24 خرداد ماه سال گذشته ملت ایران با حضور معنادار خود در یازدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری، ضمن خلق حماسه سیاسی، به حاکمیت 8 ساله اصولگرایان و سیر قهقرایی که کشور را تا لبه پرتگاه برده بود پایان دادند.
مردم در این انتخابات حسن روحانی کاندیدای اعتدال گرایی که بیشتر شعارها و برنامه هایش رویکرد  اصلاح طلبانه داشت را به ریاست جمهوری برگزیدند.
این انتخابات، دستاوردها و پیامدهای بسیاری در عرصه داخلی و بین المللی داشت؛ که بازگشت امید و نشاط به جامعه، بازتر شدن فضای سیاسی و بهبود روابط خارجی و کاهش تحریم ها و.... از جمله این دستاوردهاست. این دولت البته ناکامی هایی نیز داشته است.
اولین سالروز این حماسه سیاسی بهانه ای شد تا نظر برخی از  نویسندگان، فعالان سیاسی و صاحب نظران را در خصوص  دو سؤال زیر جویا شویم:
1ـ دستاوردهای انتخابات 24 خرداد ریاست جمهوری را چگونه ارزیابی می کنید؟
2ـ نقاط ضعف و قوت دولت تدبیر و امید طی 10 ماه عمر این دولت از نظر شما چیست؟

علی اکبر کیانی
برگزاري انتخابات شكوهمند 24 خرداد ماه باعث انسجام نسبي داخلي گرديد و ما را وارد مرحله بعد از بحران 88 نمود. فضاي كشور كه دچار انشقاق چه بواسطه انتخابات مذكور و چه عملكرد دولت احمدي نژاد شده بود مجددا منسجم گرديد. اين مهم اميد به كارآمدي مردمسالاري ديني را احيا نمود و به حفظ ساختار سياسي كشور كمك بزرگي كرد. افزايش مجدد اقتدار كشور در منطقه و جهان دستاورد حضور آگاهانه مردم در انتخابات بود.
نقاط قوت: حاكم شدن فضاي عقلانيت و تدبير در سياستگذاري كشور از اولين نتايج بوده است. تحول در فضاي فرهنگي و پويايي بيشتر حوزه فرهنگ و ادب با بازتر شدن فضا كه صدمات بزرگي ديده بود قابل اشاره است. توجه به اقليت ها و اقوام و احترام مجدد به قانون نيز احيا گرديد . شكسته شدن تابوي رابطه با امريكا از دستاوردهاي ديگر دولت است كه در چارچوب مذاكرات هسته اي افق هاي بسته زيادي را به نفع منافع ملي گشود و مجددا كشورمان را به بازيگري فعال در جهان مطرح كرد. ظهور چهره هاي جديد سياسي كه بتوانند در مديريت كلان كشور منشا اثر باشند و بنوعي بكارگيري ظرفيتهاي خفته از كارهاي ارزشمند اين دولت بوده است. از سوي ديگر برملا شدن چهره برخي افراد چه در مجلس چه ساير سطوح اداري كه در مسير خواست مردم سنگ اندازي مي كنند غير قابل انكار است. اين مهم با شفاف سازيهاي كه در مورد سواستفاده هاي دولت قبل انجام گرفته قابل توجه تر مي شود.
نقاط ضعف: اگرچه مدت زيادي از عمر دولت نمي گذرد اما انتظار مي رفت كه دولت بتواند گفتمان واحد و منسجمي را معرفي و به پيش ببرد كه هنوز در تحقق عملياتي آن ناموفق بوده است. متعاقب اين مهم دولت در نهاد سازي براي پيشبرد سياست ها خوب عمل نكرده و اين خطر وجود دارد كه گروههاي مرجع خود در نزد افكار عمومي را از دست بدهد. بنوعي ارعاب در نزد دولت مردان ديده مي شود كه موفقيتهاي آتي مي تواند اعتماد بنفس ايشان را افزايش دهد. اين موضوع به چالشهاي جدي اقتصادي كه دولت با آن دست بگريبان است بر مي گردد كه بنوعي شتاب زدگي در سياست هاي دولت در اين زمينه مشهود بوده است. پيگيري اقتصاد آزاد در كشور ما دشواريهاي زيادي دارد.

*دانشجوی دکترای روابط بین الملل