
اتحاد جنوب: مدیران کلان و مسئولین اداره کل فرهنگ و ارشاد استان بوشهر را به این نکته متذکر می شوم که اعتماد و امیدی که در دل اهالی قلم استان جاری شده را با تصمیمات نا-اعتدال گرایانه شان زایل ننمایند و شما را به همنشینی محمود دولت آبادی و دکترعلی جنتی اشارت می دهم که خود حامل پیام بسیار مهمی در "وضعیت موجود" هست که راه رهایی از "وضعیت موجود" را ....
اسماعیل حسام مقدم:
این پاسخ را با هم بخوانیم که از طرف دکتر مظفری؛ معاون فرهنگی اداره کل فرهنگ و ارشاد استان بوشهر به "هامون" در رابطه با دلایل ممنوع البیانی آقایان جلال خسروی و محسن شریف برای یک همایش در برازجان ارائه شده است:
«مسئول انجمن اهل قلم برازجان یک درخواست برگزاری برنامه داستان خوانی را برای دریافت مجوز برگزاری به ما ارایه دادند و ما نیز بعد از بررسی، از آن ها خواستیم سین برنامه؛ فهرست برنامه های شب داستان را به ما به صورت کتبی ارایه دهند، که چنین کردند. ما اسامی را که استعلام کردیم و استعلام ها از سوی حراست انجام شد؛ نسبت به وضعیت موجود، صلاح دیدیم این افراد در آن برنامه سخنرانی نداشته باشند.»
اولین نکته ای که در این جا خودنمایی می کند این هست که در این جا اداره فرهنگ و ارشاد شهرستان دشتستان چه کاره هست؟! وقتی درباره یک همایش داستان خوانی که باید بسیار معمولی باشد، اداره کل استان می خواهد تصمیم سازی نماید، پس دیگر فلسفه وجودی این اداره در شهرستان چه می تواند باشد که حالا هم باید این همه منتظر باشیم تا مثلن رییس جدیدی برای آن منصوب نمایند.
در یادداشتی که اواخر سال 1392 در پاسخ به نگرخواهی "هامون" نوشتم؛ از مدیرکل اصلاح طلب فرهنگ و ارشاد استان بوشهر؛ دکتر حمیده ماحوزی خواستم که با داشتن استراتژی بلندمدت در حوزه فرهنگ و هنر استان، گام های خود را مرحله به مرحله تنظیم کرده و به بازتر نمودن فضای فرهنگی استان اقدام نماید. اما این تمرکزگرایی بیش ازحد در اداره کل؛ نشان از محافظه کاری بیش ازحد مجموعه مدیران کلان استان می دهد و با این اوصاف می شود نتیجه گرفت که در بهترین حالت اگر برنامه ریزی استراتژیکی برای حوزه فرهنگ و هنر موجود باشد، فضا به سوی تداوم فضای از پیش موجود پیش خواهد رفت. گواه این نتیجه گیری من این جمله خانم دکتر مظفری(معاون فرهنگی اداره کل فرهنگ و ارشاد استان بوشهر) در پاسخ به هامون هست: "نسبت به وضعیت موجود، صلاح دیدیم این افراد در آن برنامه سخنرانی نداشته باشند." توجه و رعایت "وضعیت موجود" در این جمله بسیار برجسته شده و به گونه ای متذکر شده است که نباید "وضعیت موجود" بهم بخورد! پیشنهاد نویسنده به مجموعه مدیران کلان فرهنگ و ارشاد استان مبنی بر این نکته هست که از مدیریت تمرکزگرا در حوزه فرهنگ اجتناب ورزند و به جای اینکه صلاحیت یک نویسنده را برای خوانش داستان به اداره حراست بسپرند، این کار را به متخصصین همان حوزه در ادارات شهرستان بسپرند. این همان کار نیکو و ارزشمندی هست که دکترعلی جنتی در سطح وزارتخانه فرهنگ و ارشاد انجام داده است. در ضمن فراموش نکنیم که انجمن اهل قلم برازجان به عنوان یک نهاد ادبی زیرمجموعه همین اداره کل مجوز فعالیت دارد و به قولی صلاحیت تخصصی آن در حوزه ادبیات داستانی محرز تشخیص داده شده و می شود اینگونه گفت که تصمیم این نهاد ادبی فی نفسه قابلیت اجرا دارد و نیاز به طی مراحل اداری و حراستی ندارد.
در تحلیلی دیگر می توان به این نکته عدم اعتماد به متخصصین امر اشاره نمود که متاسفانه میراث دولت نهم و دهم بوده و همچنان در بدنه این سازمان خودنمایی و جریان سازی می کند. مدیران کلان و مسئولین اداره کل فرهنگ و ارشاد استان بوشهر را به این نکته متذکر می شوم که اعتماد و امیدی که در دل اهالی قلم استان جاری شده را با تصمیمات نا-اعتدال گرایانه شان زایل ننمایند و شما را به همنشینی محمود دولت آبادی و دکترعلی جنتی اشارت می دهم که خود حامل پیام بسیار مهمی در "وضعیت موجود" هست که راه رهایی از "وضعیت موجود" را در همنشینی با اهالی فکر و اندیشه و فرهنگ می پندارد. پیشنهاد دیگری که می توان در همین جا به مدیران کلان فرهنگ و ارشاد استان داد این هست که باید چنان از این حرکتهای فرهنگی و ادبی در سطح شهرستان ها استقبال نمایند که خود را موظف بدانند که در این جلسات شخصن حضور بیابند و با اهالی فکر و اندیشه و فرهنگ حشر و نشر نمایند. راه رهایی از "وضعیت اسفبار موجود"؛ همنشینی با این افراد هست و البته شنیدن صدایشان که چه بسا دریچه های نو و تازه ای را بگشایند و راهگشای مسائل و مشکلات فرهنگی شوند.
موخره: نویسنده به عنوان عضو هیئت موسس تشکل غیردولتی "انجمن هامون ایران" به همه کنشگران ادبی و فرهنگی نیز پیشنهادی دارم مبنی بر اینکه: چرا همه فعالیتهایی که می خواهید در حوزه تخصصی تان انجام دهید را حتمن باید ذیل دولت تعریف نمایید؟! تجربه "عصرانه های فرهنگی هامون" در یک سال گذشته؛ تجربه زنده ای هست از تعامل دو نهاد مدنی و غیردولتی (انجمن هامون ایران و هفته نامه اتحادجنوب) که از قضا یکی از همین اهالی قلم که حالا ممنوع البیان شده (جلال خسروی)، تریبونی برای سخنان و صدای خویش یافت و بدون هیچگونه محدودیتی از ادبیات خود حرف به میان آورد.
* اسماعیل حسام مقدم؛ عضو هیئت موسس انجمن هامون ایران(NGO) و کارشناس ارشد مطالعات فرهنگی