
مسلم رویین تن
بیش از شصت سال از شهادت آقایان بزرگ نیا، قندچی و شریعت رضوی به دست حکومت استبداد و اختناق در جلوی دانشگاه تهران می گذرد اما نمامی از شلیک کنندگان جانی نیست ولی این سه نفر چنان نامی از خود بر جای نهادند که وارثان آن ها در دانشگاه ها با تأسی از آن مورثان خوشنام پرچم آزادیخواهی و عزت طلبی را بر بام دانشگاه های ایران نگه داشته و می دارند. هر چند در طول تاریخ شصت ساله بانیان قدرت هرگز روی خوشی به جنبش دانشجویی نشان ندادند اما این جنبش سیال و فعال به راه پرافتخار خود ادامه می دهند نمونه بارز این برخورد طی هشت سال گذشته می باشد که بزرگترین تشکیلات جنبش دانشجویی «دفتر تحکیم وحدت» را در دانشگاه ها تعطیل نمودند ولی این جنبش پاسخ دولت به اصطلاح مهرورز را در انتخابات اخیر ریاست جمهوری داد. ستاره دار نمودن وانشجویان پیشرو و آزاداندیش به جرم دگر اندیشی و نقادی ظلمی است که در دوره احمدی نژاد بر جنبش دانشجویی تشدید شد. اما باید پذیرفت که جنبش دانشجویی از بین رفتنی نیست باید با این جنبش برخورد محترمانه نمود زیرا جنبش دانشجویی دنبال کسب قدرت و منفعت نیستجنبش دانشجویی نمی خواهد جای کسی را بگیرد. این جنبش آرمانخواه است دنیال عزت طلبی و آزادی خواهی ایران است پس باید به آن ها احترام ویژه گذاشت نه اینکه ستاره دارشان نمود، در کمیته انضباطی برای آن ها پرونده سازی نمود، از تحصیل معلقشان کرد، بعد از فارغ التحصیلی از شغل مورد علاقه ممنوعشان کرد، محکوم به حبسشان نمود. این رفتار خصمانه باید کنار گذاشته شود.
گناه دیگر جنبش دانشجویی بر دوش کشیدن بار احزاب مستقل می باشد پر کردن خلأ مطبوعات مستقل می باشد زیرا وقتی همه مداح و ثناگوی حاکمان می شوند جنبش دانشجویی با توجه به خصیصه ذاتی خویش به نقد کاستی ها می پردازد و بی پروا پشت پرده ها را برای مردم عیان می نماید هرچند این وظیفه رسانه های مستقل و احزاب غیر حکومتی است اما در نبود ان ها جنبش دانشجویی در راستای آزادیخواهی و عزتمندی، رسالت سارین را عهدار می شود. امید است در شرایط فعلی که دولت اعتدال و امید با حمایت همین جنبش دانشجویی پیروز شد. به احزاب و رسانه های مستقل بهای لازم را دهد تا دانشجویان به کارکرد اصلی و اساسی خود بپردازند. مهمترین وظیفه دولت جدید و در رأس ان وزارت علوم احیای انجمن های اسلامی دانشجویان «دفتر تحکیم وحدت» می باشد تا همچنان شاهد شور و نشاط در دانشگاه ها باشیم زیرا تشکیلات دولت ساز هرچند در دانشگاه فراوان هستند و مورد حمایت حاکمیت هم در بعد مادی و هم در بعد معنوی اما هرگز نتوانستند مانند تحکیم وحدت نظر عامه دانشجویان باید بوسیله دانشجویان اداره شود نه نیروهای خارج از دانشگاه و جنبش دانشجویی طی نیم قرن گذشته نشان داده از عهده این وظیفه برمی آید زیرا آن سه قطره خون همچنان گرم است و می جوشد در رگ دانشجویان آزاداندیش، آرمانخواه و عزت طلب ایران./ب
مسلم رویین تن
عضو سابق دفتر تحکیم وحدت دانشگاه شیراز