احمد خواجه حسنی 

در جریان رویداد «حفظ کودکان در عصر دیجیتال» در سازمان ملل، دولت استرالیا با ارائه ی طرح ممنوعیت استفاده از شبکه‌های اجتماعی برای افراد زیر ۱۶ سال، مورد تحسین رئیس کمیسیون اروپا و برخی کشورهای دیگر قرار گرفت. 
این قانون که در راستای حفاظت از سلامت روانی نوجوانان از ماه دسامبر اجرایی خواهد شد شرکت‌های شبکه‌های اجتماعی را موظف کرده که با استفاده از هوش مصنوعی و داده‌های رفتاری، سن کاربران را تخمین بزنند تا مانع ثبت‌نام افراد زیر سن مجاز شوند.
رئیس کمیسیون اروپا، در سخنرانی خود در این باره گفتند که از این ابتکار الهام گرفته و اروپا نیز ممکن است در مسیر مشابهی گام بردارد.
این همه در حالی است که فضای مجازی رها و بدون قید و بند در کشور ما هم چنان برای کودکان و نوجوانان فضایی به شدت مسموم و پر مخاطره است شوربختانه کسر قابل توجهی از کاربران (والدین و بزرگ تر ها) نیز در ضعف مفرط سواد رسانه ای، بعضاً قربانیان همین فضای پیچیده و مسحور می شوند.
پلتفرم اینستاگرام امروزه به مثابه میدان مین دیجیتال، به صحنه ای عمومی برای نمایش خوشبختی های کاذب بدل شده و الگوریتم ها اذهان کاربران را تحت سیطره خود درآورده اند.
الگوریتم ها همان کاری را می کنند که در نظریه برجسته سازی مطرح شده؛ آن ها با نهادینه نمودن صنعت مقایسه در ذهن و ضمیر جامعه ی هدف، به افکار ما جهت می دهند و به ما می گویند به چه چیزی فکر کنیم! بنابراین اذهان ترند پذیر با دیدن انبوهی از سبک های زندگی متفاوت و جذاب از جمله زندگی های لوکس، روابط عاشقانه ی رؤیایی، بدن های زیبا و بی نقص و سفرهای لاکچری ناخودآگاه حس عقب‌ ماندن از قافله، سرخوردگی و نارضایتی از امکانات زندگی فعلی و ناکافی بودن را در ذهن خود تداعی می کنند.
با این تفاسیر، مادامی که بزرگ تر ها در معرض چنین خطرهایی قرار دارند، حضور کودکان و نوجوانان در این میدان مین دیجیتال به مراتب دهشتناک تر است.
پرسه زدن در چنین فضایی، فارغ از آسیب های جسمی منشاء از بی‌تحرکی از جمله آسیب های چشمی، موجبات کانالیزه کردن فرآیند جامعه پذیری کودکان به سبک های نامناسب، اختلال جدّی در رشد مغزی و یادگیری مهارت‌های اجتماعی کودکان و انزوای بی رویه و گوشه گیری ممتد آن ها به اعتیاد دیجیتال را فراهم می کند، افزون بر این، کودکان و نوجوانان با دسترسی به صفحات غیر اخلاقی، با خطر مشاهده ی محتواهای نامناسب در این محیط نیز رو به رو هستند.
با وقوف به این که کسر قابل توجهی از محتواهای تولیدی با واقعیت‌های موجود فرسنگ ها فاصله داشته و جنبه ی نمایشی دارند ولی کودکان با مشاهده آن ها دچار یک وسواس شدیدی نسبت به رفتار والدین خود با آن ها و شرایط زندگی پیدا کرده و در باب زیبایی چهره و اندام خود بیش از حد حساسیت به خرج می دهند.
در نظریه ی تب شهرت آنلاین، کودکانی که توسط خود یا والدین آن ها تولید محتوا انجام می شود به دلایلی از جمله فقدان برآورده شدن انتظار آن ها از استقبال کاربران به محتواهای منتشر شده و لایک یا کامنت نگرفتن دچار نوعی یأس و سرخوردگی شده و با این تلقی که به اندازه کافی خوب نیستند و نادیده گرفته می‌شوند به اعتماد به نفس و عزت نفس آن ها آسیب جدی وارد می شود که این آسیب ها در ادامه موجب بروز رفتارهای وسواس گونه در کودکان خواهد شد.


تجویز راهبردی ؛
علیرغم وجود راهکارهایی از قبیل فعال‌ نمودن کنترل والدین در اینستاگرام، بلاک کردن اکانت های نامناسب، بستن کامنت ها، بلاک کردن کلمات توهین آمیز و بستن ارسال پیام خصوصی امّا برای حفظ سلامت جسم و روان آن ها، تا رسیدن به سن مناسب، کودکان را از خطرات میدان مین دیجیتال نجات دهید.