بهرام نکیسا 

برای بسیاری از شهروندان شریف ایران بخصوص محققان و صاحب نظران علوم دینی، روشنفکران و دین پژوهان؛ هنوز علم، حلم، رفتار، اخلاق و صدای گرم، مصمم و محبت آمیز و آسمانی آیت الله سید محمود طالقانی، سرمایه معنوی و گنجینه ای ارزشمند و فراموش نشدنی است. 
عالمی که پس از سالها مجاهدت، مبارزه، زندان، تبعید و تبلیغ در ۱۹ شهریور ۱۳۵۸ در حالی که جامعه همچنان مشتاق وی بود چشم از جهان فرو بست و به ملکوت اعلی پیوست.
پس از ربوده شدن امام موسی صدر، شهادت استاد مرتضی مطهری و رحلت آیت‌الله طالقانی برای کشور جبران ناپذیری بود و همچنان می باشد.
آیت الله طالقانی پس از پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ به عنوان نماینده اول مردم تهران در مجلس خبرگان و اولین امام جمعه تهران بود که عموم مردم، بویژه جوانان و دانشجویان مشتاق شنیدن خطبه های شیوا، رسا و شیرین قرآنی وی بودند.
آهنگ خاطره انگیز سخنان آن شخصیت بزرگ جامعه را به وحدت دعوت می نمود و سرشار از محبت و رأفت اسلامی بود. 
آن عالم وارسته تنها راه نجات جامعه و حکمرانی مناسب و مطلوب را در بازگشت به اسلام و فهم قرآن‌ می دانست.
تفسیر پرتوی از قرآن از جمله آثار ماندگار و کم نظیر آن استاد و مفسر قرآن است. مخاطب اصلی آیت الله طالقانی در تفسیر پرتوی از قرآن و برنامه تلویزیونی با قرآن در صحنه، جوانان بودند. 
آن بزرگوار اولین شخصیت تأثیرگذار روحانی در محافل علمی و دانشگاهی، مردم محور، اهل منطق و مدارا با ادبیات، زبان قرآن و سیره پیامبر اسلام در شیوه گفتگو با جامعه بود. شخصیت و ویژگی های که امروز در دانشگاه و مجموعه حکمرانی کشور و جامعه به آن نیازمندیم. 
آیت الله طالقانی عالمی مصلح و وارسته بود.
مسجد هدایت تهران که آن عالم بزرگوار در آن اقامه نماز، سخنرانی و جلسات برگزار می نمود کانون و مسجد نمونه در جذب عالمانه و عقلانی جوانان و دانشجویان به دین و مبارزه در سالهای پیش از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ ملت ایران بود.
حضور مسئولانه ایشان در بین دانشجویان، دیوار جدایی میان دانشجویان و طلاب علوم دینی را فرو می‌ریخت.
آیت الله طالقانی و آقایان مهندس مهدی بازرگان و یدالله سحابی به رهبری امام خمینی سه گانه علم، دین و سیاست را در مسیر مبارزه، توام و هموار نمودند.
آیت الله طالقانی در مجلس تدوین و تصویب قانون اساسی از پیشنهاد دهندگان و مدافعان قانون تشکیل شوراهای اسلامی در قانون اساسی بودند. 
بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران امام خمینی بمناسبت رحلت این عالم فرزانه در ۱۳۵۸/۰۶/۱۹ پیام تسلیتی تاریخی صادر فرمودند. ایشان در این پیام، آیت الله طالقانی را جهادگری خستگی ناپذیر توصیف فرمودند. 
متن پیام تسلیت امام خمینی (س) به شرح ذیل است:
«بسم اللَّه الرحمن الرحیم‏
إنا للَّه و إنا إلیه راجعون‏
فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَى‏ نَحْبَهُ وَ مِنْهُم مَنْ یَنتَظِرُ.
عمر طولانى این عیب را دارد که هر روز عزیزى را از دست مى‏دهد و به سوگ شخصیتى مى‏نشیند و در غم برادرى فرو مى‏رود.
 مجاهد عظیم الشأن و برادر بسیار عزیز حضرت حجت الاسلام و المسلمین آقاى طالقانى از بین ما رفت و به ابدیت پیوست و به ملأ اعلى با اجداد گرامش محشور شد. براى آن بزرگوار، سعادت و راحت و براى ما و امت ما، تأسف و تأثر و اندوه.
آقاى طالقانى یک عمر در جهاد و روشنگرى و ارشاد گذراند. او یک شخصیتى بود که از حبسى به حبس و از رنجى به رنج دیگر در رفت و آمد بود؛ و هیچ گاه در جهاد بزرگ خود سستى و سردى نداشت. من انتظار نداشتم که بمانم و دوستان عزیز و پر ارج خودم را یکى پس از دیگرى از دست بدهم. او براى اسلام به منزله حضرت ابو ذر بود؛ زبان گویاى او چون شمشیر مالک اشتر بود؛ بُرنده بود و کوبنده. 
مرگ او زودرس بود و عمر او با برکت.
رحمت خداوند بر پدر بزرگوار او، که در رأس پرهیزکاران بود، و بر روان خودش که بازوى تواناى اسلام. من به امت اسلام و ملت ایران و عائله ارجمند و بازماندگان او، این ضایعه بزرگ را تسلیت مى‏دهم. رحمت بر او و بر همه مجاهدان راه حقّ. و السلام على عباد اللَّه الصالحین.
روح الله الموسوی الخمینی‏».
ضمن گرامی داشت یاد عموم اندیشمندان، متفکران، علما و شهدا، ‏‎یاد و نام امام خمینی و آیت الله سید محمود طالقانی گرامی باد.