اتحادخبر: در مجمع عمومی عادی سالیانه شرکت پتروشیمی غدیر (شغدیر) که با حضور تنها ۶۸.۷ درصدی سهامداران برگزار شد، تصویب تقسیم سود ۲۵۰۰ ریالی به ازای هر سهم در حالی صورت گرفت که کاهش محسوس سود خالص، چالش‌های گسترده صادراتی، و تداوم وابستگی به تأمین‌کنندگان رقیب، از جمله نکات نگران‌کننده مطرح‌شده در گزارش هیئت‌مدیره بودند.

به گزارش سرویس نفت و انرژی اتحادخبر در حالی که شرکت به افزایش بیش از ۱۰۶ درصدی قیمت خوراک مصرفی (مواد اولیه PVC) در سال مالی گذشته اشاره کرد، اما هیچ برنامه مشخص یا موفقیتی در مهار این افزایش و کاهش هزینه‌های تولید ارائه نشد. این موضوع، سودآوری شرکت را مستقیماً تحت فشار قرار داده و سؤال‌هایی درباره کارایی تیم تأمین و مدیریت هزینه‌ها مطرح می‌سازد.

شغدیر در گزارش خود عوارض ۱۰ درصدی صادرات PVC و روند نزولی قیمت جهانی این محصول را عامل کاهش مزیت رقابتی در بازارهای خارجی اعلام کرد. با این حال، سوال اصلی اینجاست که چرا طی سال‌های گذشته، هیچ اقدام مؤثری برای تأسیس دفاتر فروش در کشورهای هدف یا اخذ مستقیم گواهینامه‌های صادراتی اروپا انجام نشده است. عدم تحقق این موارد، شرکت را در برابر رقبا کاملاً منفعل کرده است.

نکته قابل تأمل دیگر، کاهش سود خالص سال ۱۴۰۳ است که به گفته مدیران شرکت، به دلیل “تعدیل نرخ‌های خوراک و یوتیلیتی مربوط به سال‌های ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۲” رخ داده است. این در حالی است که سهامداران انتظار داشتند این اثرات در سال‌های گذشته شفاف‌سازی شود، نه اینکه به صورت یکباره در سال جاری ظاهر شود.

گرچه شرکت از اجرای پروژه‌هایی چون راکتور DC-201، کولینگ تاور جدید و واحد ۸۰۰ خبر داد، اما جزئیات مالی و زمان‌بندی روشنی درباره این طرح‌ها ارائه نشد. همچنین پروژه مهم کلر آلکالی که قرار است وابستگی شرکت به تأمین خوراک کلر از شرکت رقیب (پتروشیمی اروند) را کاهش دهد، همچنان در مرحله “دستور کار” باقی مانده و با تأخیر همراه است.

مدیران شرکت اعلام کردند که مجوز تولید گرید پزشکی PVC از سازمان غذا و دارو دریافت شده و به تولید آن در سال جاری امیدوارند. اما همچنان هیچ گزارش مشخصی از زیرساخت‌های آماده‌سازی، خطوط تولید متناسب، یا بازار هدف ارائه نشده است؛ موضوعی که تردیدهایی نسبت به اجرایی شدن این وعده ایجاد می‌کند.

مجمع سالیانه شغدیر، در حالی با تقسیم سود نسبتاً مناسب پایان یافت که سایه‌ای از ابهام و چالش بر آن حاکم بود. افزایش افسارگسیخته هزینه‌های تولید، ناتوانی در صادرات مؤثر، تأخیر در طرح‌های توسعه‌ای و شفاف‌سازی‌های ناقص مالی، زنگ خطری برای آینده سودآوری شرکت است. شغدیر بیش از آنکه نیاز به وعده‌های تازه داشته باشد، به برنامه‌ریزی شفاف، پاسخ‌گویی و تسریع در اجرا نیاز دارد.