
محمدباقر عباسی سملی: چنانچه این اتفاق در یک جامعه ی دمکراتیک که رقابت در آن آزاد باشد، واقع شود ، به سود استان و در اشل کلان به نفع کل کشور خواهد بود. زیرا دامنه ی رقابت هرچه گسترده تر باشد امکان صعود نیروهای فهیم کاردان و متخصص بیشتر است. همان نیروهایی که امروزه مجلس ما از کمبود آنان رنج می کشد. تحلیل انجمن اسلامی مهندسان نیز به عنوان یک تشکیلات صنفی - سیاسی ، نمی تواند غیر از این باشد .
اشاره: مهدیه امیری: طرح استانی شدن انتخابات مجلس شورای اسلامی؛ بحثی است که این روزها در زبان ها می چرخد و مخالفان و موافقان زیادی دارد. مساله استانی شدن انتخابات مجلس برای نخستین بار در مجلس دور پنجم مطرح شد که با مخالفت نمایندگان مواجه گردید. این طرح مجددن در دور ششم مجلس نیز مطرح شد که در صحن مجلس تصویب ولی با رد شورای نگهبان مجددن این طرح مسکوت ماند. بار دیگر در مجلس هفتم توسط نمایندگان تصویب و به شورای نگهبان ارجاع داده شد و مجددن با مخالفت این شورا روبرو گردید. تا اینکه طرح استانی شدن انتخابات مجلس در مجلس دور نهم مجددن در تاریخ دوم اردی بهشت ماه با حضور233 نمایندگان ساختمان بهارستان بیان شد و با وجود مخالفت های دولت و برخی نمایندگان با 149 رای موافق، 69رای مخالف و 9 رای ممتنع توانست رای بالایی آورد و به شورای نگهبان برود.
طرح استانی شدن انتخابات بر تغییر حوزه های انتخابیه از شهرستان ها به استان ها و لزوم کسب پیشینه ی آرای ساکنان استان و نه شهرستان توسط کاندیداها می باشد. برخی افراد و سیاستمدارن این طرح را بزرگترین تصمیم این دور از مجلس می دانند و با آن موافق هستند و مهم ترین مزیت آن را کنار گذاشتن نگاه های جزیی و کوتاه مدت و حرکت به سوی اقدامات کلان می دانند و برخی دیگر این طرح را بزرگترین اشتباه مجلس قلمداد می کنند و با آن مخالفند و ایراداتی از قبیل هزینه ی اقتصادی بالا و عدم استقبال شهروندان بر این طرح وارد می کنند.
این طرح برخی ابهامات و نواقصی را دارا می باشد که برای مثال می توان به بند سوم آن در خصوص اقلیت های مذهبی اشاره کرد. در مناطق و استان هایی که با تنوع مذاهب و تنوع قومیت ها و نژادها مواجه هستیم، ممکن است این طرح باعث تفرقه و تنش شود. ایرادات و ابهامات دیگری نیز این طرح دارا می باشد که کمیسیون شوراهای مجلس در حال رفع آن هستند.
اتحاد جنوب در خصوص طرح استانی شدن انتخابات مجلس شورای اسلامی؛ اقدام به نگرخواهی از فعالین سیاسی و دبیران احزاب استان بوشهر نموده و نظر این افراد را در این خصوص جویا شده است که در ادامه نظر آقای محمدباقر عباسی سملی؛ دبیر انجمن اسلامی مهندسان استان بوشهر را ازنظر خواهید گذراند:
محمدباقر عباسی سملی:
از آنجایی که همه چیز در دنیای ممکنات نسبی است و رسیدن به خوبی مطلق در عالم ماده تنها یک آرمان و آرزوی دیرین بشر است و دست نایافتنی ( چون کمال مطلق خداوند کریم است و بس )، پس طرح استانی شدن انتخابات نیز در صورت تصویب و تایید مراجع مربوطه ، مثل سایر طرح های زائیده ی ذهن انسان، بی شک معایب و محاسنی در پی دارد، که با قرار گرفتن در بوته ی آزمایش بیشتر خود را نشان خواهد داد. اما با همه این تفاصیل چنانچه این اتفاق در یک جامعه ی دمکراتیک که رقابت در آن آزاد باشد، واقع شود ، به سود استان و در اشل کلان به نفع کل کشور خواهد بود. زیرا دامنه ی رقابت هرچه گسترده تر باشد امکان صعود نیروهای فهیم کاردان و متخصص بیشتر است. همان نیروهایی که امروزه مجلس ما از کمبود آنان رنج می کشد. تحلیل انجمن نیز به عنوان یک تشکیلات صنفی - سیاسی ، نمی تواند غیر از این باشد . تمام دغدغه ی ما این است که روزی این کشور بدست نیروهای کاردان اداره شود تا شاهد اینهمه سعی و خطا و زیان های مترتب آن نباشیم. در ارتباط با نقش استانی شدن انتخابات در مسیر دموکراتیزه شدن کشور ، بنده چندان خوشبین نیستم ، فرض کنیم تمام نمایندگان دور بعد در سطح دکتر علی مطهری انتخاب شوند ، آیا اتفاق خاصی خواهد افتاد؟ قطعا خیر، تا زمانی که کشور جولانگاه نیروهای هفت سر است که به غلط خودسر لقب گرفته اند و قانون هم زورش به آنها نمی رسد، سخن گفتن از دموکراسی تنها یک آرزوست. و این منبعث از فرهنگ دوهزار و پانصد ساله ی استبداد پذیر قوم ایرانیست. فرد یا گروه خاصی را هم نمی توان مقصر دانست. شما فکر می کنید چه کسانی به علی مطهری حمله کرده اند . من به قطع یقین می گویم که نه اسرائیلیند و نه روسی بلکه هم وطن ، هم شهری و یا فامیل من و شما هستند. که بدست برخی افراد رند و دنیا طلب بازی خورده اند . و به شدت هم حمایت می شوند . آنان نمی دانند که تنها راه سعادت جامعه حاکمیت قانون است ، حتی قانون بد. مرحوم دکتر شریعتی رحمه الله علیه در جایی می گوید: "عوام؛ زندانبان زندانی هستند که خود در آن محصورند." مهاجمین به امثال علی مطهری زندانبانان زندان خویشند. و به کسی حمله می کنند که در صدد رهایی آنان از این محبس جهالت و نادانیست. دنیایی که ما امروزه می بینیم به نوعی دموکراسی با همه ی کمی و کاستی هایش رسیده اند ، بالغ بر حد اقل سیصد سال تلاش و کوشش کرده اند. عمر انقلاب ما به نیم قرن هنوز نمی رسد . نباید بیش از این هم توقع داشت.