اتحادخبر- بانو دی زاغو برازجونی:ساعت هشت و نیم بی که از ور زنل خِشم راساویدم و اومدُم خونه تا رمضون هم توو دل فِدَه نشسِه و هاسِی خُرج موتورشه پُی سیزن دلیل و نخ گونی برنجی پت پرو میکنه، رفتم برکش نِشسُم گفتم: نِخسِه، رمضون گف: سِلومت بویی، چه خِت خِوَر؟ گفتم: وُی وُی وُی وُ دِس ئی چیش سفیدل خِشَم، رمضون گف: اُمکِشه چه واویده؟ گفتم: ما دختر بیدیم...
بانو دی زاغو برازجونی:
ساعت هشت و نیم بی که از ور زنل خِشم راساویدم و اومدُم خونه تا رمضون هم توو دل فِدَه نشسِه و هاسِی خُرج موتورشه پُی سیزن دلیل و نخ گونی برنجی پت پرو میکنه، رفتم برکش نِشسُم گفتم: نِخسِه، رمضون گف: سِلومت بویی، چه خِت خِوَر؟ گفتم: وُی وُی وُی وُ دِس ئی چیش سفیدل خِشَم، رمضون گف: اُمکِشه چه واویده؟ گفتم: ما دختر بیدیم، دخترل خِشِمِمونم دخترن، رمضون که هُموسُو پُی ئی گپم جفت چیشلش کاچاوی گف: کموشون؟ کی؟ چه واویده؟ گفتم: دو دَقـّه نِشسه بیدُم ور زنل که دخترلشونم اومدن برکمون نِشسِن، ما دو کلمه گپ می زدیم، گوشی اونا جلِلِنگ صدا میدا، می گفتیم: چنه؟ می گفتن خاسگار جدید سیمون اومه.
رمضون گف: راسیته؟ گفتم: ها مِی غیر او چار پنج کِشه سِرنه ی چاس سُخته کِی وَت دوروغ دادمه؟ رمضون گف: هیچ وخت، گفتم: والا زمان ما هنر بی که کوپ کوپ وُ پینجیلمون چُر میکرد، ایسو کو؟ رمضون گف: یعنی میخِی بیگی پینجیل دخترل اُمروزی هنر نداره؟ گفتم: دومندش که بار آخُرت بو که گپ پینجه دخترل میزنیا اِولندش اینا فِقد واتساپ و تلگراف و اینستاگرامافون وُ پینجیلشون می تِکه، هنر کجا بیده؟ مُو دیگنه سی زاغو گفتم دیی، گُ بله، گفتم پُی اینستاگرامافون مُو بگرد هرچی دختر هُمساده داریمه فالو کُ، زاغو هم تا پاکشونه واجفته و هم فالو کرده وُ هم لایکشون کرده، ایسو اُمروز دختر صُغو گف: دی زاغو گفتم: بله، گف: انگاری اومدیه اینستا، گفتم: ها اَلوته ئِی میوینی عکسِلِت لایکاویده، کار زاغو بیده، رمضون گف: خو، گفتم: دخترو دلش خاشاوی و یه اَخِی دوپلویی گفت و چیشک باقی سیرقل زه و راساویدن و رفتن او هل تر نشسن، مانم خودِ زنل گپ و رواتکمونه ادامه دادیم اُما دیرادیری صِدِی هرهر و کِرکِر سیرقل هم میمَ، رمضون گف: خو؟! گفتم: خو وُ جمالم، ئی گذشت تا دختر فامو اومَ ورمون و ورود مُنه وُ عرصه فِضِی مجازی توریک گفت و گف: اِشماردمه که هَژدَه تا از عکسلمه لایک کردی.
گفتم: کار زاغو بیده، گف: دی زاغو راس میگی؟ گفتم: ها بجون خوت، گف: دختر صغو می گفت زاغو سیم قلب ناده باور نکردم، گفتم: میگم خوشُ و رفیقل سیرقش راساویدن و رفتن؛ تا عشقک زدشونه، زینو که ریو ریم نِشسه بی گف: دی زاغو اِکانتِته پریویت کُ تا بتری پست همه سِیل کنی و کسی سیل پستلت نکنه، گفتم: یعنی می گی توو تاریکی بیشینم و روشنیی بپُیم؟ دی نمکو گف: ول ئی حرفل کنینا جریان قلب چنه که زاغو بیسی کرده، زینو گف: مِی اینستا نداری؟ دِی نمکو گف: نوالا فقد واتساپ دارم و جدیدا هم سی محض کانال دی زاغو، تلگرامِمه نصب کردمه، گفتم: خو بتا خُم سیت بُگم، تنها استیکر یا هُمو شکلکی که توو اینستاگرامافون هِسه هِمی هارته یا هُمو قلب، هرکیه بخی لایک کنی، هارتی دومن پستلش سُرخیمو، هرکی توو دایرکتِت چی بیسی کنه هم، جواوشه میتری یا چی بینویسی یا پُی هارت بدی، دِی نمکو گف: خومونیما چقه چی سرت ویمو! گفتم: بَع! کُجی کاری، اًصن توو اتحادیه اوروپا رسم واویده، هر کی بُخا یه آدم بروزیه مثال بزنه، میگو مِثِ دِی زاغو برازجونی آپ دیته، هااا.
زینو گف: دی زاغو وژدانن گپت لایک داشت، گفتم: تنکیو، دختر فامو گف: مُنم میگم زاغو نه آدمیه که سی هر کسی قلب بیسی کنه، گفتم: ها اَلوته ئی سیرقکو حالش خراوه، تا یکی سیش یه قلب کـَلپ کولوپی بیسی میکنه عشقک میزنش، وژدانن دو دَقه ور ما نشسه بی، ثانیه ای پونزه کِشه واتساپش صدا میدا، تا می گفتیم صِدِی چنه؟ می گف: خاسگار جدیده، زینو گف: ئی خو هیچ، او روز ور زنل خِشم اوولی نشسه بیدُم ئی سیرقل هم بیدن، ئی می گف مُو نود و نه تا خاسگار دکتر مهندس داشتمه، او می گف: مُو صد و دوتا، یکی دی یَش می گف: مُو تا دوشنه هشصدمیشه رَد کردمه، دی نمکو گف: اینا خو دوتا قلب گرفتنه بقول دی زاغو عشقک زدشونه، رفتنه توو فکر اسب سفید سوار شازاده، اینا خاسگار هم دارن؟ دختر فامو گف: ممان نمکی، بُیَد بیگی شازاده سوار بر اسب سفید، دی نمکو گف: ایسو چه فرقی میکنه، چه خر نمکو چه خود نمکو.
چکار دارین ما اینیه سی رمضون تعریف کردیم و رمضون مِی آدمی واویده بی که ره زده بووش کـُمشه گروفته بی و ژست مرحوم ژکوندِ تحویلم میدا، گفتم: ها رمضون خان ها، ایطهریم واویده، رمضون گف: یعنی میخِی بیگی زمان شما ئی حرفل توتون نبیده؟ از ته کـُت چیش سیلِش کردم و پینجه اشارمه تا توو خاگ چیشش بردم جلو و تکون دادم و گفتم: سومندش که زمان ما مِی چَن سال پیش بیده؟ دومندش: تاکید میکنم مو بیس سالمه و نوزه ساله ای شی کردمه و اِولندش: نه تا شوم بری از سر کیچه بوسونی، مُو ایطهری بیدمه؟ نه چیشلته درارم؟ وختی تا یه هفته چاس و شوم سر کیچه اِسِدی میفهمی مُو چطهری بیدمه، ما زهله میکردیم بیگیم خاسگار؟ رمضون مِی کهره یل دِیی گم کِرده مظلوم، گلالشه صاف کرد و گف: عزیزم شوم چه داریم؟ گفتم: شوم چاس داریم چاسم ماس بیده، شوم ماس داریم، برو سر کیچه شوم بوسون تا موقه پیل اِشماردن یادت بیا زمان ما چَن هنر وُ پینجیلمون چُر میکرده. ها رمضون خان ها.
معنی لغات= ور: پیش – خِشم: محل ، محله – فِدَه: حیاط – برکش: کنارش – نِخسِه: خسته نباشی – اُمکِشه: ایندفعه – هُموسُو: همان موقع – سیمون: برایمان – کِشه: دفعه – پینجیلمون: انگشتانمان – چُر کردن: چکیدن - می تِکه: می چکد – گُ: گفت - پاکشونه واجفته: همه شان را یافته – دوپلو: دو پهلو، با دو معنی – سیرق: سرتق - او هل تر: آن طرف تر – فامو: فاطمه – دیرادیری: از دور - هرهر و کِرکِر: خندیدن – صغو: صغری – عشقک: خیال عشق – زینو: زینت - ریو ریم: رو به رویم - کـَلپ کولوپ: ناقص و شکسته – مِی: مثل – رِه: شکم روش - کمشه: شکمش را – چاس نهار - پت پرو: وصله/ص