ها بدون سپرده وثیقه مطمئن وام گرفته اند."
نگرانی مان بيشتر شده بود، اما از آنجا که در بانکها پرداخت حتي وام یک میلیون تومانی هم بدون ضوابط و با سفارش امکان پذیر نیست، مطمئن بودیم این برادران حتما وام های خود را بر اساس ضوابط و لیاقت و فعالیت هايشان گرفته اند که باز دیدیم آقای بیاتیان فرموده اند: "بدهکاران بزرگ بانکی این اعتبارات را با استفاده از رانت و ارتباط گرفته اند."
حقیقت با اینکه دلشوره گرفته بودیم باز جای شکرش باقی بود که مبلغ جزيی 42 هزار میلیارد تومان (!) به 300 نفر از متقاضیان وام رسیده و با تمام شدن لیست سفارش شده، بزودی نوبت ما و دیگر هموطنانمان هم برای دریافت این وام ها خواهد رسید که دیدیم این نماینده کوتاه نیامده و ادامه داده: "بدهکاران بزرگ بانک ها 160 نفرند که حدود 64 درصد تسهیلات در دست شان است."
به عبارتی از 70 هزار میلیارد تومان بدهی معوقه بانک ها كه در ابتداي اين يادداشت هم ذكرش شد، 44 هزار و هشتصد میلیارد تومان (معادل 60 درصد) دست 160 نفر است.
یعنی اینکه به طور متوسط دولت در این چند سال به 160 نفر از ما بهتران، هر کدام 280 میلیارد تومان وام داده که این افراد قانع نیز حاضر به پس دادنش نیستند!
در جزيی بودن این مبلغ (!) همین بس که اگر دولت به جای وام دادن به تنها 3 نفر از این افراد، اعتبار آن را به ساخت راه آهن بوشهر – شیراز تخصیص می داد، 700 ميلياردتومان اعتبار اين پروژه تامين مي شد؛ نه اینکه از سال 84 تا کنون، قطار این پروژه در ایستگاه شیراز لحام کرده است!
لينک خبر:
https://www.ettehadkhabar.ir/fa/posts/8549