بخچه ی ( بقچه ی )دل:

مطمئن هستم که یک روزی پرنده می شوم 
مثل  توفانی مهیب آخر وزنده می شوم

نقش می بندم  دوباره  روی بیشابورِ خویش
چون نقوشِ تنگِ چوگان، باز کنده می شوم

سِرِ سوسن، راز نیلوفر مرا اسطوره است
زین کهن الگویی ام  نامی بسنده می شوم

سرو و سوسن چون نمادِ هستِ من هستند پس
آزمونِ هستِ خود را من برنده می شوم 

زنده باشم یا نباشم، می رسد یک روز که
در میان سینه ای قلبی تپنده می شوم

می رسد یک روز با پرواز خود از دور دست
ققنسی یا مرغ آمینی پرنده می شوم

سبحانی