عباس حیدری

سه سال از عمرچهارمین شورای شهر برازجان گذشت و در این سه سال؛ حاشیه، اولین کلمه ای است که مردم برای گفتن از آنها استفاده می کنند. گلایه ها بسیار است اما با ایستادن و فریاد زدن با چشمان بسته چیزی حل نمی شود. دوستان عزیز قبل از اینکه به آنها ایرادی بگیریم بهتر است دریابیم که آنها حاصل رای هایی هستند که خود ما در صندوق انداخته ایم. پس نخست اشتباه اول را ما انجام داده ایم که با چشمان بسته انتخاب کردیم و اکنون کارمان شده در محافل نشستن و انتقاد کردن و خون دل خوردن.
همانگونه که می دانید شورای شهر ما اکنون به دو قسمت تبدیل شده. افرادی که می خواهند به هر قیمت شهردار را برکنار کنند و گروه دیگر که به همان قیمت می خواهند شهردار باشد. موج مثبت مردم فعلا معطوف به گروهی است که می خواهند شهردار بماند و بیشتر انتقادات سمت گروهی از دوستان است که برای برکناری شهردار به هر دری می زنند. این اختلاف تا حدی پیش رفته که برخی از دوستان در جلسه حضور پیدا نمی کنند و مسبب تعطیلی جلسه شورا می شوند. همین امر سبب شده آرام آرام دیدگاه مثبت مردم نسبت به آن گروه هم رنگ ببازد.

همه ما دیگر خیلی خوب فهمیده ایم داستان شهردارشهر ما تنها بهانه ای برای نشان دادن یک شکاف عمیق در شورا است. شکافی که درون آن مشکلات زیادی نهفته است، از همان مشکلاتی که قرار نیست ماها بدانیم؛ مشکلاتی که سازشان طوری است که نه فردا بلکه فرداها به صدا در خواهد آمد. دوستان عزیز همگی به این باور رسیده ایم چه شهردار باشد و چه  نباشد وضع همین است. یک روز بهانه می شود شهردار و روز دیگر بهانه ای جدید گرفته می شود.

این افراد همگی انتخاب هایی هستند که ما انجام داده ایم. انتخاب هایی برای تکمیل پروژه های نیمه تماممان، انتخاب هایی برای گسترش نفوذمان در ادارات و انتخابی برای حل کردن مشکلاتی که از راه قانونی نمی توانیم آنها را انجام دهیم. خودمان را که دیگر نمی توانیم گول بزنیم؟ می توانیم؟ می توانیم بگوییم به آنها رای دادیم که بروند و مشکلات شهر را حل کنند؟ یا مرهمی باشند برای درد بی درمان عدم توسعه یافتگی شهرمان در عرصه های گوناگون؟ 

این انتخاب ها فقط معطوف به این دوره نیست چراکه همواره درگیری و اختلافات در شوراهای ما صاحب  یک صندلی اختصاصی در بهترین جای اتاق است.هدف من از این یادداشت این نیست که انتقادات را تکرار کنم چراکه دوستان به اندازه کافی این رسالت را به انجام رسانده اند. هدف اصلی اینجانب ارائه ی راه حل هایی است برای یک انتخاب بهتر که  کمتر شاهد چنین مسائلی باشیم. در یادداشت قبلی اینجانب، در خصوص شناسایی آسیب هایی که در کیفیت انتخاب تاثیر منفی می گذارند مطالبی قید شد و در این یادداشت قصد دارم خصوصیات افرادی که می بایست انتخاب شوند را برایتان قید کنم.

یکی از مشکلاتی که همیشه در شوراهای ما وجود دارد بی ربط بودن رشته تحصیلی افراد به جایگاهی است که قرار است آن را تصاحب کنند. به عنوان مثال فردی که مدرکش ادبیات است قطعا کارایی کمتری دارد نسبت  به فردی که  رشته اش مرتبط با شهرسازی است. چنین فردی که مدرکش ربطی به جایگاهش ندارد مدت طولانی زمان می خواهد تا به آشنایی کامل با قوانین برسد. قرار نیست ما افرادی را بفرستیم تا یاد بگیرند چگونه به عنوان یک عضو شورا ایفای نقش کنند بلکه ما باید افرادی را بفرستیم که قبل از ورود به ساختمان شورا ضمن درک جایگاه شغلی جدیدشان، درس خود را از بر باشند.

علاوه بر مدرک تحصیلی داشتن یک رزومه قوی در امور اجرایی مبنای اصلی فرد برای انتخاب به عنوان یک عضو شورای شهر می باشد. افراد کار خود را برای شروع تبلیغات شروع کرده اند و تا مدتی دیگر تبلیغات خانه به خانه ی آنها آغاز می شود و اینجاست که شما باید رسالت اصلی خود را انجام دهید و در جلسات تبلیغاتیشان از آنها در مورد سوابق اجراییشان در خصوص خدمات شهری و بهداشت و درمان بپرسید. من کلامم را به دلیل اهمیت زیادش در پاراگراف بالا تکرار می کنم؛ شورای شهر جای کسب تجربه نیست بلکه جای عرضه تجارب افراد  در زمینه های مختلف و استفاده از آنها برای پیشبرد هرچه سریعتر اهداف و اموری است که به توسعه شهرمان ختم می شوند.

اما این نکته مهم را نباید فراموش کرد که  اعتدال در خطی و مشی فرد، دیگر فاکتوری است که ما باید برای انتخاب یک عضو شورا در نظر بگیریم. این روزها در شورای شهرمان شاهد کمترین تعامل و بیشترین اصطکاک در امور مختلف هستیم. یکی از شاخصه های فردی که قرار است در این جایگاه باشد داشتن اعتدال و روحیه تعامل پذیری است. این شورا اگر از چنین خصوصیاتی بهره می برد، ما امروز شاهد صندلی های خالی و مجادله و قهر در مسائل مختلف نبودیم. دوستان عزیز اگر شما یک فردی هستید که اصولگرایی یا اصلاح طلبی برایتان اهمیت دارد لطفا از نوع معتدلش را انتخاب کنید نه فردی که سایه رقیبش را با تیر می زند و از تعامل تنها چیزی که می داند حذف رقیبش است. شناخت این افرد چندان هم مشکل نیست کافی است نگاهی به رزومه فعالیت های سیاسیش بیاندازید تا حساب کار دستتان بیاید. دوستان عزیز داشتن روحیه تعامل پذیری و اعتقاد به اعتدال برای یک محیط پر از بحث و اختلاف نظر حیاتی و بسیار ضروری است.

البته که اینها تمام ویژگی های فرد مورد نظر نیستند اما صادقانه بگویم اگر ما بتوانیم همین سه فاکتور را در انتخابمان لحاظ کنیم، دیگر شاهد چنین  شورایی نخواهیم بود که صندلی هایی را که مردم برای مدیریت شهرشان به آنها سپرده اند را خالی بگذارند. اینکه ما بیاییم و بنویسیم والی شهر عزیز از شما میخواهیم به بالانشینان برسانید شهردار همچون گذشته توسط وزارت کشور تعیین گردد اولا شانه خالی کردن از رسالت آموزش به مردمی است که تشنه ی آموزش نکاتی هستند که در پیچ و خم مشکلات و گرفتاری های زندگیشان گم کردند و ثانیا گرفتن حق مشارکت بیشتر مردم در تعیین سرنوشت شهرشان است.

در آخر بهتر است کمی آن انگشت اشاره که برای نشانه گرفتن مقصر سمت شورا گرفته شده است را سمت خودمان بیاوریم. این دوستان که از مریخ و عطارد نیامده اند؟ آمده اند؟ مگر خود ما نبودیم که این افراد را انتخاب کرده ایم؟ این 9 نفر همگی برایند تفکرات حاکم بر ما برای فرستادن یک نفر به ساختمان شوراست که اساسش را سود شخصی تعیین می کند و نه سود جمعی. پس ما هم کم مقصر نیستیم. این اختلافات دیر یا زود با وساطت یک ریش سفید حداقل ظاهری کمتر خواهد شد اما جواب اینکه آیا ما از این اتفاقات درسی گرفته ایم را به خودتان واگذار می کنم.

عباس حیدری
عضو شورای حزب کارگزاران سازندگی شاخه دشتستان