
ایراد من نه به گروه 5 و یا به اصطلاح 4 شورا ست، ایراد به کلیت حرکت آنهاست که جامعه شهری برازجان را بازیچه امیال شخصی و باندی خود کرده اند و با اعمال این بازی ها، شورا را به نازل ترین درجه از اعتبار کشانده اند. آن قدر نازل که برخی از شهروندان خواستار تعطیلی شوراها در بهترین حالت آن هستند و به قولی عطایش را به لقایش بخشیده اند؛ این اتفاق در حالی هست...
اصغر حسام مقدم
یک. در حالی که کمتر ازیک سال از عمر شورای شهر برازجان نگذشته، اخبار ناخوشایندی از اختلافات درونی و بیرونی شورا، تحت عنوان ائتلاف 4 و 5 به گوش شهروندان می رشد. حال این شورا که ابتدا عصاره ملت برازجان و مجموعه فرهیختگان جامعه برازجان معرفی می شد، به سرنوشتی محتوم تر از شوراهای قبلی دچار شده و می شود. زمانی که قانون شوراها را بررسی می کردیم به جایگاه شورا در قانونگذاری و حقوق شهروندی واقف بودیم؛ حقوقی که می بایست از طرف موکلین ما دنبال و احیا می شد نه اینکه بدیهی ترین حقوق حقه افراد نادیده گرفته شده و عنصر پاسخگو بودن فراموش شود.
ایراد من نه به گروه 5 و یا به اصطلاح 4 شورا ست، ایراد به کلیت حرکت آنهاست که جامعه شهری برازجان را بازیچه امیال شخصی و باندی خود کرده اند و با اعمال این بازی ها، شورا را به نازل ترین درجه از اعتبار کشانده اند. آن قدر نازل که برخی از شهروندان خواستار تعطیلی شوراها در بهترین حالت آن هستند و به قولی عطایش را به لقایش بخشیده اند؛ این اتفاق در حالی هست که شورا و شورایی اندیشیدن؛ اولین پله از دموکراسی در جامعه مدنی است و می تواند امکانی برای تحقق حقوق شهروندی مان نیز محسوب شود، پس چرا بلایی بر سر آن بیاوریم که آرزوی مرگ یا جوانمرگ شدن آن را داشته باشیم؛ این همه حاصل مدت زمانی هست که هنوز بیش از سه دوره از عمر شورا نمی گذرد و جامعه به تلخی به این نتیجه رسیده است.
مدتی پیش دوستانی از هفته نامه "اتحادجنوب" و انجمن غیردولتی "هامون" دور هم جمع شدند تا با تشکیل "جامعه کنشگران مدنی برازجان" به عنوان تبلور نقش مردم در دموکراسی و مردم سالاری دینی به میدان بیایند تا به عنوان کنشی خودجوش و مردمی، به ارائه پیشنهاد به شورای شهر برازجان در حوزه های تخصصی شهری بپردازند، ولی دریغ از یک ندا و پیام از طرف اعضای شورای شهر، در حالی که دوستان در مجموعه کنشگران مدنیبه ارسال دعوت نامه مبادرت ورزیدند و به طور یک طرفه این ارتباط با شورای شهر را برقرار نمودند ولی نه زمانی و نه مجالی برای طرح دیدگاه های شان نیافتند چراکه شورا درگیر مسائل حاشیه ای و انحرافی بود و همین باعث می شد که توان اندیشیدن و همفکری با این مجموعه متخصص و دغدغه مند را نداشت. و حکایت ائتلاف و اختلاف همچنان باقی ست تا سرنوشتی دیگر رقم خورد.
دو. شورای غیر پاسخگو؛ هشت ماه و اندی از عمر شورای شهر برازجان گذشت و روابط عمومی و سخنگوی شورا با سکوت پیامی را ارسال کرد: در این جا هیچ خبری نیست و نخواهدشد. عدم حضور خبرنگاران و رسانه ها در جلسات شورا؛ پیام منفی دیگری را نیز ارسال نمود، چنان که پای رکن چهارم دموکراسی یعنی رسانه ها در شورای برازجان چوبین است و این پیام هر روزه و هر ماه ارسال می شود تا در آینده کسی مدعی بی خبری نباشد. در این مدت چندبار اعضای محترم شورا بر خود زحمت داده و جلسات پرسش و پاسخ به راه انداخته اند؟! آیا صرف حضور در مراسمات دولتی و شبه دولتی این مسئولیت را از آن ها ساقط می کند. جواب این پرسش را باید از درون افکار عمومی شنید که خواهان برچیدن این شورا و جوانمرگی آن هستند./ج