اتحادخبر: دهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی را از حیث رقابتی بودن و جو سیاسی حاکم بر جامعه می توان حداقل باسه دوره گذشته متفاوت دانست.موضوعی که گروههای سیاسی به خوبی آن را دریافته و درصدد ایجاد زمینه هایی برای حضور قوی و موثر در انتخابات پیش رو هستند.
در این یادداشت به صورت اجمالی نگاهی  بر آخرین وضعیت اصولگرایان مرکز و دشتستان خواهم داشت.انشالله در یادداشت های آتی به وضعیت اصلاح طلبان نیز خواهم پرداخت.
اصولگرایان امسال با فضای جدید ناشی از شکست آنها در انتخابات ریاست جمهوری سال 92 روبه رو هستند، بعد از چند دوره پیروزی در انتخابات مختلف در طول چندسال اخیر، این بار آنان به خوبی درک کرده اند که رقیبشان با تمام قوا جهت فتح کرسی های بیشتری از بهارستان به میدان خواهد آمد.
از این رو بعد از واگذاری حداقل نیمی از صندلی های خیابان بهشت  و ازدست رفتن پاستور، جهت حفظ آخرین سنگر از سال گذشته به تکاپو افتاده اند تا رویه اتحاد در پیش گیرند.در این راستا جلسات و همایش هایی با تلاش حجت الاسلام تقوی بین دو ضلع جامعتین یعنی آیت الله موحدی کرمانی و آیت الله یزدی با آیت الله مصباح یزدی رهبر معنوی جبهه پایداری صورت گرفته است.جلساتی که به نظر می رسد تاکنون نتوانسته به صورت واقعی از حجم اختلافات فی مابین بکاهد.
شاید اگر بخواهیم با جزییات بیشتری به قضیه نگاه کنیم،جامعتین یا همان طیف سنتی اصولگرایان  یک سو و جبهه پایداری سوی دیگر قضیه قرار داد.
طیف سنتی اصولگرایان که اجمالا شامل جامعتین و جبهه پیروان خط امام و رهبری می شود، بزرگانی دارد که چندان دل خوشی از پایداری ها ندارند.که شاید مهم ترین چهره مخالف پایداری ها علی لاریجانی باشد، کسی که پایداری چی ها در هر کجا که دستشان رسیده او را آزرده اند.
اما از سوی دیگر پایداری ها به خوبی درک کرده اند که در نبود یک رهبر معنوی و کاریزماتیک مثل مرحوم آیت الله مهدوی کنی در جبهه اصولگرایان سنتی و جذابیت کمتر این گروه برای جوانان، می توانند به رهبری آیت الله مصباح این نقایص را برطرف کنند.طیفی که خود را اصولگرایان ناب پیشرو می خوانند و این روزها داعیه رهبری جریان اصولگرا را نیز در سر می پرورانند.
این طیف در طول انتخابات گذشته نشان داده که تمایل چندانی به ائتلاف حتی با سایر اصولگرایان ندارد.از نظر آنها اصولگرایی قالیباف،لاریجانی، ولایتی و ناطق نوری رد است، چه آنکه در انتخابات ریاست جمهوری سال 92 علی رغم توصیه بزرگان اصولگرا حاضر به کناره گیری نشدند تا یکی از پایه های شکست اصولگرایان نام بگیرند.
از سوی دیگر پایداری چی ها در درون خود نیز با یک دو راهی روبه رو هستند.آیا پایداری با احمدی نژاد موفق تر خواهد بود یا بدون احمدی نژاد؟آنها بارها اعلام کرده اند که احمدی نژاد بدون مشایی مورد تاییدشان است، ولی کیست که نداند احمدی نژاد بدون مشایی یک دروغ بزرگ است.
آنها تمایل دارند از ظرفیت احمدی نژاد در برخی حوزه ها استفاده کنند در حالی که نیک می دانند در صورت همکاری مجدد با احمدی نژاد با سوال هوادارانشان مبنی بر دوگانگی ارزشی آنها روبه رو خواهند شد.چرا که دوباره به سوی جریان انحرافی که خود بارها نسبت به آن انتقاد کرده اند روی می آورند.
در یک نگاه کلی شاید احمدی نژاد و پایداری ها به دلیل هم پوشانی هوادارانی که دارند در یک توافق پشت پرده وارد صحنه شده و به ائتلاف با سایر اصولگرایان نیز کم تر بیندیشند.اتفاقی که شاید همچون انتخابات ریاست جمهوری 92 شکست دیگری را نصیب این طیف و اصولگرایان کرده و سهم آنها را از بهارستان بکاهد.

نگاهی بر وضعیت اصولگرایان دشتستان
در دشتستان علی رغم اینکه کلیت آراء سیاسی نیست ولی در چندسال اخیر می توان رگه های سیاسی قویتری نسبت به قبل در آن مشاهده کرد.
یکی از مشکلاتی که در حال حاضر اصولگرایان استان و دشتستان از آن رنج می برند عدم وجود کار تشکیلاتی و حزبی منظم و وجود چند صدایی در بین آنهاست.اختلافاتی که گاها علی رغم کتمان می توان به خوبی آن را تشخیص داد.
ریش سفیدان اصولگرای دشتستان به موضوع اتحاد نظر و وحدت رای در جلسات محفلی خود تاکید ویژه ای دارند، وحدتی که شاید همچون مرکز در دشتستان نیز سخت به نظر برسد.
از یک طرف سید مهدی موسوی نژاد نماینده فعلی از طیف پایداری به احتمال قوی دوباره نامزد خواهد شد و از طرف دیگربرخی از بزرگان اصولگرای دشتستان طبق قاعده نانوشته ای که در دشتستان یک نماینده دو دور متوالی رای نمی آورد به دنبال چهره ای هستند تا بتوانند تخم مرغ های خود را با اطمینان خاطر بیشتری درون سبد آن بگذارند.
از گزینه هایی که نام آنها این روزها کم و بیش مطرح است می توان به سید مهدی موسوی نژاد، نصرالله شفیعی، سردار رزمجو، هوشنگ رستم پور، دکتر عبدالمجید شجاع و خانم سید خدیجه حسینی نام برد، لیستی که تا آخر خرداد ماه و مشخص شدن وضعیت استعفای مدیران  قطعا دچار تغییراتی خواهد شد.دربرخی گمانه زنی ها ایوب پاپری مقدم نیز در لیست اصولگرایان ذکر شده که در واقع نمیتوان او را در این لیست قرار داد، چرا که بعید به نظر می رسد اصولگرایان بر سر او که معمولا تمایل به حضورمستقل دارد به توافق نظر برسند.
هرکدام از گزینه هایی که ذکر شد خود تحلیل جداگانه ای دارند که به دلیل طولانی شدن مطلب در فرصت مناسب دیگری آن را ذکر خواهم کرد.فقط اشاره ای گذرا به سرکار خانم حسینی داشته باشم.در صورت حضور خانم حسینی در انتخابات و عدم توافق با اصولگرایان و یا حتی اصلاح طلبان ،با حضور مستقل در این انتخابات گمان می رود آراء ایشان و جامعه هدفی که در نظر دارد با اصولگرایان هم پوشانی بیشتری داشته باشد تا اصلاح طلبان، بنابراین در صورت حضور مستقل آراء اصولگرایان را دچار شکاف بیشتری خواهد کرد.
در این بین شاید مهم ترین دوقطبی را بین موسوی نژاد و دکتر شجاع شاهد باشیم.هنوز اتفاقات انتخابات قبل از رد صلاحیت تا زیر سوال بردن اعتبارنامه موسوی نژاد را فراموش نکرده ایم.
پس حضور مجدد دکتر شجاع، رقابتی سخت بین این دو نفر می تواند به دنبال داشته باشد که در صورت حضور خانم حسینی ، این مثلث سادات موجب شکسته شدن آرای اصولگرایان دشتستان خواهند شد.
در صورتی که به هر دلیلی دکتر شجاع در صحنه  انتخابات حاضر نشود، بعید نیست او از پشت صحنه روی جدی ترین گزینه ای که می تواند رقیب موسوی نژاد شود سرمایه گذاری کند، خواه این رقیب از اصولگرایان باشد و یا حتی از اصلاح طلبان.
به هر حال گمان می رود که ائتلاف و وحدت نظر اصولگرایان دشتستان و پیدا کردن یک شخصیت که بتوان روی آن اجماع کلی داشت و تمام تفکرات اصولگرایان از سنتی ها تا پایداری چی ها را پوشش دهد کاری سخت باشد./ب

سعید قاسمی