نادر گنجي:*

در زبان فارسي معادل هر دو واژه هاي politics و policy "سياست" است. در نظر من، نامزدهاي انتخاباتي در كشورمان لازم است كه به جاي politics ورزي، policy ورزي كنند. آنها مي بايست گزارش هاي رسمي از تفكراتشان پيرامون سياست هاي كشور به مردم ارائه بدهند. اين گزارش بايد شامل نوع و چرايي موضع يك نامزد انتخاباتي در خصوص موضوعات مختلف باشد. مردم معمولا اطلاعات خود از نامزدها از طريق تبليغات كوتاه سياسي دريافت مي كنند اما پشت اين مواضع حتما مي بايست بحث هاي جزيي وجود داشته باشد تا كساني كه كنجكاوترند بدانند چرا نامزد مورد نظر چنين موضعي دارد. در چنين زماني است كه نامزدها از آسمان كليات به زمين جزييات نقل مكان مي كنند و از مواضع سياسي نامشخص به موضوعات مشخص سياستي مي رسند.
در اين صورت، هم نامزد مورد نظر در صورتي كه راي بياورد صاحب نظام فكري مشخصي در مورد سياست ها و قوانين مشخص كشور است و از قبل مي داند كه موضعش در برابر موارد مطروحه در مجلس چه هست و هم ريسك پذيري مردم پايين مي آيد و به 'هندوانه سربسته' راي نمي دهند و در آينده نيز مي توانند ارزيابي بهتري از نماينده ي خود داشته باشند.
در عالم واقعيت مجلس نيز بيشتر از آنكه نهادي براي اعلام موضع سياسي باشد نيز نهادي براي تصويب سياست هاي مشخص و جزيي است كه نيازمند دانش نمايندگان و تفكر قبلي در مورد هر موضوع است. نهاد مجلس در اساس سياسي است ولي كارويژه ي نمايندگان آن سياستي است. كار نمايندگان تضويب "سياست هاي مشخص" در همه ي مسائل كشور است. توجه به مسائل سياستي به جاي سياسي در كشور ما كه فاقد احزاب قدرتمند و برنامه ريز است مهمتر نيز هست. با اين حال، پيش بيني مواضع سياستي كساني كه به جريان ها يا احزاب گرايش دارند آسانتر از نامزدهايي است كه به گفته ي خودشان به هيچ حزبي يا جرياني تعلق فكري ندارند. اگر به كاركرد حرفه اي و و جايگاه واقعي مجلس باور داشته باشيم، به اين باور نيز ميرسم كه اين نهاد جاي نمايندگان حرفه اي است كه هريك به لزوم مشخص بودن مواضع شان پيرامون هر موضع مشخص در كشور رسيده باشند. احتمالا در فوتبال تفكر ما اين چنين است و مقايسه مجلس با ليگ حرفه اي به جاست. اگر انتظار داريم بازيكنان حرفه اي در ليگ برتر بازي كنند مي بايست در مجلس نيز نمايندگان حرفه اي داشته باشيم. نمايندگان حرفه اي در مورد موضوعات مختلف كشور مي دانند "چه" فكر مي كنند و "چرا" اينطور فكر مي كنند. اينكه نامزد شماره يك چه هزينه ي درمان يك خانواده را پرداخته يا نامزد شماره دو براي سرپرست يك خانواده اشتغال ايجاد كرده يا نامزد شماره سه در آستانه ي انتخابات با مبلغي پول يك زنداني را آزاد كرده همه ي نشان دهنده ي اعمال خير و رفتار مثبت هر سه نامزد است، اما اينكه چه كسي براي موضوعات مطرح شده در مجلس صاحب تفكر مشخص است و پيوستگي فكري از جهان بيني خود و موضع اش در مورد يك سياست مشخص است لازمه ي داشتن يك مجلس حرفه اي است. تنها در اين صورت است كه همه ي جامعه با هم پيشرفت خواهند كرد. براي راي دادن بايد قدري از اين مسائل كوچك و انفرادي عبور كنيم. مجلس حقوق عمومي را مشخص مي كند و اين قواعد تقييني همه اتباع و شهروندان را شامل مي شوند پس در موضوعات اشتغال، بيمه، درمان و همه موضوعات ديگر براي همه ي ما تصميم خواهند گرفت./ص

*دانشجوي دكتري علوم سياسي دانشگاه تهران