اتحاد جنوب- محمود منصوری: مدتی با خود کلنجار رفتم که بگویم یا نه؟! بنویسم یا نه؟! وظیفه چیست و مصلحت کدام است؟! بالاخره تصیمم را گرفتم و گفتم درد دلی پسرانه خطاب به پدری روحانی مینویسم. نه دنبال تکلفم و نه در پی واژهآرایی. فقط میخواهم درد دلی کنم. سوالی بپرسم و اگر حمل بر جسارت نشود گلایهای کنم. خطاب سخن، حجتالاسلام والمسلمین محمد گنجی....
بسم الله الرحمن الرحیم
مدتی با خود کلنجار رفتم که بگویم یا نه؟! بنویسم یا نه؟! وظیفه چیست و مصلحت کدام است؟!
بالاخره تصیمم را گرفتم و گفتم درد دلی پسرانه خطاب به پدری روحانی مینویسم. نه دنبال تکلفم و نه در پی واژهآرایی. فقط میخواهم درد دلی کنم. سوالی بپرسم و اگر حمل بر جسارت نشود گلایهای کنم.
خطاب سخن، حجتالاسلام والمسلمین محمد گنجی، امام جمعه با سابقه جم است. شخصیت ارزندهای که گرچه درباره او شنیدهام کمتر تحمل نقد دارد و زود میرنجد، اما ملبس به لباسی است که موجب دلآرامی انسان میشود و غالبا لبخندی به لب دارد که دلواپسی را از دل انسان میزداید.
امام جمعه محترم!
خداوند سبحان، در قرآن مجید آورده است که: «فَبَشِّرْ عِبادِ الَّذینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ»؛ «پس بندگان مرا که به سخن گوش فرا میدهند، آنگاه بهترین آن را پیروی میکنند، مژده بده!». شما نیک میدانید که فرق است میان "سماع" و "استماع". تفاوت است میان آنکه سخنی را ناخواسته میشنود با کسی که به سخن، گوش فرا میدهد، بررسی و ارزیابی میکند، بد و خوب آن را میسنجد و آنگاه در پی «فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ» برمیآید.
«وَ ذَکِّرْ فَإِنَّ الذِّکْری تَنْفَعُ الْمُوءْمِنینَ»؛ «و پند ده! زیرا که پند در موءمنان سودمند می افتد.» خود را کوچکتر از آن میبینم که در پی پند دیگران، خاصه اهل اندیشه باشم، اما هدف بیان مصادیقی از جایگاه نقد در شریعت محمدی(ص) است. پیامبری که مؤمن را آئینه مؤمن میداند. امیر عارفان و مولای پرهیزکاران علی(ع) نیز میفرمایند: "از فروغ واعظ و پند دهندهای که خود، پندپذیر است، روشنایی برگیرید و نصیحت نصیحتگر موعظه پذیر را پذیرا باشید!". من نیز به عنوان جوانی که مفتخر به مسلمانی و شیعهگری هستم و به حکم وظیفه اخلاقی و اجتماعیام نکاتی چند را مطرح میکنم:
حجتالاسلام گنجی!
نماز جمعه، آنگونه که ما از پای منابر علماء و فضلاء شنیدهایم، میبایست جایگاه اتحاد و همدلی و منادی وحدت و تفرقهستیزی باشد. جایی برای تحکیم دین شریف اسلام و به دور از سلایق شخصی و حزبی و یکسونگرانه.
جنابعالی در چندین نوبت به عنوان خطیب نماز جمعه با انتقاد از ستادهای انتخاباتی دکتر روحانی، از تریبون نماز جمعه گروهی را مورد خطاب و عتاب قرار دادهاید که در ابتدا اصل موجودیت آنان را زیر سؤال میبرید. در خطبه مورخ یکم شهریورماه 93 فرمودهاید: " طبق قانون ستاد انتخاباتی باید 24 ساعت مانده به زمان انتخابات تا انتخابات بعد باید تعطیل شود. این چه معنا دارد که هنوز ستادهای دولت فعال است؟"
واضح است که وقتی ستادی وجود ندارد، دیگر حقی برای دفاع هم نخواهد داشت و البته بعید است که اگر موجودیت او به رسمیت شناخته میشد نیز حق پاسخگویی از همان تریبون را داشت.
شما در خطبه مورخ 10 مردادماه نیز صراحتاً اعضاء ستاد انتخاباتی دکتر روحانی را متهم به "سهم خواهی"، "فشار بر احدی از مدیران"، "فشار برای انتصاب نزدیکان خود" و "برهم زدن آرامش جامعه" کردهاید و تلویحاً ما را به عنوان "عده قلیلی که هیچ محلی از اعراب هم ندارند" یاد کردهاید.
حاج آقا!
اولا نمیدانم این ادبیات و اتهامزنیهای علنی را چه نسبتی با جایگاه مقدس نماز جمعه است و ثانیاً به عنوان عضوی از ستاد انتخاباتی دکتر روحانی از شما میپرسم که آیا برای کسانی که مورد تهمت قرار میگیرند، برابر نص صریح قانون و شرع، اجازهی پاسخگویی به اتهامات میدهید. آیا امر به معروف و نهی از منکر میگوید، منکر را (به فرض صحت اتهامات) خصوصی تذکر دهید و گوشزد کنید یا آن را پشت تریبون علنی کنید؟
در روزهایی که ایران اسلامی در انتظار اتفاقی بزرگ و حساس بود، بخشی از جوانان و دلسوزان این کشور، بر خلاف پرچم مسلکانی که سکوت میکنند تا بعد از پیروزی هر گروه، پرچمدار آنان شوند، با درک شرایط حساس و تاریخی کشور و علیرغم همهی دلهره، استرس و حتی گاهی ناامیدی، جناب آقای دکتر روحانی را برای کسب عنوان ریاست جمهوری شایستهتر دیده و در شرایطی که کمتر کسی فکر میکرد، ایشان تا این حد مورد اقبال مردم قرار گیرد، با حمایت از آقای روحانی همهی توان خود را اولاً برای تحقق حماسه سیاسی و ثانیاً برای پیروزی آقای دکتر روحانی صرف کردند. آنچه به عنوان "ستاد انتخاباتی دکتر روحانی" از آن یاد شده نیز همانگونه که فرمودهاید 24ساعت قبل از انتخابات فعالیتش خاتمه یافته است. اما همگان میدانند که اعضاء ستادهای انتخاباتی بعد از انتخابات با عنوان حامیان دولت مورد مشورتهای موردی مسئولین قرار میگیرند که ارتباطی به امروز و دیروز ندارد و از ابتدای انقلاب روال به همین گونه بوده است. این را میتوانید از برخی نزدیکانتان در ستاد نماز جمعه که مسئولیت ستاد انتخاباتی رئیس جمهور سابق را بر عهده داشتند بپرسید!
اعضاء ستاد انتخاباتی دکتر روحانی مدعیاند که هیچگاه بیشتر از مشورت دادن، در تصمیمات مدیران دخالتی نکرده و نمیکنند و کسانی که آنگونه برای تحقق منویات رهبری و دوام و قوام نظام جمهوری اسلامی کوشیدند شایسته تجلیل و تکریمند نه متهم شدن به "بر هم زدن آرامش جامعه!". چگونه حامیان دولت را متهم به "فشار برای انتصاب نزدیکان خود" میکنید در حالی که شاهدید جناب حجتالاسلام پروند، رئیس فرهیخته ستاد دکتر روحانی در شهرستان، بر همه پیشنهادهای کاری که الحق شایستگی آن را داشتند، چشمپوشی کرده و به مسئولیت اداره تبلیغات اسلامی جم که خود سالها پیش ریاست آن را بر عهده داشتند اکتفا کردند؟
جناب آقای گنجی، امام جمعه محترم!
نقدهای شما البته به حامیان دولت ختم نشده و دولت دکتر روحانی را نیز که تنها یکسال از عمرش میگذرد و میراثدار وضعیتی بسیار بغرنج است با عناوین مختلف مورد انتقاد قرار دادهاید. به ویژه در حوزه فرهنگ دولت روحانی را فاقد برنامه مدون و مشخص فرهنگی خواندهاید. اگر آرشیو رسانهها را در خردادماه 92 بررسی فرمائید، به راحتی برنامهی فرهنگی دولت تدبیر و امید برایتان قابل دسترسی خواهد بود. اینکه این برنامه تا چه اندازه عملیاتی یا مفید است، نیاز به بحث و بررسی کارشناسان دارد اما اینکه اصل وجود برنامه را در حالی که ملیونها ایرانی آن را دیده یا خوانده و شنیدهاند و به آن رای مثبت دادهاند منکر شویم کمی به دور از انصاف است.
جایگاه نماز جمعه جم، در اختیار کسانی قرار گرفته است که با نصب بنر و با تعابیری ناشایست به وضعیت حجاب حملهور شدهاند گویی در یکسالی که دولت روحانی بر سر کار بوده چه فجایع فرهنگی رخ داده است و در شهرستان جم چه تغییر محسوسی در این باره مشاهده میشود؟
خود حضرتعالی در خطبه نماز جمعه جم آوازه خوانی و تکخوانی بانوان در تهران را مطرح کردهاید. صدای زن برای زن که برابر شرع مقدس بلااشکال است و حتما تکخوانی زنان در مجالس مردانه مدنظرتان بوده است؟ آیا میتوانید به نمونهای از چنین برنامههایی اشاره کنید؟ در کجا و توسط چه کسانی برگزار شده است؟ فارغ از ابعاد شرعی و اجتماعی موضوع و بدون ورود به مجاز یا غیرمجاز بودن آن و حتی بدون در نظر گرفتن اهمیت طرح چنین مسائلی در نماز جمعه، آیا اجازه میدهید که هدف از بیان مطالب اینچنینی را سیاسی تلقی کنیم؟
روحانی بزرگوار!
اخیراً در برخی محافل، از حضرتعالی به عنوان یکی از کاندیدهای احتمالی انتخابات آینده مجلس شورای اسلامی یاد میشود. آیا اجازه میدهید که دلیل برخی موضعگیریهای حضرتعالی را در همین راستا تحلیل و تفسیر کنیم؟ آیا این سخن که جنابعالی برای جلب حمایت برخی نهادها و افراد خاص، جهت شرکت در انتخابات مجلس، به ایراد برخی سخنان میپردازید درست است؟ امیدواریم که اینطور نباشد.
عملکرد هیچ مدیر و دولتی عاری از خطا و اشتباه نیست و نقد لازمهی جامعه است اما قطعاً نقدی مؤثر خواهد بود که گوینده خود عامل به سخنش باشد. حضرتعالی که فرماندار سابق شهرستان را به دلیل سفرهای که برای پذیرایی از مهمان شهرستان تدارک دیده بود مورد انتقاد قرار داده و بارها نسبت به رعایت بیتالمال و سادهزیستی و.... تذکر دادهاید؛ آیا زندگی همسطح اقشار ضعیف یا حتی متوسط جامعه دارید؟ آیا سکونت در شهرک متعلق به وزارت نفت صحیح است؟ و آیا مانند همهی مردم هزینههای آب، برق و گاز مصرفی خود را پرداخت میکنید؟
هزینه پروازهای متعدد حضرتعالی برای عزیمت به تهران و قم ( که آنهم گاهی در راستای اهداف انتخاباتی شما تحلیل میشود) از کدام محل تامین میشود؟
هدفم از طرح این سؤالات دریافت پاسخی روشن است و امیدوارم مورد تکدر خاطر حضرتعالی نشوم. سئوالات و گلایههای دیگری نیز هست که به فرصتی دیگر موکول میکنم و با تمام وجود امیدوار ایجاد فضایی باز برای بیان سخنان و دریافت پاسخ سوالات هستم.
به عنوان فرزندی از شهرستان جم و عضوی از ستاد آقای دکتر روحانی به حکم حدیث شریفی که از مولا علی(ع) شنیدم انتظار داشتم که اگر عیبی در کار من و دوستانم هست حداقل ابتدا به خودمان تذکر بدهید و اگر اصلاح نشد آنگاه آنرا با این ادبیات خاص به جایگاه نماز جمعه بکشانید. علی(ع) میفرمایند: «اَلنُّصْحُ بَیْنَ الْمَلَأِ تَقْرِیعٌ؛ نصیحت و خیرخواهی آشکارا و علنی نوعی سرکوب به شمار می رود.»
با یادی از آیت الله طالقانی (ره)، روحانی روشن ضمیری که با حکم امام(ره) اولین نماز جمعه را در تهران اقامه نمود، ضمن التماس دعا از محضر شما پدر بزرگوار، چشمانتظار رهنمودهای مشفقانه حضرتعالی هستم.
ارادتمند / محمود منصوری