اتحاد خبر-زهره عرب: «سبحان حیدری» هنرمند دشتستانی و داور اولین جشنواره هارمونیکای کشور است. او متولد 23 آذر 1371 و از مؤسسین انجمن موسیقی شهر آبپخش است که در کارنامه هنری خود پنج سال تدریس ساز دهنی در فرهنگسرای دشتستان، سرپرستی سومین گروه هارمونیکای ایران، اجرای کنسرت با گروه رساوا (١٣٩٠)، برگزاری کنسرت سازدهنی هارمونیکو (١٣٩٣)، برگزاری کارگاه تاریخچه موسیقی غرب و هارمونیکا کلاسیک (١٣٩٢)، برگزاری نشست‌های موسیقی در دشتستان، ساخت و اجرای موسیقی تئاتر و... را در سابقه ی هنری درخشان خود دارد.

به بهانه ی چاپ دومین کتابش از او دعوت کردیم تا در دفتر «اتحاد جنوب» حضور یابد و با او گفتگویی خواندنی داشتیم که در ادامه خواهید خواند:

اتحاد خبر: کمی از خودتان بگویید.
فناوری اطلاعات خوانده ام و موسیقی را از سال 86 و با گیتار شروع کردم، قبل از آن و در سال 84 در بخش سرود مدارس استان اول شدیم. بعد از آن نیز گیتار را ادامه دادم، و یکی دو اجرای کوچک و به صورت میان برنامه با گیتار داشتم. بعدتر به شکل شخصی هارمونیکا کار کردم و در سال 89 اولین اجرای زنده من با ساز دهنی در بوشهر و برازجان برگزار شد، از آن زمان به بعد اجراهای زیادی داشته ام.

اتحاد خبر: از تجربه ی داوری در اولین جشنواره هارمونیکای کشور بگویید.
یک تجربه ی خیلی خاص بود که برای همه اتفاق نمی افتد. نه تنها اینکه در آنجا حضور دارید ارزشمند است بلکه در آنجا با این حضور توانایی هایتان را نشان می دهید. آنجا یک شرایط خاصی هست، در حین جشنواره خیلی مواقع پیش می آید که باید اجرا کنید و یا تبادل اطلاعات داشته باشید. آنجاست که خود را محک می زنید و سطح اطلاعات خود را می سنجید. با مدرسین سراسر کشور آشنا می شوید، بیش از 50 تن از مدرسین کشوری در آن جشنواره حضور داشتند که تنها 8 نفر توانستند شانس داوری را داشته باشند. معیارها و فعالیت های خاصی برای انتخاب داور وجود داشت که اجرای کنسرت هارمونیکو که تنها کنسرت تخصصی در ایران بود در انتخاب من به عنوان داور جشنواره موثر واقع شد. 

اتحاد خبر: از جایزه ی سیدل و آن جشنواره بگویید.
شرکت های بزرگ دنیا معمولا نمایندگی هایی در دیگر کشورها دارند، شرکت ساز سیدل یک جشنواره ی اینترنتی برگزار کرد که از نقاط مختلف جهان در آن شرکت کردند و نمونه کار خود را فرستادند. در آن جشنواره که در آلمان برگزار شد از 17 کشور دنیا نمایندگانی حضور داشتند که من در بین 49 نفر مقام نهم جشنواره را به دست آوردم.

اتحاد خبر: به غیر از موسیقی به چه هنرهایی علاقه یا مشغولیت دارید. 
شعر می گویم و در سال 92 نیز یک کتاب شعر به نام «پاس بخش لحظه ها» منتشر کرده ام که نشات گرفته از علاقه ی من به سبک پست مدرن بوده است. کتاب شعر دیگری نیز به نام «سندیکای مردان یواشکی» نوشته ام که هنوز نتوانسته ام آن را چاپ کنم.

اتحاد خبر: شما تئاتر هم کار کرده اید، درست است؟
بله، عضو گروه تئاتر گلبانگ هستم و در جشنواره ی دیلم هم یک نمایشنامه خوانی داشتم که در آنجا نقش خوانی کردم. همچنین اجرای موسیقی تئاتر هم انجام داده ام. 

اتحاد خبر: در حال حاضر به چه کاری اشتغال دارید؟
تدریس موسیقی انجام می دهم. همچنین قصد دارم ادامه ی کتاب هایم را چاپ کنم. کتاب آموزش ساز دهنی که جلد اول آن چاپ شده است و فعلا در شش جلد برنامه ریزی شده، اما ممکن است بیشتر هم بشود.
اتحاد خبر: کتاب خودتان را تدریس می کنید؟
قبلا متد تدریس من براساس کتاب نبوده است، اما از منابع داخلی و خارجی استفاده می کردم. این کتاب حاصل تجربیات من در زمینه ی کار با ساز دهنی است و حتما در تدریس از آن استفاده خواهم کرد.

اتحاد خبر: بین خواسته ها و آرزوهای نوجوانی با موقعیتی که در حال حاضر دارید، چقدر فاصله وجود دارد؟ 
فکر نمی کنم فاصله ای وجود داشته باشد، و فکر می کنم به خواسته هایی که داشته ام رسیده ام. مثلا کتاب هایم را خیلی وقت بود که نوشته بودم و دوستان مرا تشویق به چاپ می کردند. یا خیلی چیزهای دیگر هم در برنامه ام دارم و قرار است انجام بدهم، اما شور و شوق قبلا را ندارم. شاید 4-5 سال پیش شوق بیشتری داشتم ولی الان نه.

اتحاد خبر: چه چیزی باعث دلسردی شما شده است؟
در دسترس دیدن اتفاقاتی که قبلا در دسترس ما نبوده است ولی الان آنها را در دسترس همه می بینیم. زمانی ما اجرا را در دسترس نمی دیدیم وقتی بارها اتفاق افتاد دیگر آن اجرا شما را راضی نمی کند. نظریه ای فروید دارد که می گوید: مشاع شدن و همگانی شدن لذت ها باعث بی انگیزگی می شود. مثل اهدافی که در دسترس می بینید و یا خواسته ها بزرگ می شود که شرایط آن را نداریم. 

اتحاد خبر: شما به عنوان یک مدرس، چگونه می توانید با هنرجویان جوان خود ارتباط برقرار کنید، طوری که احساس نکنند فاصله ای بین شما و آنها وجود دارد؟ 
کلاس تدریس کودکان جداست، یعنی برای سن زیر 9 سال کلاس آموزشی جداگانه برگزار می شود، در واقع متد تدریس فرق می کند. برای کودکان آموزش آهنگ فرق دارد و برحسب رنگ است. کودکان تا رنگ آبی را می بینند می دانند که نت Do است. یک سری هنرجویان هستند که سن آنها بالاتر است و کار با آنها بسیار سخت است و من به عنوان یک مدرس باید بتوانم با تمام قشرها ارتباط داشته و بین آنها تعادل برقرار کنم. 

اتحاد خبر: وضعیت آموزش هنر در مراکز آکادمیک ایران چگونه است؟ آیا توانسته‌ایم به آن آرمان‌هایی که سال‌های پیش تر در مورد آنها سخن رفته بود نزدیک شویم؟
من خوشبین هستم. فکر نمی کنم وضعیت آنقدرها هم بد باشد، قطعا شایسته سالاری باید وجود داشته باشد و به پیشکسوت ها احترام گذاشته شود. اما باید از چیزی که داریم استفاده کنیم مثلا در بسیاری از سازها ما اصلا مدرس نداریم. در سال 88 من اینجا یک سری تدریس ساز دهنی انجام دادم، آن موقع سن من خیلی کمتر بود و اصلا این ساز نبود و الان به جایی رسیده ایم که در هر فروشگاهی می روید ساز دهنی وجود دارد، این موضوع جا افتاده است و این اتفاق خوبی است و سود آن برای همه است. چون وقتی یک ساز جدید روی کار بیاید برای همه خوب است. الان هم ما از نظر هنری از خیلی کشورهای دنیا جلوتر هستیم. 

اتحاد خبر: مسئله آموزش در شهر برازجان چقدر جدی است؟ خیلی ها با چند بار سر کلاس رفتن یا آموزش ابتدایی خود را مدرس می دانند و فعالیت موسیقی خارج از حوزه رفته است و این باعث شده نظارت ها به منظور بالا بردن کیفیت وجود نداشته باشد.
معتقدم نظارت به این شکل خیلی سخت است. نظر شخصی من این است که وقتی کسی می خواهد موسیقی کار کند خودش باید برایش اینقدر مهم باشد که تحقیق کند مدرس چقدر تجربه و تخصص دارد، این تحقیق شخصی است و می توانید بررسی کنید و برمی گردد به اهمیت این موضوع در بین خود خانواده ها و افراد. چون این نظارت باعث می شود دچار مشکل بشویم، خیلی از اساتید بزرگ ما مدرکی ندارند یا اینکه تنها برحسب تجربه خود تدریس می کنند، این باعث ایجاد محدودیت می شود.
مباحث علمی گام شناسی و ... نیاز ندارد و با ریتم سروکار داریم. دنیای سازها اینقدر متفاوت است که نمی توانیم در کشور برای هر ساز شخصی را تعیین کنیم تا کار سنجش را انجام بدهد. یک چیزی شبیه عرضه و تقاضا است.

اتحاد خبر: تحقیق چیزهای ساده ای که ما فکر می کنیم نیست. آدم اولین نفر را که می بیند جذب او می شود. بنظرم تحقیق کردن به شکلی که شما می گویید؛ چون یک مساله تخصصی است سخت می شود. اینطور نیست؟
نواختن موسیقی اساساً یک اتفاقی است که خیلی زود افراد را جذب می کند، این چارچوب باید چگونه تعریف شود و توسط چه کسی ؟ یا اساساً یک مرکز وجود داشته باشد. نظارت اگر از طریق امتحان باشد خیلی پیچیده می شود؛ کسانی دارند در استان یا شهری موسیقی نواحی مثلاً ساز نی انبان کار می کنند چگونه می توانند از او امتحان بگیرند؟
هنر علم نیست و بستگی دارد چه چیزی از آن بخواهیم و بخواهیم به چه سطحی برسیم. این انتخاب بین اهالی موسیقی بسیار سخت است، به تبلیغات و اجرا و پیشینه فرد بستگی دارد. مشکل این است که مدرسین ما اجرا ندارند. این بازار آزاد بودن بسیار راحت تر است تا اینکه تحت قوانین باشد. مثلاً می گویند برای راه اندازی آموزشگاه موسیقی فرد باید مدرک موسیقی داشته باشد. تشکیل یک تیم که متشکل از متخصصین تمامی سازها باشد برای نظارت بر تدریس در یک شهر واقعا سخت است. در کشورهای دیگر این مشکل را از طریق مراکز آکادمیک حل کرده اند. موسیقی برحسب متدها پیش نمی رود، مثلاً در موسیقی پاپ هم این تفاوت سلیقه ها وجود دارد و در مورد این ناهماهنگی ها باید فرهنگ سازی بشود. فرهنگ انتخاب ساز یا مدرس مناسب بایست ایجاد شود و قوانین نمی تواند به طور کامل بازدارنده بشود.

اتحاد خبر: چقدر با این حرف موافقید که نسل هنری امروز ایران، نسل هنری سرگردان با کمی سیاه بینی بی‌هویت است؟
همه ی هنرها در همه دنیا به سمت صنعتی شدن رفته اند، مثلاً صنعت فیلم سازی و سایر هنرها یا ورزش فوتبال که یک زمانی با عشق و علاقه بازی می کردند ولی الان پول به مرکز توجه و انگیزه افراد تبدیل شده است و بخاطر پول حتی حاضرند در تیم رقیب هم بازی کنند.  
اتفاقا خوب است که همه چیز باشد و شخص بتواند انتخاب کند و از انتخاب خود دفاع کند. یک زمانی به شعر نیما یوشیج می خندیدند و بعد اخوان ثالث آمد و آن را ثابت کرد. من اعتقاد دارم وقتی از یک اثر هنری استقبال می شود قطعا نکته مثبتی دارد یا به یک چیز جدید دقت یا اشاره کرده است و ما نمی توانیم چیزی را به طور کامل رد کنیم. حتی خیلی از بزرگان موسیقی هم سبک های مختلف و جدید را پذیرفته اند.

اتحاد خبر: در ابتدای راه موسیقی از محضر كدام يک از اساتيد بهره برديد؟
نزد آقای دوراهکی گیتار کلاسیک یاد گرفتم، ولی در ساز دهنی خیر. به صورت خودآموز و از طریق کتاب ها و منابع انگلیسی و فیلم های آموزشی ساز دهنی را یاد گرفتم چون آن زمان واقعا نه کتاب های آموزش ساز دهنی در ایران بود و نه اطلاعات مربوط به آن و من با کمک برادرم که مترجم است این منابع انگلیسی را ترجمه کرده و مورد استفاده قرار می دادم.
 
اتحاد خبر: چرا مسئله ای مثل کتاب نوشتن و یا ضبط آلبوم در بین هنرمندان دشتستان کمتر استقبال و یا دنبال می شود؟ 
دلایل مختلفی می تواند وجود داشته باشد، اولین دلیل آن نبود حمایت مالی است. مثلا کتاب من که اگر کسی هزینه های آن را پرداخت نمی کرد شاید نسخه ی PDF آن تا سال ها در کامپیوترم می ماند.
یکی از دلایل مهم دیگر می تواند نداشتن پشتوانه ی مالی باشد. ما می بینیم که در استان ما آلبوم ساخته اند اما استقبال نشده است. بخش مهمی از هنر تبلیغات است و یا نتوانسته اند خوب تبلیغ کنند یا معرفی نشده اند. خیلی مهم است که نه تنها نوازنده ی خوبی باشید بلکه علم تئوری، اخلاق حرفه ای و چندین معیار دیگر هم داشته باشید تا بتوانید در سطح کشور خود را معرفی کرده و هنر خود را عرضه کنید.
ما پخش قوی در این زمینه و یا صدا و سیمای قوی نداشته ایم، و تمام اینها موثر است. نه صدا و سیمای بزرگ و قوی داریم و نه نوازنده آنقدر بزرگ و مطرح بوده است و اینها همه دلایلی است که کسی سمت این چیزها نرفته است.

اتحاد خبر: به موسیقی سنتی هم علاقه دارید؟
من به همه موسیقی های خوب علاقه دارم و همه آنها را گوش می دهم. تا آنجا که بتوانم مطالعه هم می کنم و معتقدم هر سبکی خوب است و آدم باید بشنود. نظر تعصب آمیزی هم روی ساز یا موسیقی خاصی ندارم.

اتحاد خبر: خانواده تان چقدر در تكامل هنری شما نقش داشته اند؟
خیلی نقش داشته اند، من اولین ساز موسیقی را که خواستم بخرم خودم 40 هزار تومان داشتم و 20 هزار تومان دیگر را برادرم به من داد و اگر این کار را نمی کرد شاید الان من اینجا نبودم. اگر حمایت خانواده نباشد واقعا نمی شود کار کرد، باید تشویق و پشتیبانی صورت بگیرد.

اتحاد خبر: به کدام خواننده، موسیقیدان و یا آهنگ خاصی علاقه دارید؟
موسیقی پاپ در ایران رضا یزدانی و تک آهنگ هایی از برخی گروه ها را می پسندم. موسیقی های دیگر هم گوش می دهم. حسین علیزاده، کیهان کلهر و کیوان ساکت را دوست دارم.
آهنگ ساز مورد علاقه روبرت شومان و قطعه مورد علاقه ام سمفونی 40 موتزارت است.

اتحاد خبر: بدترین خاطره ای که در زمینه کار خود دارید؟
سال 93 که به دلیل برخی از حساسیت های به وجود آمده نگذاشتند نوازنده های خانم گروهمان اجرا داشته باشند و ما مجبور به انجام جایگزین شدیم که این یک ضد تبلیغ برای ما شد و چاره ای هم جز اجرا نداشتیم. 3 روز قبل از اجرا حضور خانم ها لغو شد و مجبور شدیم افراد دیگری را اضافه کنیم.

اتحاد خبر: اگر خاطره جالبی از دوران هنری خود دارید خوشحال می شویم بشنویم؟
جالب ترین خاطره هم برمی گردد به همان اجرا. تیغه ی ساز من در حین اجرا شکست و بدون معطلی قطعه را به بم آوردم. هیچکس هم نفهمید که چه اتفاقی افتاده است، این اتفاق خاصی بود اما در شب اجرا مشکلی پیش نیاورد.
اجرای نشست موسیقی بوشهر هم از اجراهای بیاد ماندنی بود.
اتحاد خبر: نظرتان راجع به کشمکشی که بعد از روی کار آمدن دولت ایجاد شد چیست؟ فکر می کنید بیشتر سیاسی است یا هنری؟
این یک زورآزمایی است و فکر می کنم بیشتر این کشمکش ها و جنگ و دعواها سیاسی است. قطعا هنری نیست و یک زورآزمایی بین صاحبان قدرت است.

اتحاد خبر: با همه اینها دلیل این مسئله که کنسرت ها در استان ما زیاد است و یا در مقایسه با سایر استان ها کمتر لغو می شود چیست؟
من زیاد در سیاست سررشته ندارم اما هنوز هم این لغو ها صورت می گیرد. مثلا در دو هفته ی گذشته شب دوم کنسرت گروه آوای موج و گروه شبدیز لغو شد. ولی خواننده های دیگر که از سایر استان ها می آیند زورآزمایی و توجه بیشتری روی آنها هست به همین دلیل اجرای آنها کمتر دچار مشکل می شود.


اتحاد خبر: در مورد نشست ها صحبت کردید، نشست موسیقی دشتستان اتفاقی بود که خود شما پایه ریزی کردید. درباره این نشست ها و روند آن توضیح بدهید.
نشست موسیقی اتفاق خوبی بود که استقبال بسیار خوبی از آن شد و حتی نوازندگان خوب درخواست اجرا در این نشست ها را داشتند. این به علاقمندان پروپاقرص موسیقی اضافه کرد و با یک تبلیغ مجازی توسط من این نشست ها از آن روند سخت گذشته و به اینجا رسید، چون نشست های اول رایگان بود و ما از جیب خود هزینه می کردیم، وسایل موردنیاز را اجاره می کردیم و مشکلات زیادی وجود داشت. بعد از چند نشست تبدیل به یک ارکست واقعی شده بود و نشست های آخر نیز بسیار عالی و پول ساز شد. اما یک سری اتفاقات باعث شد که وقفه طولانی به وجود بیاید.

اتحاد خبر: یعنی این نشست ها ادامه پیدا خواهد کرد؟
وقتی چنین برنامه هایی قرار است انجام شود باید یک عزم و کمک جمعی و حمایت خوب باشد. اما از زمان آخرین نشست از طرف ارشاد حتی یک پیام نداده اند که چرا دیگر برگزار نمی شود، در چنین شرایطی برگزاری این نشست کار آسانی نیست.

اتحاد خبر: آیا وضعیت هنر در دشتستان در سال های اخیر بهبودی هم داشته است؟
هیچ فرقی نکرده است و هنرمندان همچنان مشکلات زیادی در دشتستان و برازجان دارند و حتی خود هنرمندان یا فعالان رسانه و یا مسئولین نیز تلاشی نکرده اند.

اتحاد خبر: سالن آمفی تئاتر برازجان (با توجه به تعمیرات اخیر) جوابگوی نیاز هنرمندان هست ؟ آیا به استاندارد موردنظر رسیده است؟
مسلما نه. چیزی که ما درخواست داده ایم با چیزی که انجام شده است زمین تا آسمان فرق دارد. از ما لیست گرفتند ولی آن کارهایی که مدنظر ما بود انجام نشده است. در موسیقی یا در تئاتر کسی که قرار است کار کند باید امکانات خاصی داشته باشد که هیچ کدام اینها در سالن آمفی تئاتر رعایت نشده است.
در برازجان نسبت به نیاز جمعیتی توزیع امکانات صورت نگرفته است و بودجه ها صرف نیازها نمی شود. سالن آمفی تئاتر که تخصصی ترین سالن شهر است شبیه به یک سالن کنفرانس شده است.
ما حتی برای کاهش هزینه خواست های خود را پایین آوردیم اما همان نیز اتفاق نیفتاد. علاوه بر این ما در جشنواره ها مشکل محل اسکان داریم، و حتی از امکانات اولیه هم برخوردار نیستیم.

اتحاد خبر: دیدگاه خود را در مورد هنر بیان کنید و هنرمند از دیدگاه شما چگونه باید باشد؟
من فکر می کنم اثر هنری اثری است که یکی از احساسات انسان را برانگیخته کند، و خالق اثر هنری را هنرمند می گویند. آن احساس می تواند خشم، شادی، غم، آرامش یا هر چیز دیگری باشد. حتی بعضی مواقع آدم نیاز دارد عصبانی باشد و یا خشمگین شود.

اتحاد خبر: به طور متوسط روزی چند ساعت تمرین مي‌كنيد؟
یک خاطره جالبی هست در این مورد، یکی از دوستان سوال کرد شما در روز چقدر تمرین می کنید؟ هر کس جوابی داد. یکی گفت ده ساعت ، یکی گفت 8 ساعت ... من گفتم اگر بخواهم میانگین بگیرم روزی نیم ساعت تمرین می کنم. مثلا در سر کلاس و حین آن برای خودم نیز تمرین محسوب می شود و اینکه بخواهم اغراق کنم و بگویم من خیلی تمرین می کنم را قبول ندارم. من تایم تمرینم کم است و خیلی تمرین نمی کنم.

اتحاد خبر: رابطه ميان ادبيات و هنر موسیقی را در فرهنگ ايرانی چطور ترسيم مي‌كنيد؟
ادبيات در موسیقی همیشه دخیل بوده است، مثلا اشعار شاعرانی مثل هوشنگ ابتهاج و حتی نیما یوشیج را در موسیقی دستگاهی استفاده کرده اند و الان نیز این قضیه هست، حتی شاعران امروزی مثل حامد ابراهیم پور و یا یغما گلرویی. این ارتباط بین شعر و ادبیات با موسیقی همیشه وجود داشته است.

اتحاد خبر: جايگاه زنان را در هنر موسیقی امروز چطور ارزيابی مي‌كنيد؟
جایگاهشان باید خیلی بالاتر باشد. در نشست های موسیقی که داشتیم نوازنده های خانم هم بودند و من این را گفتم که باید تعداد نوازنده های خانم و آقا مساوی بشود. اما در ایران شرایط به گونه ای است که کار را سخت می کند و باید این کار آنقدر تکرار بشود تا جا بیفتد و هنرجوها را تشویق کنیم. جایگاه زنان به آن مرحله که به آن مرتبه که باید نرسیده است ولی باید تلاش کنند، هم خودشان و هم مردم. هم مدرس و هم هنرجوی خانم داریم اما رسیدن به جایگاه قابل قبول در عرصه موسیقی زنان تلاش همگانی را می طلبد. 

اتحاد خبر: برنامه ای برای خواننده شدن ندارید؟
خیر.

اتحاد خبر: توصيه شما به هنرجويان جوانی كه تازه وارد اين عرصه شده‌اند یا علاقه به شروع دارند چيست؟
تمرین کنید. من در آخرین صفحه کتابم نوشته ام، به طور کلی راه حل غلبه بر تمام مشکلات این است که تمرین کنید و با تمرین به همه ی این راه حل ها خواهیم رسید. پس هنرجو قبل از هر چیزی باید تمرین کند.

اتحاد خبر: اگر یک روز قرار باشد بین موسیقی، شعر و تئاتر یک حرفه را برای همیشه و تخصصی ادامه دهید کدام را انتخاب می کنید.
مشخصا موسیقی را انتخاب می کنم، موسیقی بدون کلام. جایگاه این نوع موسیقی را در بین هنرهای مختلف خیلی بالا می دانم. شوپنهاور موسیقی را عالی ترین هنرها می داند چون بیشتر از سایر هنرها از قید هدف های غیر هنری آزاد است. با خوانندگی، شعر و یا نقاشی می توان یک تفکر را انتقال داد ولی با موسیقی بدون کلام نمی شود، در واقع با هفت نت انتقال احساسات سخت تر است. مثلا خیلی از آثار بتهوون اسم نداشته اند و به شکل سمفونی شماره یک، سمفونی شماره دو و ... شماره گذاری شده بودند و بعدها روی آن ها اسم گذاشتند و مشخصه موسیقی هم همین است.

اتحاد خبر: يكی از زيباترين اشعاري را كه خوانده یا سروده اید براي ما بخوانيد؟
بازتاب اشعار بین هنرجوها یا مردم متفاوت بوده است. یک شعر کوتاه است از خودم که آن را خیلی دوست دارم و جالب است که هیچکس نگفته است بین شعرهایت آن را دوست دارم، چیز ساده ای است اما خودم آن را دوست دارم.
همه ابهام نبودنت
به زمین نگاه کردنت
نه کلامی به شک نگفتنت
به همه لحظه هایی که ندیدمت
همه ابهام نبودنت

اتحاد خبر: نظرت را در مورد کلمات زیر در چند تا کلمه بگو.
«موسیقی» : نوای ملکوت
«تئاتر» : هنر کامل
«ساز دهنی» : سازی که هنوز به حق خود نرسیده است. (در ایران)
«برازجان » : هیچ کلمه ای به ذهنم نمی رسد.
«حامد مشایخی فرد» : [سکوت معنادار]
«انجمن پاکدلان» : گلچینی از انسان های فعال و خوب که واقعا پاکدل هستند.
«مادر» : گذشت
«شعر» : سید مهدی موسوی
« آینده» : سخت
«اتحاد جنوب»: یار قدیمی شهر

اتحاد خبر: هیچ درخواستی از مسئولین یا مردم دارید؟
صحبتی با مسئولین ندارم.

اتحاد خبر: و صحبت پایانی؟
حس می کنم بیشترین چیزی که به هنر ضربه می زند (قبل از اینکه دستگاه های دولتی یا ... را مقصر بدانیم) ژست هنری و ظاهرنمایی است. بهتر این است که واقعی باشیم و اگر یک اثر هنری خلق می کنیم واقعی باشیم، چون در اثر هنری مشخص است که خواسته ایم تظاهر کنیم و ساختگی است. ژست هنری هم به هنرمند واقعی ضربه می زند و هم به خودمان. منظور من انجام کارهایی است که بخواهیم از طریق آنها خود را به هنرمند تبدیل کنیم. اگر دغدغه ی موسیقی نداریم بگوییم نداریم، فیلم بازی نکنیم.