اسماعیل حسام مقدم*
 برای این نگرخواهی ابتدا مطلبی نوشتم و در آن به برخی نارسایی های مدیریت آموزش وپرورش اشاره نموده بودم تا اینکه خبر از عزل مدیرکل آموزش وپرورش استان بوشهر آمد، تصمیم گرفتم تا آن نوشتار را به کناری بنهم و برای بار دوم به این نگرخواهی در شرایط جدید پاسخ بگویم. یکی از جنبه های جهان جدید که آن را از جهان های سنتی متفاوت می کند؛ نظام آموزشی آن می باشد، نظامی که در آن افراد و کودکان را جامعه پذیر و آماده حضور در اجتماع می کنند. اهمیت این نظام اجتماعی که با عنوان آموزش و پرورش در ایران شناخته می شود، آن چنان بالا هست که هر گروه مدیریتی و سیاسی در صدد هست که بر آن قدرت بیابد و آن را از دیگری بقاپد. ازهمین رو در هر دوره ای می بینیم که حساس ترین فضایی که دولت همواره در آن به چالش گرفته می شود، همین نظام آموزشی هست. خبری هم که همین چند روز اخیر به گوش رسید حاکی از اهمیت داشتن این وزارتخانه داشت که در آن مدیر آموزش و پرورش استان بوشهر در بازی قدرت ذبح شد و به کناری گذاشته شد. این عدم استواری و دمدمی مزاجی در این نظام آموزشی متاسفانه در دیگر برنامه ریزی ها و سیاستگذاری ها نیز دیده می شود؛ از تغییر در پایه های آموزشی تا شیوه های آموزشی و ... که هیچ کدام در راستای پیش بردن خلاقیت در نظام آموزشی نبوده بلکه در راستای ایدئولوژیزه نمودن بیشتر نظام آموزشی بوده است.
عدم ثبات و تثبیت شدگی در مدیریت این حوزه می تواند شدیدترین آسیب را به مجموعه مدیران، معلمان و دانش آموزان بزند. و به نظر می رسد که این حوزه دچار این کشاکش های سیاسی شده و چگونه می شود نسبت به آینده آن امید داشت؟ در یک سال گذشته در مدیریت آموزش و پرورش دشتستان اگر که اتفاق نیکی افتاده باشد که این چنین است، اگر با تغییر در مدیریت آن مواجه شویم، اعتقاد دارم که همه آن اتفاقات خوب و نیک زوال خواهد یافت و به فراموشی سپرده می شود. یکی از مهمترین و ضروری ترین اصول مدیریت در نظام های آموزشی؛ پایدار بودن و تثبیت شدگی آن مبتنی بر استراتژی از پیش تعیین شده ای می باشد. این احساس خطر وجود دارد که با تغییر دمدمی مزاجانه در این مدیریت، همه آن تلاشهای مثبت در راستای برنامه ریزی های کلان مضمحل شود و از بین برود. مثلأ در این حوزه می توان به تصمیم شایسته ای که مدیریت اداره آموزش و پرورش دشتستان با همیاری پلیس راهنمایی و رانندگی برای سال جاری گرفته شد اشاره نمود که در آن از آوردن موتورسیکلت توسط دانش آموزان به محیط مدرسه ممانعت به عمل می آمد، که با این اوضاع بی ثبات مدیریتی امکان دارد در سال های آتی با تغییر مدیران به کلی فراموش شود. مثال هایی از این دست بسیار هست که می شود ذکر نمود و البته با تغییرات ناگهانی مدیران، باید به ناچار آن ها را به خاطره سپرد.
درباب این نگرخواهی به طور دقیق نمی شود چیزی نوشت و تحلیلی ارائه داد، چون فقط یک سال از مدیریت ایشان می گذرد و از سوی دیگر متاسفانه سیاستگذاری های کلان ایشان و مجموعه مدیریتی اشان در حوزه شهرستان دشتستان درباب مدیران، معلمان و دانش آموزان به طور مشخص و واضح رسانه ای نشده اند که جا دارد برای ادامه مسیر مدیریت شان به اطلاع عموم مردم رسانیده شود تا بتوان به نسبت این استراتژی ها و خط مشی ها به تحلیل پرداخت.
* عضو هیئت موسس انجمن هامون ایران