سیاوش قائدی

 بنام پروردگار حرف و هجا / کلمه، مصرع، بیت و شعر
بنام آفریدگار زبان، سخن، لهجه و گویش
 
آغازگر سخنم یاد خداوندی است که به انسان قدرت تعقل هدیه نمود تا انسان گفتن را فراگیرد و با زبان ، آوایی بنام سخن براند که سر سلسه و بنیان فرهنگ هاست.
بنوعی می‌توان زبان را مادر فرهنگ نامید.
زبان گویش و لهجه ، اصلی گرانبها در شکل گیری فرهنگ می‌باشد. اگر در ابتدای خلقت تلاش انسان خردمند برای گفتمان نبود و انسان زبان نمی گشود که ارتباط بهتر و مؤثرتری برقرار کند شاید هیچگاه جوامع بشری به گونه امروزی شکل نمی گرفت، و شاید نظاره گر پیشرفت های امروز بشر تا این اندازه نبودیم و حتی میتوان فرضیه ای بیان کرد که ممکن بود مسیر زندگی بشر به گونه ای دیگر تعریف میشد و تاریخ بشریت متفاوت از اکنون می‌بود.
این مقدمه را از آن رو آوردیم تا  قدرت زبان در پیشرفت جوامع بشری و جایگاه ارزشمند زبان را بیش از پیش یاد آور شویم.
 هیجدهم اردیبهشت ماه یکهزارو چهارصد و چهار؛ آغاز پنجمین گردهمایی هفته نکوداشت گویش دشتستانی (سالکوچ فردوسی گویش دشتستانی روانشاد فرج الله کمالی) را در دل خود داشت.
روزی ارزشمند برای دشتستان که جای آن در تقویم این کهن بوم خالی‌ست.
البته با همت آقای حسینی مبتکر و بنیانگذار این برنامه این هفته با همین عنوان در تقویم دل دوستداران دشتستان شکل گرفته است و با وجود نوپایی جایگاهی بسیار نکو در بین مردم یافته است.
 به جرأت میتوان گفت از عوامل اصلی پویایی این برنامه تلاش صادقانه تیم برگزار کننده هست که با جان و دل و خلوص نیت سعی در ارسال پیام دوستی و مهر ورزی مردم دشتستان دارند.
از نقاط عطف این برنامه به نگاه من یکی معرفی آثار هنری و آفریننده کارهای موجود در دکور برنامه بود که به زیبایی انجام شد و همچنین تقدیم این آثار هنری به دست خالق اثر به شاعران که نشان از دل بزرگ جناب حسینی داشت.

آن دیگر لحظه بیاد ماندنی حضور هنرمندان و شاعران از خراسان تا فارس و کهکیلویه و بویر احمد و بوشهر و دشتستان فضایی سرشار از مهربانی و دوستی و محبت را سایه گستر بود  شخصا لذت بردم.
جا دارد تشکر فائقه داشته باشم از مردم و دوستانمان در شهر زیبای خشت بطور ویژه از خانواده سید طالب هاشمی و دوستانشان که به زیباترین شکل ممکن این برنامه را میزبانی کردند و حق دوستی و همسایگی را بخوبی ادا کردند.
پیام من به جناب حسینی؛  
دغدغه فرهنگی شما بسیار زیبا، شگفت انگیز و عاشقانه هست که این همه سختی راه را بجان میخرید هزینه مادی و زمانی میکنید آرام و قرار ندارید برای سرزمین مادری و از هزاران کیلومتر دورتر دل در گرو ریشه دارید.
درود ها نثار گامهای عاشقتان
از صمیم قلب عرض میکنم قلم و بیان من برای تقدیر از زحمات شما بسیار ناتوان هست
البته انتقاداتی هم بود از جمله اینکه می‌شد زمان را کمی بهتر مدیریت کرد.
دیگری هم اینکه کاش میشد این برنامه در دشتستان برگزار شود و از ظرفیت های فرهنگی دشتستان و همچنین حضور و همراهی گرم مردم بیشتر لذت ببریم  (ضمن تشکر و ادای احترام مجدد به میزبانان بزرگوارمان در خشت که هیچ کم و کسری نگذاشتند)
درک میکنم که شاید کمبودها و سختی هایی برای این امر وجود داشته باشد ولی دلایل مهمتری وجود دارد برای بیان که در این مجال  نمی‌گنجد.
 با وجود نقد مکان ولی می‌شود به مزایای میزبانی شهر خشت هم اشاره ای داشت
ابتدا اینکه باغ میزبان جای دنج و دلپذیر با فضایی لبریز از گل گیاه
و دیگری اینکه برگزاری این مراسم در استان فارس ، هم افزایی و تعامل فرهنگی مؤثرتری را برای هر دو اقلیم در پی خواهد داشت.