
اتحاد جنوب - محمد زارع بوشهری: خبر ناباورانه کوچ جناب حجةالاسلام حاج سید کاظم شهبازی، که پرتلاش و خستگی ناپذیر بود، همه را اندوهگین نمود؛ هرکس شنید متأثر شد. دوستان و همراهانش مبهوت از کوچ زود هنگامش هنوز فراقش در خاطرشان نمیگنجد! بدرقه باشکوه و چشمان اشکبار زیادی که از عمق وجود بود شاهد این ناباوری است. دیر سالی است که می شناسمش...
محمد زارع بوشهری:
خبر ناباورانه کوچ جناب حجةالاسلام حاج سید کاظم شهبازی، که پرتلاش و خستگی ناپذیر بود، همه را اندوهگین نمود؛ هرکس شنید متأثر شد. دوستان و همراهانش مبهوت از کوچ زود هنگامش هنوز فراقش در خاطرشان نمیگنجد! بدرقه باشکوه و چشمان اشکبار زیادی که از عمق وجود بود شاهد این ناباوری است.
دیر سالی است که می شناسمش، پاسداشت خدماتش، دلسوزی و مهربانیش به خواست همراهی همیشگی با این خطوط یادش را گرامی می دارم:

خدایش بیامرزد، که مرگش نیز مانند حیاتش همه را کنار هم قرار داد. نظر که می کردی همه بودند بجز اندکی که دیر میفهمند که «چه زود دیر میشود!»
- او هرچه داشت برا سرانجام رساندن آنچه میخواست به کار میگرفت، سر از پا نمی شناخت، آرام و قرار نداشت تا به نتیجه برسد و بعد لبخندی رضایت آمیز!
- یادگاری دوران جهاد درد پایی بود که همیشه همراهش بود. و با همان آسیب سخت پای کار بود.
- آنچه را باور داشت، باور داشت، و با تعصب پای آن می ایستاد.
- هر روز به دایره ارتباط و دوستیهایش میافزود و همه را به یاد داشت، صبحهای شنبه پیامک او میرسید که «صبح شنبه شما بخیر.... ارادتمند شهبازی» و هیچ مناسبتی نبود که پیامش نرسد.
- بسیاری را، از آنچه خود آموخته بود، به دیگران آموخت و با سخاوت تعدادی جوان را در کنار خود رشد داد که امید است قدر بدانند!
- هرکه؛ هر جا؛ هر کجا به مساعدت او نیاز داشت کوتاهی نکرد، بسی افراد ناشناخته که از دست سخی او بهرهمند شدند! نگوئید داشت و کرد! بسیاری دارند امّا از خود نیز دریغ میکنند چه رسد به دیگران!
- او از دیرباز به امام راحل عزیز و اندیشه، راه و دوستدارانش عشق میورزید و این اواخر عشق او به صمیمیت با یادگار عزیز امام آیت الله سید حسن خمینی «دام عزه» منجر شده بود، و پیام تسلیت پر محتوای ایشان حاکی از همین صمیمیت است.
- برازجان را دوست داشت و این حب قدری او را متعصب کرده بود، شاید هیچ اتفاق و خبری نبود که به موقع در جریان آن نباشد و اگر نیازی به اقدام بود جزء اولین ها برای اقدام بود.
- در ماههای اخیر تقریبا با تمام کسانی که قدری به هر دلیلی با او دلگیر بودند ارتباتش را تجدید کرده بود.
و...
این چند سطر را نوشتم تا قدرشناسی کرده باشم از کسی که «قدر» هر کسی را به «اندازه» می دانست، البته افت و خیز انسان در دوران زندگی اجتناب ناپذیر است، امّا این قلم آنچه را از نیکیها شاهد بود نوشت تا گفته باشد: «لا نعلم منه الا خیرا» و آموزهای باشد تا رفتگان را به نیکی یاد کنیم بویژه اینکه پیمانه نیکیاش افزون باشد و او این چنین بود.
خداوند آرامش ابدی نصیبش نماید و میهمان مجاهدان ، صالحان، شهیدان و اجداد طاهرینش گرداند.
والسلام