علي رضا دهقان كللي*:

 شكست خانم مي در انگلستان، پيروزي اقاي مكرون بر حزب راست افراطي در انتخابات رياست جمهوري فرانسه و متعاقب ان تصاحب بيش از چهارصد كرسي از پارلمان توسط حزب او نشان داد كه برگزيت و ترامپ چيزي جز يك اتفاق و غفلت از عوام فريبي نبودند. به باور خيلي از تحليل گران داخلي و خارجي، روي كار امدن ترامپ در امريكا و راي أوردن برگزيت، نشان از اغاز فروپاشي اتحاديه اروپا و  چند پارگي جهان قلمداد مي شد، و نويد شكست دهكده جهاني بود.  حال انكه انتخابات فرانسه نشان داد، كه پوپوليسم افراطگرايان هميشه پيروز نيست و جغرافيا و زمان دارد. انتخابات فرانسه نشان داد، هنوز هستند كساني در جهان كه عبرت هاي تاريخ را سرلوحه تصميم هاي خود قرار مي دهند، تا جهان هنوز اميد به اتحاد و همدلي داشته باشد.
پوپوليسم امريكايي بوش پسر، نقطه اغاز بحران خاورميانه و جنگ طلبي اين طبقه سياسي بود.جنگ و تفرقه افكني كه با زياده خواهي روسيه، سياستهاي غلط كيلينتون و عوام فريبي بوش پسر شروع شد، حتي با سياست هاي معتدل باراك اوباما نيز فروكش نكرد، و امروز حتي شاهد تجديد قواي نظامي مجدد  ناتو در أفغانستان هستيم.
 پوپوليسم افراطي كه براي پياده كردن مقاصد خود مستمسك اين جنگ كودك كش شد، در ادامه ان قصد داشتند به واسطه انعكاس ان جنگ و كمك گرفتن از عوام فريبي نخ نماي خود، مقاصد خود را در خاورميانه اسيبپذير پيش ببرند. فضاي رعب و ترور حاكم بر دنيا در واقع نمودي از بذر نفاق و دشمني است كه اينبار نه از جانب مسيحيت بلكه توسط نو سكولاران تندرو و عوام فريب، در خاورميانه كاشته شد. جنگ طلباني كه خاورميانه را به اشوب كشيدن فكر نميكردند روزي زبانه هاي ان به تمام دنيا سرايت خواهد كرد و انعكاسي به مراتب بدتر از جنگهاي صليبي خواهد داشت. اكنون اين جنگ حتي از مذهب عبور كرده و رسما وارد جنگ فرقه اي و قومي شده است. تهديدي كه سايه انها سالها بر جهان حاكم خواهد بود.

بذر جنگ خاورميانه روزي كه توسط  پوپوليسم افراطي ريخته شد با كمي هشياري دولت ها قابل دفع بود ولي متاسفانه بعضي از كشورهاي منطقه همچون عربستان صعودي با هدف انتقال جنگ به ايران، هموار كننده راه عوام فريبان بودند.  حادثه تروريستي تهران إتمام كننده اين واقعيت بود كه اگر دنيا رو به ديالوگ نياورد حتي يك سيستم امنيتي يكپارچه، محكم و غير قابل نفوذ هم نمي تواند جلوي اين نفرت غيرقابل كنترل را بگيرد.
پوپوليسم به باور پياده كردن نظم نويني در دنيا، جنگي را اغاز كرد كه ديگر در كنترل انها نيست و حتي قادر به حفظ انتروپي كنوني نيز نمي باشد.
اگر چه راه درازي تا برگشت صلح به خاورميانه وجود دارد اما انتخابات فرانسه نشان داد همچنان ميتوان اميدوار بود. اروپاي با تجربه و در راس ان فرانسه يك بار ديگر نشان داد پوپوليسم افراطي ديگر كاركردي ندارد، و تكثر گرايي و دموكراسي با تمام معايب ان تنها راه حل كنوني جهان براي برون رفت از وضعيت بغرنج موجود است. اولين نشانه تاثير انتخابات فرانسه، تاثير ان بر قمار انتخاباتي خانم مي در انگلستان بود، كه شكست سنگيني را به عوام فريبان انگليسي تحميل كرد و سندرز انگلسان ( اقاي كوربين) راي قابل توجهي كسب كرد.

در شرايط كنوني و در حالي كه خاورميانه در اتش كينه مي سوزد، وقت ان رسيده كه دولت هاي خاورميانه خود را از دام انديشه هاي هانتينگوني ازاد كنند.
اكنون كه خاورميانه مملو از واپس گرايي و نفرت مذهبي شده أست، دولت ها براي فرار از اين باتلاق، بايد رجوع كنند به كساني كه ديالوگ بين اقوام و مذاهب را پيشنهاد مي دهند.  همچنين مردم خاورميانه، بايد در مسير برگشت و نااميدي از حكومت هاي گير افتاده در دام كينه توزي، در عوض برداشتن اسلحه ، سراغ از ديالوگ باوران خود كنند، تا بتوان اميدوار به فروكش كردن اين برادر كشي بي هدف بود.
شايد وقت ان رسيده كه دنيا يك بار ديگر همچون انقلاب ١٧٨٩ فرانسه، إينبار قدري دقيق تر انقلاب ( انتخابات) 2017 اقاي مكرون را در أوج أقدار پوپوليسم قدري دقيقتر بررسي كند.

 *دكتري برق الكترونيك