کد خبر: 23464 ، سرويس: دین و معارف
تاريخ انتشار: 09 دي 1392 - 10:15
محمد (ص)، آفتابی در هزاران آینه

قطره چگونه حکایت اقیانوس را بگوید؟ شب چگونه سحر را نقاشی کند؟ دره، چگونه چکاد آسمان سای را بسراید؟ و خار سیاه چگونه داستان غنچه ی آتش رخ را باز گوید؟ من، قطره ای داشتم و تو اقیانوس رحمت بی کران الهی، من، شب خجلتم و تو سحر سرافرازی؛ من، درّه ی تهی ام و تو چکاد سرشاری؛ من، خار سیاهم و تو غنچه ی شکوفای انسانیتی؛ چگونه تو را بسرایم.

سرویس دین و معارف اتحاد جنوب - معصومه شجاعی:

قطره چگونه حکایت اقیانوس را بگوید؟ شب چگونه سحر را نقاشی کند؟ دره، چگونه چکاد آسمان سای را بسراید؟ و خار سیاه چگونه داستان غنچه ی آتش رخ را باز گوید؟ من، قطره ای داشتم و تو اقیانوس رحمت بی کران الهی، من، شب خجلتم و تو سحر سرافرازی؛ من، درّه ی تهی ام و تو چکاد سرشاری؛ من، خار سیاهم و تو غنچه ی شکوفای انسانیتی؛ چگونه تو را بسرایم. به دنبالِ عطر وجودت، قدم برمی دارم و سیره جذاب و مبارک و نورانی ات را بوسیله ی قلم بر صفحات جاری می کنم تا همگان بدانند چه زیبا زیستی و چه عاشقانه با معبود سخن گفتی؟ و بدانند که تو رحمتی برای عالمیان بوده و هستی و خواهی بود و بدانند تو تنها طبیبی هستی که به دنبال بیمار، می آیی و بدانند که بارها در قرآن کریم، خداوند خطاب به تو فرمود: این قدر خودت را اذیت نکن وظیفه تو تنها ابلاغ است. آری ای عزیز مهربان، ذره ای از آفتاب وجودِ با عظمتت را بر ما بتابان تا یخ های خودخواهی و غرورمان ذوب شود و بتوانیم سیره و زندگی زیبایت را در زندگی خویش گره بزنیم. روزی پیامبر اکرم (ص) با دوستش وارد برکه ی آبی می شود و درختانی در آن روییده بودند. دو شاخه   یکی راست و دیگری کج. چوب صاف را به دوستش می دهد و چوب کج را خودشان برمی دارند. مرد گفت: تو به چوب صاف، از من، سزاوارتری، ای فرستاده ی خدا. حضرت فرمودند: هرگز! هیچ گاه دین باوری با دوستش،دوستی نمی کند، جز آنکه روز رستاخیز از او درباره ی رعایت آداب دوستی می پرسند گرچه زمان این هم نشینی ساعتی بیش نبوده باشد. در جای دیگر پیامبر اکرم (ص) فرمودند: امانت را به کسی که تو را امین قرار داد باز پس بده و به کسی که به تو خیانت کرد، خیانت مکن. عبداله پسر مسعود می گوید: پیامبر سفارش فرموده بود. کسی از شما نزد من از یارانم بدگویی نکند؛ دوست دارم با دلی بی دغدغه از نزد شما بروم. روزی پیامبر (ص) به یاران خویش فرمودند: آیا به شما خبر بدهم بدترین انسان ها چه کسانی هستند؟ گفتند: آری، ای پیامبر خدا! ایشان فرمودند: «کسی که از اشتباه درنمی گذرد، پوزش را نمی پذیرد و از لغزش چشم پوشی نمی کند.» با همه ی تشویق هایش به این که اگر کسی کار بدی کرد؛ حتما پوزش بخواهد، باز برای حفظ کرامت انسانی دستور می فرمود: مبادا کاری کنی که ناگزیر باشی پوزش بطلبی. اگر پای حقی در میان می آمد، دیگر کسی را نمی شناخت و احدی را یارای ایستادگی در مقابل آن عزیز نبود، تا آنکه حق را یاری کند. چنان شرم داشت که به چهره ی کسی خیره نمی شد.
سکوتش به درازا می کشید و بی ضرورت لب به سخن نمی گشود و می فرمود: خاموشی خردمندی است و خاموشی گزینان اندک اند. خشم از شیطان است و شیطان از آتش پدید آمده است؛ همانا آتش را به آب می توان خاموش کرد؛ هنگامی که یکی از شما خشمگین شود، وضو سازد و می فرمود: از عوامل خوشبختی، عمر طولانی و توفیق توبه است. وقتی خبر شادی آوری به او می رسید، سجده ی شکر به جا می آورد می فرمود: بهشت از بند کفشتان به شما نزدیک تر است. می خواهی تو را با یکی از پادشاهان بهشت آشنا کنم؟ مرد ضعیفِ ناتوان و ژنده پوشی که در دنیا کسی به او اعتناء نمی کند. دو رکعت نماز در دل شب برای رسول خدا (ص) محبوب تر بود از دنیا و آنچه در آن است. بهترین مردم از دیدگاه رسول مهربانی ها کسانی هستند که قرآن بهتر می خوانند و در این کار دین داناتر باشند؛ از خدا بیشتر بیم داشته باشند، به نیکی بیشتر فرمان دهند، از بدی بیشتر جلوگیری کنند، و به خویشاوندان خویش نزدیک شوند. دیرتر به خشم آیند و آسان خشنود گردند، این ها فقط ذره ای از آفتاب بیکران خصلت ها و سیره و سجایای پیامبر اکرم (ص) بود باشد که در این ایّام بیشتر تفکر کرده و سیره ی نورانی ایشان را در زندگی خویش عملی کنیم.

منابع:

1ـ ثواب الاعمال و عقاب الاعمال ـ شیخ صدوق
2ـ خصال ـ شیخ صدوق
3ـ سنن النبی از محمدحسین طباطبایی
4ـ همنام گل های بهاری از حسین سیدی

لينک خبر:
https://www.ettehadkhabar.ir/fa/posts/23464