
اتحادخبر- خان:در گرمایِ سگ کُشِ بندر، برق رفته است. آب هم از نیمه ی شب، سیستمِ قطره ای پیش گرفته است. دلم به حال گاز می سوزد که در این برهوتِ انرژی، مشتری ندارد!!!
خان
در گرمایِ سگ کُشِ بندر، برق رفته است. آب هم از نیمه ی شب، سیستمِ قطره ای پیش گرفته است. دلم به حال گاز می سوزد که در این برهوتِ انرژی، مشتری ندارد!!!
در برزخِ میانِ خانه و کوچه گیر افتاده ام. از دستِ شرجی نمی توانم تویِ خانه بند شوم. از نق و نوقِ پیرمرد قناسِ همسایه که یک پایش این دنیاست و پای دیگرش روی پُلِ صراط، نمی توانم وارد کوچه شوم. بیچاره فکر می کند؛ چون من او را به سمتِ صندوقِ انتخابات روانه کرده ام و گفته ام به فلانی رأی بدهید، هر باری می تواند بارِ من کند. البته حق هم دارد...
بی اختیار هُل می خورم تویِ کوچه. پیرمرد مثل گنجشکِ آب کشیده ای توی قاب در ایستاده است. عرق از ناودانِ کمرش شُر شُر می ریزد توی شلوار چهارخانه اش. آدم ها در این جور مواقع نمی خواهند یارانشان را ببینند چه رسد به من که دشمنِ انتخاباتی او بودم.
نگاهمان که به هم گره می خورد، سلامی می کنم و احوال پرسی. سَرِ یک منی اش را به نشانه ی جواب تکان می دهد و چُسناله ها را کلید می زند. قیمتِ روزِ اجناس را مثلِ بورسی ها می داند و مانند تیرِ تفنگ، نرخ قطار می کند و من سرم را مانندِ دکترِ کارتنِ "پسرِ شجاع" می لرزانم. بعد از کلی خدابیامرزی نثارِ ارواحِ برخی مدیران!!! برای بار چندم یادم می آورد که من قسم خورده بودم که نیایم پای صندوقِ انتخابات. تو آن قدر سرنوشت و سرنوشت کردی، آیه قرآن خواندی و حدیث لقلقه کردی که دوباره کلاه گَپو سر ما رفت. یادت می آید چه قدر گفتم: "چی که وارچِس، دیه دُرست بشو نیست." و تو مثل الان چانه تکان می دادی و می گفتی: این بار فرق می کند. طرف گردن گرو نهاده است ... تحویل بگیر. حالا درستش کردید؟ قرار بود بعد از رفعِ تحریم، تبعیض و فساد، ایستادگی در برابر تورم و فیلترینگ، عدالتِ آموزشی و بهداشتی، ارزشِ پول و پاسپورت ایرانی، بهبودِ معیشتِ مردم و ... از ظرفیت نخبگان جوان، زنان و اقوام استفاده شود. چند نخبه از استان ما به وزارت رسید؟ چند جوان و زن نخبه بدون سیاسی گری مدیر شد؟ به خدا بوشهرِ ما به تیفوسِ قحط الرجال مبتلاست که صدر تا ذیل؛ از مدیر یک دایره تا معاونین و ریاست باید از استانِ برخوردارِ مجاور گزینش شوند و سروقدان استان در بنگاه های بزرگ اقتصادی، نفت و پتروشیمی پادویی کنند... گفتم: کربلایی؛ خدا را شکر، برق آمد. بیا برویم داخل! تشکر کرد و مانند آن کشاورز طبسی گفت: از ما که گذشت. خود دانید و مملکتتان!!!
ادامه دارد...