اصغر حسام مقدم
برای اینکه امروز را بشناسیم باید گذشته را فرا گرفته باشیم، وقتی صحبت از عملکرد افرادی شود همه نظرگاه ها به سمت انتقاد و کاستی هاست و یک حالت تهاجمی در این فرایند شکل می گیرد که متأسفانه تا تخریب شخصیتی افراد نیز پیش می رود بدون اینکه توجه ویژه ای به ساختارها و اصول حاکم در مجموعه ای مورد کنکاش قرار گرفته داشته باشیم.
نظام سنتی آموزش و پرورش و ساختار بیمارگونه مجموعه که هر ازگاهی چونان آزمایشگاه طرح های به اصطلاح کارشناسی شده!!! در آن جرا می شود و همچنان هراسان و نگران از آینده طرح های ناپخته آموزشی است، در مجموعه ای که انگیزه های خدمت در ورای منزلت و معیشت از یاد رفته و جایگاه معلم تا پایین ترین سطوح اجتماعی و اقتصادی رسیده، بیان عملکرد مدیری که خود از جنس ماست بسیار سخت و مشکل است.
1. آقای لواسانی چهره ای مثبت و موجه در بین فرهنگیان دشتستان بوده و با توجه به توانمندی و سابقه شخصیتی توانسته نگاه همکاران را به آینده امیدوار نگه دارد اگرچه در کشاکش مشکلات آموزشی در این ساختار معیوب در مواقعی دچار روزمرگی اداری نیز شده و خواهند شد.
2ـ در زمینه اقدامات عملی تیم آقای لواسانی در بعضی از پروژه ها و طرح ها نگاه نو و خلاقانه ای را می تون دید محدود کردن ورود موتورسیکلت به مدارس که الحق یکی از موفق ترین طرح های عملیاتی ایشان بوده و یا فعال کردن حضور فعال و مستمر در اداره و مدارس و حضور در بین همکاران فرهنگی و یا ایجاد تغییرات در بدنه معیوب اداره که از خواسته های همیشگی فرهنگیان بود اگرچه آهسته و آرام صورت گرفت ولی مطلوب و امیدوارکننده هست البته باید در انتخاب جایگزین ها دقت و تخصص را بیشتر را در نظر گرفت در ضمن از نگاه سیاسی به مجموعه فرهنگی بر حذر بود که افت مدیریت ها می باشد فعال کردن پژوهش سراها و کانون ها و مواردی از این دست در پیشرفت علمی مجموعه نیز مؤثر بوده و نتایج قابل قبول فرزندان این سرزمین در راهیابی به المپیادهای داخلی و خارجی مؤید توجه ویژه مدیریت می باشد.
البته موارد دیگری نیز هست که دوستان و اهل قلم به آن اشاره خواهند کرد و در این مقال امکان طرح آن شاید تکرار مکررات باشد.
3ـ ولی چند کلامی نیزازخواسته ها و توقعات جامعه فرهنگی  شهرمان بگویم و یک توصیه به همکاران عزیزم در اداره آموزش و پرورش و جناب لواسانی.
در گذشته نه چندان دور در نظرخواهی مشابه در همین نشریه تعدادی از فرهنگیان اهل قلم مدیریت را نقد کردند آنهم با بیان حقایق از دیدگاه شخصی خودشان ولی عده ای برآشفتند و ایراد گرفتند و مشکل آفریدند حال نمی دانم در دولت تدبیر و امید میزان سعه صدر جنابعالی و مجموعه تان تا چه حد است؟
شأن و شخصیت معلم در طی آن سال های سخت بر اثر گرانی های افسار گسیخته در هم شکسته و له شده است و معیشت آن ها در خطر، ومعلم را مشاغل دوم و سوم مشغول نموده، تشکیل کلاس های خصوصی آنهم در دروس خاص توسط تعدادی از همکاران صورت موجه تر فعالیت اقتصادی معلم است که نان خوردن از توان فکری و علمی ایشان محسوب می شود و در هیچ جا ایراد و ننگی نیست ولی مدیریت در مواقعی ایراد گرفته و آن ها را در شأن معلم نمی داند حال این سوال مطرح می شود که این سازمان عریض و طویل چه  امکانی برای همکاران خود فراهم نموده که توقع دارد اول هر سال بعضی از معلمین با بزرگواری و گذشت ساعت های معطل مانده را می گیرند به امید کسب درآمدی حلال ولی پس از پایان ماه ها اگر پرداختی باشد 70 الی 80 درصد قیمت واقعی است و این فرصت نیز از نگاه فرهنگیان گرفته می شود که قابل طرح و پیگیری است.
تعاونی فرهنگیان برازجان که نه امکاناتی نه اجناس مرغوب و نه قیمت مناسب و نه مکان آبرومندی دارد؛ حال اگر نباشد چه اتفاقی می افتد؟ به گفته بعضی از دوستان حتی ما آدرس آن را نمی دانیم.
نبود باشگاه فرهنگیان و امکانات رفاهی در شأن شهرستان و یا خانه های معلم از دیگر خواسته های معلمین بوده و یا تسهیلاتی که از طرف صندوق های ذخیره در اختیار همکاران قرار می گیرد که در بعضی موارد توهین به شخصیت معلم نیز هست مثلاً اختصاص 3 دستگاه پراید با سود بالا و یا واگذاری چند دستگاه ماشین لوکس به فرهنگیان استان که نه در توان ما بوده و نه امکان واگذاری هست.
مطلب فراوان و کاستی ها زیاد و حقوق معلم پایمال شده، ولی بیان همه آن ها ملال می آورد و دلزدگی و شاید تعدادی از آن ها در حوزه مدیریت جناب آقای لواسانی نیز نباشد و مسئله ای ملی و وزارت خانه ایی است.
شاید یکی از کارهایی که مجموعه مدیریت جدید می تواند انجام بدهد بیان و اعلام کارها و اقدامات انجام گرفته توسط روابط عمومی است که تا کنون به کل مناسب انجام نگرفته است.
در پایان شرمنده از خوانندگان و همکاران عزیز که قلم بنده توان بیان همه نارسایی ها و مشکلات را نداشته و گذر و نظری کوتاه بوده و هست.