
عبدوجوکر
فهميدينه مي گن بعضي خوُوَل راسن؟ يعني مثلا شو، سرته ميلي ري باليشت و مي خوسي و يه خوُوي مي ويني كه اصلا يادت مي ره اما صواش يا دو سه روز بعدش يه مرتوه يه جرياني سيت پيش ميا كه ياد همو خوُ كو مي اُفتي و سيل مي كني تا يه كشاي ديه هم ئي جريان سيت اتفاق افتاديده. جاتون خالي، دوش ما يه كُپّ مهموني داشتيم كه از بالاسون اومديدن. بعدي كه شوم خارديم، نشسيم يه چار پنج ساعتي هم از ئي هل و او هل گپ زديم. درباره همه چي هم صحبت كرديم. از مناسبات اقتصادي اروپا بگير تا وضعيت ژئوپلتيك اوكراين. از خنده يل ظريف بگير تا برنده يل اسكار امسال و از سفرل استاني روحاني بگير تا قبرسون جديد برازجون. آغا، ايقه گپ زديم كه هركمو از مهمونل، هموطوري نشسكوني، سي خوشون دراز واويدن و خوسيدن. رفتم يه مشت دشك و لحافي سيشون آوردم و همه شونه خوُوندم.
بعدش هم ساعت دو، دو و نيم نصف شو بي كه خومم دراز پهنا افتادم سرجام و رفتم او دنيا! تو عالم خوُ ، سيل كردم تا انگاري كه تو يه دادگاهي ام كه مث دادگايل قرون وسطي مال اروپايه و يه مشت قاضيني كه ري سرشون هم از او كلايل مين ميني نهادنه، هاسي يه نفريه به جرم دُزي محاكمه مي كنن. مردك يه ريش قشنگ توپُري هم داشت و دكمه جومه اش هم تا شي بُتش بسه بي. از نزيك كه سيلش مي كردي، اصلا باورت نويمي كه ئي آدم دُزي كرده بو. او قاضيني كه بحساو رئيس باقي قاضيل بي، به مردك گفت اي دفاعي چي داري، بفرما. مردك سرشه جموند و هيچي نگفت. قاضي گفت يعني نمي خواي هيچ گپي بزني؟ مردك گفت تنها دفاع مو اينه كه حق مو، ئي بين خارده واويده. جايگاه مو، الآن نه بايد اينجو بو. قاضي گفت يعني مي خواي بگي واقعا ايقه ماموريت رفتيه؟ مردك سرشه جموند كه يعني نه. قاضي دوكشا گفت يعني مي خواي بگي خوت تهنا ايقه چاس و شوم خارديه؟ بازم مردك سرشه جموند كه يعني نه. قاضي مث تو فيلمل، يه چكشي ورداشت و دو سه كشا كوويدش ري ميز و بعدش بلند گفت دادگاه وارد شور مي شود.
بعدش هم خوش و او چن تا قاضي ديه سرشونه نهادن تو گوش هم و يه چن دقه اي پچ پچ كردن و بعدش قاضي گفت راي نهايي دادگاه درباره شما، اينه كه واقعا در حق شما ظلم واويده. شما كه تو يه پست و سمت كچيكي مث مديركلي، در ئي حد و اندازه دُزي كردينه، توانايي و شايستگي بيشتري دارين و بايد استعدادلتونه تو جايل بالاتر شكوفا كنين. الآن حد و اندازه دُزي شما، در حد وزير و وكيل و بالاتره. شما نبايد تو پست كچيكي مث مديركلي وختتون هدر بره. به همي خاطر اعضاي هيئت منصفه دادگاه شمانه از تموم اتهامل تبرئه مي كنه و به مقامل بالاتون پيشنهاد مي كنه كه جنابعاليه در يه پست و سمتي كه در حد و اندازه دُزيل تون بو، منصوب كنن. بعدش هم يه دو سه كشا چكششه كوويد ري ميز و گفت ختم دادگاه! پُي صداي چكش قاضي كو، يه مرتوه از خو تنگسم صحرا تا دي يه چكشي تو دسشه و يه ميخ خَليه نهاده ري پشت يه تسكواوي و هميطوري هاسي مي كوبه ريش تا راسش كنه. چيشلمه مالوندم و بعدي كه يه سلامي كردم، گفتم دي وا... مهمون داريما، اول صُبي ئي طوري سروصدا راه انداختيه، نمي گي بيدارشون مي كني؟ دي گفت ورمزه بچه، اَفتو تو وسط آسمونه، مهمونل هم سحر راس واويدن و رفتنه. گفتم سي چه مي، گفت كار داشتن. همي طوري كه سرجام نشسيدم، هرچي به مغزم زور آوردم كه بينم هاسي چه خوُوي مي ديدمه، فايده اي نداشت. دي گفت دي والله ، ئي ميخل كو راس نويمن، بيو سوار موتورت واوو برو سيم يه ده دوازه تا ميخ بسون و بيو تا دورت بگردم. گفتم دي والله ميخ سي چنته؟ گفت چن روز ديه عيده. ممكنه مهمون پهمون بيا سيمون. مي خوام يه مشت چيني دارم، بزنم شون تو قد ديوار تا يه كمي رنگ و ري بگيره خونه مون. راس واويدم و هميطوري كه كشكوُ مي كردم، گفتم سي چه سي نماز راسم نكردي؟ دي گفت مو بخيالم كه نمازته خونديه. رفتم يه دس نمازي هم گرفتم و دو ركعت نماز قضا هم خوندم و رفتم هل بازار. دكون ميخ فروشي هني واز نكرده بي. اما دكه روزنومه فروشيني كه بَرَكِش بي، واز بي. ئي دكه اي كه مي گم، يه دكه روزنومه فروشينيه كه روزنومه و مجله و سيگار و كُندُر و بليسو و شارژ همراه اول و ايرانسل مي فورشنه. تا بخوا ميخ فروشي واز كنه، رفتم هل دكه روزنومه فروشي و رفتم تو بحر تيترل روزنومه يلي كه ري زمين و ري بند و ري قفسه دكه نهاده بيدن و هميطوري گير خوندنشون واويدم. هميطوري خوندم و خوندم و خوندم تا رسيدم به يه خبري كه يه مرتوه مث كسي كه برق گرفتوُوش، يه نيم متري ازجام ورتنگسم بالا. تو يه روزنومه اي كه مال سه روز پيش بي، نوشته بي تو شيراز، يه مديري دوازه ميليارد تمن حق ماموريت گرفته و پونصد و سي ميليون هم پيل چاس و شومش واويده !!! نوشته بي البته ئي مديركو اصلا يه ساعت هم ماموريت نرفته و پاك ئي پيلله همي طوري سي خوش كشيده بالا. كمي اوهل تر، تو روزنومه اي كه مال ديگ بي، نوشته بي دادگاه، مدير دوازه ميليارديه گرفته و مي خوا محاكمه اش كنه.
حُكم خدا، يه مرتوه ياد خوُوي كه دوش ديديدم افتادم. با ئي كه اسم و رسم و عكس ئي مدير دوازه ميليارديه چاپ نكرديدن، اما مطمئنم به همي زودي با چهره ئي آدم نخبه آشنا ويميم. مگر ئي كه خوُو ما چپ بو !!!