
اتحاد خبر-مختار فیاض:به تازگی گفتگویی از دکتر حداد عادل را با"تلویزیون!!!" کشور کویت درباره ی پیرایش زبان فارسی از واژه های بیگانه دیدیم و شنیدیم .در این گفتگو، ایشان به کشورهای عرب زبان، آرامش خاطر می داد که: (فرهنگستان زبان در ایران، زبان فارسی را ازواژه های "عربی" نخواهد پیراست).وانگهی اگر ایشان در گفتگوی یاد شده ،این نکته را هم یادآوری نمی کردند...
مختار فیاض
به تازگی گفتگویی از دکتر حداد عادل را با"تلویزیون!!!" کشور کویت درباره ی پیرایش زبان فارسی از واژه های بیگانه دیدیم و شنیدیم .در این گفتگو، ایشان به کشورهای عرب زبان، آرامش خاطر می داد که: (فرهنگستان زبان در ایران، زبان فارسی را ازواژه های "عربی" نخواهد پیراست).وانگهی اگر ایشان در گفتگوی یاد شده ،این نکته را هم یادآوری نمی کردند؛باز مردم ما به ویژه کارشناسان زبان فارسی،آشکارا به خواسته ها و دلبستگی های سرپرست فرهنگستان و هم باوران ایشان آگاه بودند و همانند گذشته ،چاره ای جز پذیرش این سرنوشت نداشتند.با این همه، خواهش دوستداران این مرز و بوم از فرهنگستان ، دست اندکاران این دستگاه و دیگر مردم و سازمان های فرهنگی کشور این است که در گزینش واژه ها و نام های نو،تلاش ژرف و شایسته ای داشته باشند و دست کم از ورود واژه ها و نام های نو بیگانه در زبان فارسی،جلوگیری نمایند.به این روش که،نخست با کنکاش و جستجوی فراوان، در پیدا کردن جانشین برای واژه های کنونی،تلاش خود را بکار بگیرند و پس از آن با آینده نگری هوشمندانه ،از جا افتادن نام ها و ویژگی های کالاها و افزارهای تازه وارد بیگانه جلوگیری کنند.
ما نمی دانیم چرا امروزه نه تنها هیچ انگیزه و پشتکاری برای از بین بردن واژه های بیگانه وجود ندارد(به گفته ی حداد عادل) ،بلکه از نام ها و واژه های تازه وارد بیگانه هم، بسیار بیشتر از گذشته، بهره گرفته می شود!
برای نمونه ،به تازگی یکی از سازمان های "داد وستدی" با نام(عسکریه) ،به جایگاه "بانک!!! "دسترسی پیداکرده است و شوربختانه به جای آن که نامی فارسی بر این بانک گذاشته شود؛باز نامی بیگانه (ملل)برای آن برگزیده شده است.
گله مندی اینجاست که اگر یک ایرانی کم سواد،بی سواد یا دست بالا ،بدون اندیشه،دست به چنین کاری می زد و بر فروشگاه و چاردیواری خود،نامی بیگانه می گذاشت؛می شد سرزنشش کرد و او را به گزیدن نامی فارسی و ایرانی واداشت اما هنگامی که یک سازمان بزرگ و دراز دامنی مانند"بانک!!!" آن هم نزدیک گوش فرهنگستان ،چنین نام بیگانه ای را برمی گزیند و بزرگان فرهنگستان که چکیده ی اندیشوران این سرزمین به شمار می روند ،چنین نام نازیبا و بیگانه ای را، برای سردر آن بانک!!! می پسندند و می پذیرند؛پس دیگر باید از پیراستگی و پالایش زبان فارسی از سوی فرهنگستان و نهادهای این چنینی، چشم پوشید چراکه :
هرچه بگندد نمکش می زنند/وای به روزی که بگندد نمک!!!