هدف کلی از تعیین و انتخاب مشاوران استاندار، شناسایی مشکلات و پیشنهاد راهکار مناسب، از طیفهای مختلف اجتماعی به عالی ترین مقام استان است. بدین جهت استاندار لزوم حضور افراد متخصص و یا منتخب، با تجربه گروهای اجتماعی را جهت دسترسی آسان، به مشکلات آنها در کنار خود، لمس و اقدام به انتخاب مشاور می نماید. سوال اینجاست که آیا این انتخابها معیار و تراز مشخصی دارند؟ آیا انتخابها می تواند بر مبنای مشکلات، جمعیت، قانون و .... باشد یا لزوم آنها بر مبنای شناسایی استاندار از چند طیف اجتماعی است؟ آیا این منتخبان نماینده  اکثر گروهای جامعه  هستند و یا گروهای دیگری نیز می باشند که از قلم افتاده و یا احساس  نشده اند؟

این مشاوران در اکثر استانها تقریبا 80 در صد مشاورا ن جوان، اقتصادی، مطبوعات، فرهنگی، بسیج، روحانیت و...یکسان هستند ولی در بعضی از استانها  تعداد آنها به دو رقم نمی رسد. مشاور کارگری استاندار نیز در بین  مشاوران به چشم می آید اما در استانی که قطب اقتصادی و انرژی کشور است و کارگران بیشترین جمعیت اجتماعی استان را رقم می زنند جهت ارتباط مستقیم و انعکاس مشکلات این عزیزان  با بالاترین مقام استان  نماینده ای ندارند.

لذا اگر معیار انتخاب را قانون تلقی نماییم شوراهای اسلامی کار علاوه بر اصل 26 قانون اساسی اصول دیگر این قانون مانند اصل 104و 105و 106 در جهت حمایت و پاسداری از صنوف کارگران و کشاورزان به این تشکل اجتماعی اختصاص یافته است و یا به تعریف مدیرت جهادی، یعنی اینکه همه افراد در امور تلاش نمایند و خرد جمعی لازمه کار  می باشد، توجه نماییم و یا به موقعیت اقتصادی و جغرافیایی استان و ...در همه موارد حضور یک مشاور کارگر لازم بنظر میرسد. استاندار می تواند با تدبیر چنین گزینشی، پیش قدم شده و الگو و معیاری برای دیگر استانها باشد که از استاندار فرهیخته ای همچون آقای دکتر سالاری این انتظار  دور از دسترس نیست.

فلذا کانون شوراهای اسلامی کار،  پیشنهاد بازنگری مشاوران را با عنایت به تخصص و دانش و سابقه کار در محیط های کارگری  و موقعیت استراتژیک استان و نقش عظیم کارگران بعنوان نیروی انسانی در جهت محقق شدن شعار امسال رهبر معظم به آن مقام والا  تقدیم می نمایم./ج