ادامه ی اظهارات مرمرسیاه

چو آمد گر و هم به شهر براز

نمودیم طی بس نشیب و فراز

خیابان خیابان، نفس بر نفس

شبانگه گذشتیم از پیش و پس

رسیدیم آن گه به برج شکوه

یکی برج سر برکشیده چو کوه

بینداختیم آنگهی با شتاب

به بالای آن برج، چندین طناب

به نام خداوند برج عظیم

کماندوصفت، رو به بالا شدیم

طلسمی بخواندیم و در باز شد

و دنیا برایم چو شیراز شد

من و دسته ام جمله خوش حال و شاد

که امشب بیابیم، مال زیاد

که یک باره درها همه بسته شد

دل دوستانم همه خسته شد

هیاهوی آژیرها شد بلند

پلیسان رسیدند با صد سمند

چو آمد شبانگه هزاران پلیس،

رفیقان من گشته از ترس، خیس

دلیرانه با هم، نبرد آمدیم

ولی حیف، ما روی زرد آمدیم

پس آنگه مقامات امنیتی

من و دسته ام را همه پاپتی

ببردند و کردند زندانیا

تو گفتی که در سازمان سیا

***

بدو گفتم ای مرمر خوش کلام

که دزدی کنی از در و پشت بام

تو که دزد بین الملل بوده ای

و یک دم ز دزدی نیاسوده ای،

ز چین و ز بلغار و از پرتغال

بسی برده ای تا ز هند و نپال،

چرا این چنین، توی برج براز

شکوهت شکست و شدی مشت باز؟

کشید از ته دل به سختی دو آه

سپس این چنین گفت مرمرسیاه

نه در چین و ایتالیا و هلند

نه بلژیک و نه هند و نه ایرلند،

نه در پرتغال و نه در انگلیس،

ندیدم چنین کارکشته پلیس

بنازم پلیسی که ظرف سه سوت

کشد دشمنش را به دام سقوط...

ادامه دارد...