
قدرت مظاهری
سلام آقای روحانی . به استان بوشهر خوش اومدین . این روزا توی بوشهر , همه براتون نامه می نویسن , درد دل می کنن , از مشکلات شون می گن , گرفتاریاشون رو در میون می زارن باهاتون و خلاصه اینکه همه یه جورایی فکر می کنن با رسیدن نامه شون به دست شما , باری از رو دوش شون برداشته می شه . شاید واسه همینه که من هم نشستم پای لپ تاپم و گفتم کمی درد دل کنم باهاتون .
آقای روحانی ؛ من یه تبعیدی هستم و به دلایلی که نه خودم می دونم و نه دیگران برام توضیح دادن , سال های ساله که توی تبعید به سر می برم . واقعیت اینه که چندین و چند بار هم تلاش کردم علت محکومیت ام رو بدونم ولی راه به جایی نبردم . خودتون می دونید این روزا توضیح خواستن از آدما چقدر مشکل شده . تا می آی یه چیزی ازشون بپرسی یا یه سوال کوچولو ازشون بکنی , با چنان اخمی ازت استقبال می کنن که از سوالت پشیمون می شی و با یه عذرخواهی ساده از سوالت می گذری . بگذریم آقای روحانی ؛ نمی خوام سرتون رو با مقدمه چینی درد بیارم .
شما رئیس جمهور مملکت هستید آقای دکتر – و البته یک حقوق دان هم هستید - , بنابراین در مقابل یه رای خودم به شما , حق دارم این سوال رو از جنابعالی بپرسم که به چه دلیلی من تبعید شدم !؟ دوس دارم این سوال رو از وزیر دادگستری که واسه یکی دو روز تبعیدش کردین اینجا و باقی کابینه شما – و خصوصا اگه ممکن باشه , از قوه قضاییه - هم بپرسم و انتظار داشته باشم که یه جواب درست و حسابی بدن بهم .
توی برازجانی که ما زندگی می کنیم , نه تنها من تبعید شدم , پدربزرگ و مادربزرگ و پدر و مادر من هم باهام تبعید شدن . بچه هام هم به دنیا که می آن , مجبورن توی تبعیدگاه زندگی کنن . پدربزرگ و مادربزرگ و پدر و مادر من , بدون اینکه اعتراضی کنن , حرفی بزنن , گلایه و شکایتی داشته باشن , تبعیدی شون رو یه امر محتوم دونستن و ماها رو هم به این مجازات بی جرم مبتلا کردن . ماها هم حرفی نزدیم بهشون . گلایه و شکوه ای نکردیم و توی همون تبعیدگاهی که زاده شده بودیم , شروع کردیم به زندگی کردن . البته اگه بشه اسمش رو گذاشت زندگی ! ولی آقای رئیس جمهور ؛ خودتون این نسل چهارمیا و نسل پنجمیا و نسلای بعدی رو خیلی بهتر و بیشتر از من می شناسین . فردا روزی اگه یقه ما رو گرفتن و گفتن واسه چی ما رو توی یه تبعیدگاه به دنیا آوردین , چی داریم که بگیم بهشون ؟ اگه گفتن جرم ما چیه که زندگی مون رو باید از یه تبعیدگاه شروع کنیم , چه جوابی داریم واسه شون ؟
آقای رئیس جمهور , با قانون مصوب چند ده سال پیش که نمی شه یه دیار و سرزمین رو تبعیدگاه ابدی فرض کرد . امروزه این جغرافیا تغییر کرده و کلی مولفه های رشد و رونق اقتصادی , فرهنگی , اجتماعی و و و توش جوونه زده . با وجود همه این مولفه های رشد و توسعه , یه باره اعلام می شه فلان مجرم یا فلان بزهکار به مجازات جرم و بزه یی که مرتکب شده , تبعید می شه به برازجان !!! یعنی بعد از سی و اندی سال که از گسترده شدن نظام جمهوری اسلامی می گذره , برازجان ما , باز هم یه تبعیدگاهه که آدمای محکوم و مجرم و بزهکار رو باید واسه تادیب فرستاد اونجا ! اگه واقعا این جوره و اینجا که بزرگترین و مهم ترین شهرستان استان بوشهره , هنوز تبعیدگاهه , واقعا گلی به جمال جمهوری اسلامی که توی این سه چهار دهه نتونسته یه تبعیدگاه رو از تبعیدگاهی بیاره بیرون . اگه هم این این جورا نیس و برازجان ما هم مث باقی شهرای دیگه به لطف رشد و توسعه جمهوری اسلامی , شهر دیگه ای شده و باعث افتخارنظامه , لطف کنید از طریق وزیر محترم دادگستری تون به قضات محترم قوه قضاییه اعلام کنید که هر چند وقت یه بار توی تریبونا اعلام نکنن که مجازات محکومیت فلانی و فلانی , تبعید به برازجانه !
مختصر عرض کنم آقای رئیس جمهور ؛ لطف کنید یا شهر ما رو از تبعیدگاهی بیارید بیرون , یا اینکه اگه هنوز تبعیدگاهه اینجا , یه جای دیگه واسه زندگی ماها که جرم و بزه یی مرتکب نشدیم در نظر بگیرید تا لااقل ما از تبعیدی بیاییم بیرون . متشکرم/ج