گفتمت عشق ولی حرف مرا گوش نکردی
گلی از شاخه‌ی دل چیدم و تو بوش نکردی

گفتمت چای، پریدی وسط حرف دل من
گفتمت قند، ولی چای مرا نوش نکردی

گفتمت پس غزلم را و دلم را؟ به چه قیمت؟
مفت؟ بخشیدم و تو مفت فراموش نکردی؟

یاد داری به نگاهت نظری داشت دل من
نظری کردم و تو دست در آغوش نکردی

چه بگویم که به هر دکمه‌ی این قافیه‌ی شعر
پیرهن دوخته بودم که تو تن‌پوش نکردی

اقتباس از لب تو بود هوای دل و جانم
رد شدی رحم به این شعله‌ی خاموش نکردی

محمد دهقان