داخله تارمه نِشِسِه بیدم و هاسی کتاب" انسان در جستجوی معنا"، اثر ویکتور فرانکله، می خوندم، که یکی دمه در زِه، رفتم، درِ واز کردم، دیدم تا زاغو اومده وُ ویولونش هم، تو دسه، گفتم ها، زاغو چه خبر!؟، پریشونی!!، زاغو گفت، امشو، می خوام برم، خواستگاری، ولی نمی فهمم که چطری سی خونواده عروس بگم که مو، کارم نوازندگیه!؟ وش گفتم، کاریت نبو، امشو خوم پات می یام، که بریم خواستگاری.
شو خیری وآوی و مو و خونواده زاغو، رفتیم تا سی زاغو، دختر مورد علاقه شه، خواستگاری کنیم.
 وقتی نِشِسیم، هر کسی، از هر دری گپ میزه، یکی در مورد غذای فرانسوی و ایتالیایی و ژاپنی صحبت می کرد یکی در مورد آخرین مد روز دنیا گپ میزه، چندتاشون می گفتن که دیه، اینجو جای موندن نیسه و از ئی کشور باید بریم و تو یه کشور دیه زندی کنیم و ... و خلاصه،  پاک گپلشون، تو حوزه بلاد فرنگ بی و از فرهنگ ایرانی خبری نِبی که نِبی.
مثلن، یکیشون، چِنونی ، در مورد نحوه ساخت لازانیا، صحبت می کرد که ای کسی نفهمه، فکر می کنه که ئی عامو که ایطری در مورد لازانیا صحبت می کنه، حتمن اولین کسی  بیده که لازانیا، به جامعه بشری تقدیم کرده.
خلاصه، بعد ئی همه بحث و گفتگو های فرهنگی!!، بوای زاغو گفت، از هرچه بگذریم سخن دوست خاشتره، و امشو، ما  میخِیم، دخترتونه، سی بچه مون، خواستگاری کنیم، بوای عروس گفت که دوما، کاروبارش، چنه؟، بوای زاغو گفت که زاغو،خوت، درباره شغل و حرفه ئی که داری سی خونواده عروس بگو.
اینجو که رسیدیم، زاغو گفت، مو کار فرهنگی می کنم و موسیقی تدریس می کنم و کنسرت اجرا می کنم و و از ئی طریق، هم به جامعه و فرهنگ کمک می کنم و هم زندگی شخصیمه، مدیریت می کنم. که یه دفه دی و بوای عروس گفتن یعنی مطربی!؟ زاغو سرش انداخت زیر و یه جوابه لنگی دا و گفت، ها!!.
وقتی ئی حرکته از زاغو دیدم، گفتم زاغو، گفت بله، گفتم، تو به کاری که می کنی اعتقاد نداری؟ گفت، بله، خیلی هم اعتقاد دارم. وش گفتم، سرت بگی بالا و با افتخار بگو، ها، مو مطربم و کارم هدیه دادن شادی به مردمه.
که یه باره، همو کسی که در مورد لازانیا گپ میزه، گفت، عامو ما، دختر به نوازنده و مطرب نمیدیم.
وش گفتم عامو، شما که ایطری درباره موسیقی و نوازندگی گپ می زنی، میطری چندتا سازه اسم بیری!؟ و یه کمی هم در مورد موسیقی و نقش موسیقی، تو گسترش فرهنگ و توسعه فرهنگی، گپ بزنی؟
گفت ها، چطور نمی ترم،
گفتم، بفرما!
مردک شروع کرد و گفت:
صدای نی با خوشنویسی
صدای سنتور با خوشنویسی
صدای تار با خوشنویسی
صدای سه تار با خوشنویسی
...
وش گفتم عامو، چندتا سازه اسم بیر که تا حالا دیده باشی و ئی چیزهایی هم که گفتی، خو اشتباه گفتی و اینائی که گفتی، که اصلن ساز نیسن.
مردک گفت، نمکو، گفتم بله، مردک گفت که مو، دستور ساخت لازانیا از صدا و سیما یاد گرفتمه و ئی چیزهایی که در مورد ساز گفتم هم، از صدا و سیما یاد گرفتمه. سی محضه ئیکه تنها هنری که از صدا  سیما پخش ویمو، خوشنویسیه و کنارش، یه صدای سازی هم میا. و هیچ سازیه تا حالا از صدا و سیما ندیدمه!!!!!!!!!!!.
وقتی صداقت تو کلام مردک دیدم، گفتم زاغو، بلنداوو تا بریم که یا تو، امشو خوته بدوخت میکنی و یا مو خومه، دار می زنم!!
همیطر که از در خونه صحرا ویمیدیم، ناخودآگاه یاد گپه یه عامویی افتادم که می گفت، "موسیقی مساله ما نیست"، ایسو مو، یه سوالی دارم، عامو، بخدا، چه مساله ای، به جز ویدئولوژی، سیتون مهمه؟ به عبارتی، اینجو، تو کشور ما، همه چی در خدمته، ویدئولوژیه!!
هر چی میکِشم، از دِسِه ویدئولوژی میکِشم!!
به قول معروف وقتی که اوضاع اهالی، طرب و شادی بسامان نباشه، اوضاع هیچکسی بسامان نیسه و فرهنگ، تو سایه تردید و غم، به فراموشی سپرده ویمو و افسردگی، تو جامعه گسترش پیدا میکنه و انسان افسرده، زندگی نمی کنه، بلکه زندگی میشه، برای افرادی خاص...!!!!!/ج