
عبدو جوكر
هفته قبلي سيتون گفتم كه خوم و غضو توره رفتيديم هل آبدون كه يه اُشتُريه بياريم سي يكي مال دروگه. مردكِ صاو اُشتُر هميطوري از خوش و تك و طيفه اش تعريف مي كرد كه بل چنه هميشه تفگچين خان بيدنه و تا ايسو اصلا ريشه به هيچ كسي نزده. سيتون هم گفتم كه ئي غضو توره، همه اش بنگ ما ميده سرهنگ. مردك صاوخونه كه خيال كرده بي مو سرهنگم، وختيكه مي خواسيم خدافظي كنيم و بريم، دسشه زد پس شون ما و گفت جناب سرهنگ وا...، يه عرضي دارم خذمتتون. غضو كُمشه گرفت و خوشه انداخت تو ماشين. مونم هميطوري كه نهاي خومه گرفتيدم كه نخندم، گفتم بفرما. مردك يه دسي ري سرش كشي و يه مشتي از مينل عرق كردشه چسبوند طرف چپ سرش و گفت جناب سرهنگ، ما يه بنده زاده اي داريم كه يه كمي شيطونه و يه كار نه علدي هم كرده. ايسو گرفتنشه بردنشه بوشهر و انداختنشه زندون. مي خواسم يه لطفي بكني، يه سفارشي كني تا از زندون بيارنش صحرا. گفتم چه كرديده مي؟ گفت هيچي وا...، ما خومون يه گله اُشتُري داريم اما ئي كوله جن ورداشته رفته يه اُشترُي مال محزمونه دزيده و خوش و رفيقلش بردنه شهر فروختنشه و اومدنه. گفتم خو سي چه ئي كاره كرده؟ دواره سرشه خاروند و گفت هيچي وا...، نادوني. بعدش گفت يه سرهنگي هم ومون قول داده كه بيارش صحرا، يه يه مليون تمني هم ومون اسده اما هي امروز صوا مي كنه. گفتم الآن چن وخته كه زندونه؟ گفت يه سه چار ماهي ويمو. گفتم سرهنگي كه وتون قول داده، آشناتونه؟ گفت نه، دوماي يكي از همولاتيلمونه. گفتم خو مثلا اي مو سيتون درش بيارم، چه گير مو ميا؟ گفت هر چي بخواي، مو تقديم مي كنم جناب سرهنگ. دواره تا گفت جناب سرهنگ، مي خواسم بزنم شي خنده اما خومه گرفتم و نخندسم. گفتم الآنه چقه پيل داري؟ گفت يه دو مليون تمني تو خونه دارم. گفتم برو بيار بدش مو و تا صوا همي موقع بچه ته تحويل بگير. بعدش سي محض ئي كه خيالشه راعت كنم، گفتم اسمش چه بي؟ گفت محزمون! گفتم نه، اسم بچه ته مي گما. گفت ها، اسمش ساراوه. گفتم برو سريع پيله بيار كه ساراو صوا پسين تو بغلته خدابخوا. مردك جلدي تنگس تو خونه و دو مليونه سي ما آورد. سوار واويديم و هميطوري كه خوم و غضو توره رفتيديم پس خنده، گفتم خداسرشهاده اوسو بگو مملكت بدي داريم. خو مثلا اي مردم ئي فكرله درباره سرهنگل نكنن، كجا دو مليون دو مليون پيل گير ما ميا؟ غضو توره كه توريش از خنده سرخ واويدي، گفت سرهنگ، اما واقعا سرهنگي/ج