
اتحاد خبر - عبدالخالق عبدالهی: متاسفانه مدتی است دروغ گویی و دغلکاری و وعده های سر خرمن سکه رایج شهر شده و بعضی کاندیداها برای اینکه بتوانند رای دست و پا کنند خود را به آب و آتش زده و آواز سر داده اند که "این منم طاووس علیین شده ". البته این موضوع که بنده نامش را معضل می گذارم منحصر به امروز و دیروز نیست ازحدود 110 سال قبل یعنی همزمان با ....
عبدالخالق عبدالهی:
هر چهار سال یکبار با آغاز انتخابات مجلس شورای اسلامی شور و نشاط انتخاباتی ، اول پنهان و زیرپوستی یا به قول خودمان "زیر جُلکی" اما با نزدیک تر شدن به اسفند ماه، به صورت عیان و آشکارتر، ابتدا نامزدها ، کمی بعد طرفداران دو آتشه آنها و بعد هم اندک اندک مردم عادی را فرا می گیرد و در خود حل می کند. در این مدت احیانا کسانی زنگ می زنند و به شما نان قرض می دهند و یکباره دل کوچکشان برایتان تنگ می شود که تا همین دیروز جواب سلامتان را هم به سختی می دادند اما امروز التماس دعا دارند که جلسه تشکیل دهید و برایشان تبلیغ کنید.
البته تا اینجای کار ایرادی ندارد بالاخره طوری شده که به قول دوستی در این دور و زمانه صدای زنگ تلفنت که بلند می شود می دانی آنسوی خط لابد طرف مشکلی دارد و خرش در گل مانده که بیاد تو افتاده و گرنه همه می دانیم امروزه کمتر کسی زنگ می زند حال شما را بپرسد. منتها این موضوع در دوران انتخابات نمود بیشتری دارد و کمی بیشتر به چشم می آید. همانطور که گفتم تا اینجای کار اشکالی ندارد اما متاسفانه مدتی است دروغ گویی و دغلکاری و وعده های سر خرمن سکه رایج شهر شده و بعضی کاندیداها برای اینکه بتوانند رای دست و پا کنند خود را به آب و آتش زده و آواز سر داده اند که "این منم طاووس علیین شده ".
البته این موضوع که بنده نامش را معضل می گذارم منحصر به امروز و دیروز نیست ازحدود 110 سال قبل یعنی همزمان با برگزاری اولین انتخابات مجلس مشروطه ، همیشه عده ای بوده اند که برای رسیدن به این صندلی سبز که اگر اشتباه نکنم آنزمان رنگش قرمز بوده ، آسمان و ریسمان بافته و هزار دوز و کلک سر هم می کردند با این تفاوت که ادعاهای انتخاباتی آن زمان در مقابل گنده گویی و دروغهایی که بعضی از کاندیداهای امروز به مردم تحویل می دهند را اگر با گذشته مقایسه کنیم خواهیم دید کار آنها در مقابل امروزی ها در حکم ترقه در کردن جلوی توپچی بوده و به قول معروف " تفاوت از زمین تا آسمان است ".
به عنوان مثال آقای ع . ف که در دوران دکتر مصدق کاندیدای وکالت مجلس بود 60 سال قبل وقتی می خواست تبلیغ انتخاباتی کند در محلی که الان بازار روز برازجان است مردم را جمع کرد یک چهارپایه زیر پایش گذاشت، از آن بالا رفت و با صدای تو دماغی و دورگه اش گفته بود : "اگر در همه ایران دو مرد باشه اولیش منم، دومیش دکتر مصدق!!! ". البته ادعای گزافی بود اما نه وعده سرخرمنی داده بود نه دروغ شاخداری گفته بود و نه بامبولی سوارکرده بود تازه بیچاره بخاطر گفتن همین جمله نیز از چشم مردم افتاد و نه آن دوره رای آورد نه دوره های بعد. اما الان فلان کاندیدا برای اینکه دل مشتی مردم ساده دل و نجیب را بدست بیاورد و رائیشان را بزند و رای بگیرد قول می دهد همین که پایش به مجلس برسد مثلا درفلان روستایی که حتی یک درمانگاه هم ندارد بیمارستان تخصصی قلب احداث خواهد کرد.!!! بعد هم که قول مردانه اش را بیادش می آورند می گوید منظور من دستگاه نوار قلب بوده نه بیمارستان قلب (که البته همان را هم نیاورد).
چند وقت پیش شنیدم یکی از همین گندم نمایان جو فروش برای خالی نبودن عریضه و اینکه مبادا در وعده های انتخاباتی و نعل وارونه زدن از رقیب انتخاباتی اش عقب بیفتد ادعا کرده در ماه گذشته 33 نفر را فقط در دشتستان سرکار گذاشته است (من هیچ ، شما بررسی کنید ببینید اداره تعاون ، کار و امور اجتماعی دشتستان با این دستگاه عریض و طویل آیا توانسته در طول یکماه 33 نفر را سرکار بگذارد که این آقا توانسته باشد؟). از اینکه اگر من رای بیاورم فلان ده کوره را تبدیل به شهر می کنم و حتی از عنوان و پست و مدارک تحصیلی قلابی که این روزها در رزومه شغلی بعضی ها به چشم می خورد حرفی نمیزنم هیچکس هم نمی تواند ادعا کند اصلا دروغ نمی گوید اما آقای کاندیدای محترم واقعا چه لزومی دارد جنابعالی حتی درباره سن شناسنامه ای ات هم دروغ بگویید؟ مادر بزرگی داشتم که همیشه می گفت "آدم نباید دروغ بگوید مخصوصا دروغ غیر لازم " حالا این دروغهای غیر لازم چیست که شما می فرمائید؟ خدا شاهد است من جز یکی – دو نفر؛ سایر کاندیداها را شاید به چشم هم ندیده باشم . آنهایی را هم که دیده ام و می شناسم دوستی و مراوده و حتی همسنگری نیز باعث نگردیده ملاحظه اشان را بکنم یا اگر اشتباهی مرتکب شده اند به رخشان نکشم، با آن نامزدهای غریبه به چشم ندیده نیز هیچ دشمنی و پدرکشتگی ندارم که خدایی نکرده بخواهم بکوبم و تخریبشان کنم منظورم با شخص خاصی هم نیست به قول حضرت حافظ :
من این حروف نوشتم چنان که غیر ندانست / تو هم ز روی کرامت چنان بخوان که تو دانی
دغدغه من در انتخابات پیش رو تنها سه موضوع است : اخلاق - اخلاق و باز هم اخلاق.
موضوعی که متاسفانه در این کارزارهای تبلیغاتی به بوته فراموشی سپرده شده و هر روز کم رنگ و کم رنگ تر می شود . البته این شامل همه نمی شود، نامزدهایی را می شناسم که در عین کار و تلاش شبانه روزی برای معرفی خود و برنامه ای انتخاباتی آنقدر مناعت طبع دارند و به حدی بلند نظر هستند که شرم دارند یک وعده دور از ذهن یا حتی یک قول نابجا و دور از انتظار به مردم بدهند چه رسد به دروغ های شاخدار بعضی حضرات که گاهی مرغ پخته را به خنده می اندازد. آخر چرا بعضی کاندیداهای محترم نمی خواهند بفهمند "چون قضا آید طبیب ابله شود " این دروغ پردازیها بالاخره روزی دامن آنها را خواهد گرفت و مردم ما، همان مردمی که چهار سالی یکبار به یادشان می افتند و همیشه نگاهشان به آنها نگاهی صرفا ابزاری و سوء استفاده گرانه بوده همه چیز را می فهمند، خوب هم می فهمند و اگر دَم بر نمی آورند از نجابتشان است نه نادانی . کاش نامزدهای محترم نمایندگی مجلس این حرف مردم دشتستان را آویزه گوش می کردند که: "لطفا ما را با گفتن واقعیت تلخ بیازارید اما با یک دروغ شیرین و دلاویز انتخاباتی امیدوار و راضی نکنید "
تجربه نشان داده مردم ما عاقبت کاسه سفالین دروغ های این نوع آدمها را شکسته و دور خواهند انداخت به قول فردوسی بزرگ:
دوستی با مردم نادان سفالین کاسه ای است / بشکند ، ور بشکند ، باید به دور انداختن