اتحادخبرـ محمدعلی عبدالشیخی:

صحنه سیاست همواره با منازعات و مجادلات وفراز و فرودهای بسیاری مواجه بوده است.از جنگ های جهانی ویرانگر میان ملت ها تا نزاع ها و کشمکش های قومی و قبیله ای داخلی و یا اختلاف آرا و سلایق میان طیف ها و حزب های سیاسی  که پدیدار صحنه های متفاوتی هستند، البته این اختلاف آرا و سلایق در یک جامعه پویا، به شرط  رعایت موازین اخلاقی می تواند فعلی طبیعی و ارزشی باشد.
هشت سال مدیریت آشفته! وضعیت نابسامانی را برای کشور پدیدار ساخت، از فساد گرفته تا سقوط جایگاه ایران در عرصه بین الملل با افراطی گری و ادبیات نامتعارف درعرصه دیپلماسی خارجی، تا ورشکستگی شرکت های تولیدی، تا بیکاری و تورم، تا صف طولانی فارغ التحصیلان بیکار دانشگاهی، تا فرار مغزها و بدهی دولت و تا نا کجا ابادی که انتهای ان سری به درازا دارد، نتیجه این هشت سال مدیریت بود.
که با گذر از این دوره تاریخی کم فروغ در تاریخ سیاست ایران و طاق شدن صبر احاد ملت، خلق حماسه سیاسی 72 درصدی 24 خرداد 92 و پیروزی تدبیر و اعتدال گرایی بر خود محوری و افراط گرایی را جهان به نظاره نشست، در سایه این انتخاب و حضور گسترده مردمی منافع افراد مشخصی در فضای سیاسی کشور البته به زعم خودشان به ورطه خطر افتاد! و این موضوع را ایجاب ساخت که این افراد با استفاده از تمامی ابزار در دست برای به دست اوردن منافع شخصی از دست رفته وارد میدان شوند.
با شروع به کار دولت در همان ابتدا شاهد سد بستن مخالفان این حماسه در برابر دولت بودیم و این مخالفت ها با سنگ اندازیهای مجلس در تایید وزرای پیشنهادی دولت اغاز و با کشاندن وزرا  به مجلس، صدور کارت زرد به وزرا، تهدید به استیضاح، افزایش حجم سوال ها و ... ادامه یافت.
نگاهی خصمانه که نشان از تلاش و کارشکنی برای منع دولت در انجام و اعمال برنامه های خویش داشت تا به حال سابقه نداشت و این سنگ اندازی ها در جبهه های مختلف از سوی طیف های مختلف همچنان رواج دارد.
دربحبوحه ی اخیر که دولت تدبیر و امید دکتر روحانی دومین سالی فعالیت خود را پشت سر می گذارد ، شاهد هجمه های سنگین انتقاد، البته انتقادهایی اکثریت نا بجا هستیم، انتقادهایی را که بخش عظیمی از ان را طیفی از خود بروز می دهند که بدون نگاه به منفعت های ملی، فقط بر حسب منفعت های شخصی و حزبی از خود بیان دارند.
و اوج این هجمه های ناروا در موج سازی های رسانه ای در مورد مسئله مذاکرات هسته ای است که مدت مدیدی است در اولویت کاری طیف مشخصی از سیاسیون قرار گرفته است و با زیر سوال بردن تلاش های شبانه روزی تیم مذاکره کننده، هجمه های نامنصفانه خود را به سوی سیبل دولت روا داشته اند و  شاهد هستیم که برای دستیابی به اهداف خود از دین، مقدسات، نماز و مسجد و ... نیز ابایی نداشته و با استفاده ابزاری از ان، بدون  توجه به خواست مردم و رهبری همچین مسائلی را نیز زیر پا می گذارند.
با این ترفندها سعی بر این اصل بوده است که انرژی و پتانسیل کاری دولت را درگیر مسائل چالش برانگیز کنند، تا علاوه بر دور کردن دولتمردان از وظایف اصلی، دولت را به زعم خود دولتی ناکارامد و فاقد کارایی لازم در انظار و افکار عمومی نشان دهند و با ایجاد یاس و ناامیدی در میان حامیان دولت، مردم، زمینه را برای سلب قدرت از دولت دکتر روحانی و در ادامه تصمیم برای ایجاد یک بستر سازی مناسب اجتماعی را در سال های آتی جهت دولتی همسو با خود دارند.
و در اینجا توصیه ای برای دوستان همیشه منتقد در صحنه دارم، با عنایت به نامگذاری سال پیش رو از سوی مقام عظمای ولایت به دولت وملت همدلی و هم زبانی و نیاز مبرم کشور در فضای نه چندان مطلوب اخیربه ارامش و وحدت، اندکی از سیاسی کاری های افراط گونه دست بر داشته و در راه اعتلای نام ایران اسلامی و پویایی و نشاط هرچه بیشتر جامعه همسو با دولت  قدم بردارید، که غیر از این و هرگونه ممانعت و سنگ اندازی در برابر و مقابل اجرای برنامه های دولت، به معنای همسو شدن با دشمنان قسم خورده خارجی  تلقی خواهد شد.
صحبت پایانی :
 اما نکته و اصل موضوع بر این رکن استوار خواهد بود که انشالله تیم دولت با اتخاذ و به کار گیری  رهنمودهای مدبرانه ولی امر مسلمین جهان، مقام معظم رهبری  در اهداف و برنامه های خود  و انسجام سیاسی در همه زمینه ها و ارکان مختلف نظام و استفاده از تمامی ظرفیت ها و نیرو های همسو با دولت  و بدون توجه به این دست اندازی ها  و هیاهوی سیاسی به راه افتاده  و با اتکا به حمایت مردمی راه را بر  بدخواهان مسدود کنند و نگذارند افراد سودجو و منفعت طلب به اهداف خود دست یابند./ب