کد خبر: 26536 ، سرويس: استان بوشهر
تاريخ انتشار: 10 اسفند 1392 - 23:55
گرمسیری عضو شورای اسلامی شهر برازجان:
مناسب ترین جا برای نصب تندیس میرزا محمد خان جلوی کاروانسرا است

توصیه می کنم به برخی افراد که هنوز ناشناخته هستند و نقاب بر چهره دارند چون دلیلی بر مخالفت خود ندارند به حقوق شورا و نمایندگان مردم تجاوز نکنند... بعضی افراد ذی نفوذ در خصوص محل نصب تندیس به اعضا توصیه می کنند اینجا و آنجا نباشد؛ به نظر من جایی مناسب تر از جلوی کاروانسرا نیست امیدوارم این بار روزگار را به کام مردم تلخ نکنند....

 میرزا محمدخان برازجانی فرزند میرزا حسین خان مادرش سوگل مشهور به حاجیه از این پدر و مادر در سال 1256 شمسی در محله قلعه شهر برازجان فرزندی پا به عرصه وجود می گذارد که بعدها سرداری بزرگ و مدیری توانا می شود. زندگی وی با شهادت خاتمه نیافت؛ چون شهیدان همیشه زنده اند. شهید میرزا محمدخان زمانی که ضابط شهر بود اقدام به احداث دو باب مسجد کرد یکی مسجد جنت در شهر برازجان و در جنوب بازار دیگری مسجد روستای محمدآباد (دهقاید) مادرش نیز بانی مسجد قلعه بود. میرزا محمدخان فردی فرهنگ دوست و صاحب قریحه شعری بود که اشعار فراوانی سروده وی را می توان بنیانگذار مدرسه به سبک جدید در شهر برازجان دانست زیرا در سال 1334 ق مطابق با 1294 شمسی اولین مدرسه را با مدیریت و آموزگاری آقا شیخ مهدی کازرونی در برازجان دایر کرد و حقوق معلم و سایر هزینه ها را خودش شخصاً پرداخت می کرد برخلاف برخی از خوانین آن زمان که می کوشیدند مردم در جهل و بی سوادی بمانند تا بیشتر بتوانند آن ها را استثمار کنند میرزا محمدخان مردم را به آموزش علم و ادب و آموزش قران تشویق و ترغیب می کرد.

مرحوم محمدحسن رکن زاده (آدمیت) در کتاب دانشمندان وسخن سرایان فارسی در صفحات 7 و8 از جلد چهارم، میرزا محمدخان غضنفرالسلطنه را از مشاهیر ادبی زمان خود به شمار می آورد.

مرحوم علیمراد فراشبندی در کتاب «جنوب ایران در مبارزات ضداستعماری» می نویسد. «میرزا محمدخان از خوانین متدین دشتستان و از شعرا و آزادیخواهان وطن پرست و فداکار معاصر است فرمان لقب غضنفرالسلطنه از دربار مظفرالدین شاه قاجار صادر شده و بر دسته شمشیری از طلا نگارش یافته بود.»

مجاهدت های میرزا و مبارزات ضداستعماری او در مقابل دسیسه های استعمار پیر انگلیس و مهره های سرسپرده آن ها صفحات تاریخ مبارزات مردم جنوب و مردم دشتستان و برازجان را زرین و درخشنده نموده است. بطوری که میرزا در مقابل پیشنهاد انگلیسی ها برای گرفتن حق سکوت و عبور از برازجان تا رسیدن به شیراز اراده ی آهنین از خود به نمایش گذاشت. انگلیسی ها به قصد تطمیع وی اقدام کردند و به وی پیام دادند در صورت عدم موافقت منتظر توپ (شارپ نیل) باشد میرزا در پاسخ گفت: «ما توپ شارپ نیل را می خواهیم، ما فی سبیل اله می جنگیم و لیره اجنبی را نمی پذیریم.»

 آنچه که از گذشتگان سینه به سینه و زبان به زبان نقل شده و آنچه مورخان خودی و بیگانه نگاشته اند حاکی از این است که میرزا در زمان خود اسطوره ای مقاوم و شکست ناپذیر بوده، الگوی برتری برای مردمان زمان خود در دینداری، شرافتمندی، حجب و حیاء و مردم دوستی، وطن دوستی و فرهنگ دوستی بوده. وقتی انسان خصوصیات ایشان را در آن برهه از زمان مورد بررسی قرار می دهد به نیکی می توان ایشان را با بزرگانی چون باقرخان و ستارخان و میرزاکوچک خان برابر دید.

مقاومت و سازش ناپذیری میرزا محمدخان در مقابله با متجاوزان انگلیسی و دیگر خصوصیات مثبت ایشان نمایندگان مردم در دوره های مختلف شورای شهر را بر آن داشت تا همگام با مردم، این شهید را در کنار شهیدان راه حق و حقیقت، دین و دینداری، بزرگ داشته و دین خود را نسبت به او ادا نمایند. لذا در دوره دوم شورا خیابان و میدانی به نام شهید میرزا محمدخان نامگذاری شد در دوره سوم شورا مصوب شد که تندیس این بزرگوار ساخته  و در میدان منتسب به وی نصب گردد تا نیمه اول سال 1390 مصوبات متعدد شوراها باطل نشده و هیچگونه مغایرتی با قانون با مصالح یا امنیت شهر و کشور نداشته اگر داشت به استناد ماده 80 قانون تشکیلات شوراها باید وزارت کشور (یا فرمانداری به نمایندگی از وزارت کشور) حداکثر ظرف دو هفته با دلایل و مستندات به شورا اعلام می کردند که چنین نشد. تا سال 1390 هیچگونه مخالفتی وجود نداشت تنها موردی که مطرح بود درخواست برخی از اهالی روستای دهقاید مبنی بر تغییر نام میدان میرزا محمدخان بود که هیچگونه توجیه و جایگاه قانونی نداشت زیرا میدان در محدوده شهر برازجان بود و سال ها قبل شورای دوم تصمیم به نامگذاری آن گرفته بود این درخواست مکتوب در شورای دوره سوم حتی یک رأی موافق هم نداشت اما سال 1390 که تندیس آماده نصب شد شهردار وقت به رغم صدور مصوبه شورا از فرمانداری کسب تکلیف می کند موضوع در جلسه 11/07/1390 شورای تامین شهرستان مطرح می شود و در یک جمله چنین می آید شورا با نصب تندیس در شهر برازجان مخالف است. برای مردم و نمایندگان مردم معما شد که چرا و به چه دلیل به هر کس و هر مسئولی مراجعه کردیم هیچ کس جواب قانع کننده ای به ما نداد.

چون تشنه ای که برای آب می گردد می گشتیم تا بدانیم که چه کسی یا کسانی مخالفند و چه دلیلی و چه منطقی دارند هیچکس را با هیچ دلیلی نیافتیم تا امروز بعنوان کسی که 6 سال و 4 ماه در شورای سوم بوده و اکنون حدود 6 ماه است که عضو شورای چهارم می باشم دلایلی دال بر مخالفت نشنیده ام. فرمانداری که تندیس را توقیف کرده بود فقط قول داد و گفت هر زمان که تندیس آیت اله مجاهد برازجانی ساخته شد مجوز می دهیم با هم نصب کنید تا اینکه تندیس آیت اله مجاهد برازجانی ساخته شد. شهردار وقت آقای مهندس حسین آبادی در جلسه مورخ 30/4/1392 شورا حضور یافته و اعلام کرد شهرداری آمادگی دارد تندیس آیت اله مجاهد و میرزا محمدخان را نصب کند بحث و گفتگوهای زیادی شد و به دلیل اینکه ورودی برازجان از طرف دهقاید با تغییر جاده کمربندی قدیم عبور و مرور کمتری داشت و از ورودی های اصلی شهر به حساب نمی آمد در مقابل امتیاز فضای جلوی کاروانسرا متعدد بود از جمله مرکزیت و دژ شهر بود و همچنین در زمان مبارزات ضداستعماری کاروانسرا مقر فرماندهی و استقرار نیروها بود و به لحاظ مبلمان شهری، تاریخی و فرهنگی کاروانسرا و تندیس مکمل یکدیگرند و در جذب توریست و گردشگری تأثیر بسزایی دارد 6 نفر از 7 نفر تصمیم گرفتند که تندیس میرزا محمدخان در حریم کاروانسرا نصب گردد و همزمان تندیس آیت اله مجاهد نیز نصب گردد، در نامه شورا به شهرداری نوشته شده بود شهرداری مقدمات نصب را فراهم و اقدام نماید که استنباط شهردار از این جمله احداث سکو، پایه و فراهم کردن امکانات نصب بود از آنجایی که طبق ماده 80 قانون باید دو هفته از تاریخ ارسال مصوبات شورا به فرمانداری بگذرد تا مصوبات شورای شهر لازم الاجرا گردد شهردار تاریخ تصویب مصوبه شورا 30/4/92 (مبنی بر نصب تندیس در محل جلوی کاروانسرای مشیر) را ملاک عمل قرار داده تا زمانی که وی اقدام به نصب تندیس کرد حدود یک ماه می گذشت غافل از اینکه در شورا مسامحه شده بود و مصوبه شورا مورخ 16/5/92 به فرمانداری ارسال شده بود. چنین تأخیری تصور هم نمی شد متاسفانه مصوبه شورا تاریخ 21/5/92 به دفتر فرمانداری وارد می شود (21 روز تأخیر) ناهماهنگی بین شورای شهر و شهردار و فرمانداری نتایج تلخی ببار آورد که موجب نصب تندیس و فرو کشیدن آن در کمتر از12 ساعت شد. شیرینی نصب تندیس به کام مردم به تلخی طاقت فرسایی مبدل شد.

کسانی که با مردم ارتباط دارند و با آن ها زندگی می کنند به خوبی می دانند که غرور مردم و مفاخر مردم، فرهنگ مقاومت و بیگانه ستیزی مردم ایثارگری ها و دلاورمردی های رزمندگان این خطه مورد بی توجهی و بی مهری قرار گرفت اگرچه در دوران هجوم استعمار انگلیس به کشورمان نبودیم تا شجاعت، مردانگی و ایستادگی نیاکانمان را در دفاع از ایران عزیز و ناموس ملت مسلمان ایران ببینیم ولی بسیار خوانده ایم و شنیده ایم. ما در دوره 8 ساله دفاع جانانه ملت مسلمان ایران شاهد جنگی نابرابر در مبارزه دنیای استکبار به سرکردگی آمریکای جهانخوار و فتنه انگیزی روباه پیر انگلیس بودیم مردم ما مشوق مردان و جوانان رزمنده خود بودند که با پیروی از امام (ره) و مقام معظم رهبری در همه صحنه ها حضور یافته و مردانه ایستادگی کردند. بسیاری از کودتاها، تفرقه افکنی ها و فتنه گری ها را خنثی کردند. این مردم شهدای خود را در همه اعصار و زمان ها ارج گذاشته و بزرگ می دارند به یقین آیندگان و فرزندان این مردم با الگوپذیری از دلاورمردان ایران اسلامی لحظه ای هم در مقابل بدخواهان این مرزبوم کوتاه نمی آیند؛ اما خدا را شاهد می گیرم هیچ یک از اعضای شورای شهر نصب تندیس میرزا محمدخان در حریم کاروانسرا را در مقابله با اسطوره ایمان و ایثار و مقاومت (شهید چمران) ندانسته و نمی دانند بلکه آن را مکمل مجموعه میراث فرهنگی کاروانسرا به حساب می آورند. ناگفته نماند که قبل از تصمیم گیری برای نصب تندیس میرزا در محل جلوی کاروانسرا شورای سوم مصوب کرده بود تندیس شهید چمران متناسب با فضای جدید میدان شهید چمران طراحی و ساخته شود و در متمم بودجه سال 92 لحاظ گردد و این دین بر گردن ما مردم است که باید ادا نماییم.

در پایان تقدیر و تشکر فراوان دارم از مردم فهیم شهر برازجان و شهرستان دشتستان که به رغم جریحه دار شدن غرور و احساسات  خود عقل را بر احساس غالب نمودند. نجیبانه و صبورانه با مسئله برخورد کردند و هوشیارانه فرصت به دست بدخواهان ایران اسلامی ندادند و صمیمانه از مسئولین وزارت کشور و اعضای محترم شورای تامین استان سپاسگزارم که یکی از مهم ترین مطالبات مردم را پاسخ گفته و مجوز نصب تندیس را صادر نمودند.

اما توصیه می کنم به برخی افراد که هنوز ناشناخته هستند و نقاب بر چهره دارند چون دلیلی بر مخالفت خود ندارند به حقوق شورا و نمایندگان مردم تجاوز نکنند اعضای شورا را زیر فشار قرار ندهند بگذارند تا آزادانه طبق سوگندی که خورده اند منافع و مصالح شهر و مردم را مدنظر قرار دهند و تصمیم به نصب مجدد تندیس بگیرند در صورتی که وظیفه شورا و از حقوق قانونی شوراست که تصمیم بگیرد این را هم شورای تامین استان کتباً به شورا اعلام نموده ولی از آن طرف بعضی افراد ذی نفوذ به اعضا توصیه می کنند اینجا و آنجا نباشد به نظر من جایی مناسب تر از جلوی کاروانسرا نیست امیدوارم این بار روزگار را به کام مردم تلخ نکنند. /ح

محمد تقی گرمسیری عضو شورای اسلامی شهر برازجان

اختصاصی اتحاد جنوب

 

لينک خبر:
https://www.ettehadkhabar.ir/fa/posts/26536