غلامعلی بدخشان

نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی، در دیدار اخیر خود با ارباب سیاسی‌اش، ملت بزرگ ایران را «وحشی» خواند؛ جمله‌ای که پیش از آنکه ملت ایران را هدف قرار دهد، میزان آگاهی گوینده از تاریخ را آشکار کرد.

آقای نتانیاهو!

گمان نمی‌کنم تاریخ ایران را خوانده باشی؛ بلکه تردید دارم حتی تاریخ قوم خود را نیز با دقت مطالعه کرده باشی. کسی که بخش عمده عمر سیاسی‌اش در سایه جنگ، بحران، عملیات نظامی و منازعات خونین گذشته است، طبیعی است که فرصت چندانی برای نشستن در کتابخانه و ورق زدن تاریخ تمدن‌ها نداشته باشد.

اگر اندک زمانی را به مطالعه اختصاص می‌دادی، درمی‌یافتی که ایران، یک واحد سیاسی معمولی نیست؛ ایران، یکی از معدود تمدن‌های پیوسته جهان است. سرزمینی که بیش از دو هزار و پانصد سال پیش، هنگامی که بسیاری از قدرت‌های امروز حتی وجود خارجی نداشتند، امپراتوری، قانون، دیوان‌سالاری، راه‌های ارتباطی، مدیریت سرزمین‌های پهناور و فرهنگ مدارا را به نمایش گذاشته بود.

پیش از آنکه واژه «تمدن» را بر زبان آوری، بدان که نام ایران با کوروش بزرگ، داریوش بزرگ، جندی‌شاپور، ابن‌سینا، رازی، خوارزمی، ابوریحان بیرونی، خواجه نصیرالدین طوسی، فردوسی، سعدی، حافظ، مولانا و صدها اندیشمند و هنرمند دیگر در حافظه تمدن بشری ثبت شده است.

اگر امروز جهان از «الگوریتم» سخن می‌گوید، ردپای خوارزمی را می‌بیند؛ اگر از پزشکی کلاسیک سخن می‌گوید، ابن‌سینا را به یاد می‌آورد؛ اگر از شعر و اخلاق سخن می‌گوید، سعدی را می‌شناسد؛ اگر از حماسه ملی سخن می‌گوید، فردوسی را می‌ستاید.

تمدن را با شعار نمی‌سازند؛ با میراث می‌سازند.
تمدن را با تحقیر ملت‌ها تعریف نمی‌کنند؛ با احترام به انسان معنا می‌کنند.
تمدن را تاریخ می‌نویسد، نه تریبون‌های سیاسی.

تو امروز درباره ملتی سخن گفته‌ای که هزاران سال است پابرجاست؛ ملتی که از یورش اسکندر، تهاجم مغول، تیمور، استعمار و ده‌ها حادثه سهمگین عبور کرده و همچنان ایستاده است.

ایران را نمی‌توان با یک واژه تحقیر کرد؛ زیرا عظمت یک تمدن، محتاج تأیید یا انکار سیاستمداران نیست.

پیشنهاد می‌کنم پیش از آنکه بار دیگر درباره ایران سخن بگویی، چند شب را با کتاب‌های تاریخ سپری کنی؛ شاید آن‌گاه دریابی که نام ایران، پیش از بسیاری از قدرت‌های امروز بر تارک تمدن جهان می‌درخشید و پس از آنان نیز خواهد درخشید.

تاریخ، جایگاه ملت‌ها را تعیین می‌کند؛ نه خطابه‌های آمیخته با خشم و تحقیر. و تاریخ، درباره ایران، قرن‌ها پیش حکم خود را صادر کرده است.