اتحاد خبر - سرویس نفت و انرژی

...ریشه‌ی کلمه‌ی عملیات ،،عمل،، است. یعنی جایی که کار از حرف و بیان و پند و موعظه و تریبون و منبر بسیار فراتر رفته و به ،،عمل،، رسیده است.
نمونه‌ی بارز عملیات را در هشت سال دفاع مقدس داشتیم که اگر در مرحله‌ی مداحی و رجزخوانی و سخنرانی باقی می‌ماند، امروز نامی از ایران و ایرانی نبود.

شاید به همین دلیل است که رزمندگانِ آن روزگار مایه‌ی فخر و مباهات کشور بودند و هنوز که هنوز است، خود و خانواده‌هایشان از بابت آن حضور و مشارکت تاریخی، دارای منافع بیشتری در مناسبات اجتماعیِ امروز هستند. منافعی از قبیل سهمیه‌های ورودی تحصیلی، پذیرش‌های استخدامی، پست و سمت‌های مدیریتی و نظایر آنها که برای همگان نیز مقبول و جاافتاده‌ است.

کاری که این رزمندگان و ایثارگران کردند، قطعاً کاری بزرگ و شگرف بوده که باقیِ آدم‌های آن روزگار، یا دل و جربزه‌ی ورود به آن وادی را نداشته‌اند، یا توان و قدرت و جسارت‌شان در حدی نبوده که فرماندهان را به اعزام‌شان متقاعد کند. با همین نگاه ویژه است که تمامی امتیازاتی که امروزه شامل حال‌شان می‌شود، به تریج قبای هیچ کسی برنمی‌‌خورد و هیچ شخصی را به نقد و واکنش وانمی‌دارد.

مناطق عملیاتی کنونی نیز کپی برابر با اصل مناطق عملیاتی جنگی هستند. دمای وحشتناک هوا، کار در ارتفاعات هولناک صدمتری که غیر از خدا فقط طنابی به زندگی وصلت کرده است، تنفس در هوایی بسیار آلوده که پس از هر دَم، تضمینی برای بازدَمَت وجود ندارد، صداهای مهیب و آخرالزمانیِ هرروزه‌ای که شب‌هنگام و در خواب و خانه هم راحتت نمی‌گذارند، انواع و اقسام امراض و بیماری‌های ناشناخته‌ای که ناگهان مثل هیولایی مهیب به کامَت می‌کشند و از پای دَرَت می‌آورند، و نهایتاً روح و روانی که آنقدر همگان بر رشته‌های عصبیِ آن راه رفته و بر سطح‌شان سوهان‌های عاجدار کشیده‌اند، که کمترین ناملایمتی از کوره به دَرَت می‌بَرَد و ناچیزترین نگرانی، به سِتوه‌ات می‌آورد.

فراموش نمی‌کنم کلاسِ ایمنی شرکت توتال در آغازین روزهای کاری‌ام را که استاد با اشاره به حجم بالای H2S می‌گفت : « هربار حضورتان در سایت، بمثابه خلبانِ جنگنده‌ای برفراز خطوط جبهه‌ی دشمن است که مقابل آتشبارهای آنان شیرجه می‌روید ! »
قصد مظلوم‌نمایی و کسب همذات‌پنداری ندارم، که اتفاقاتِ ناخوشایند و حوادثِ تلخِ هرروزه‌ی این صنعت بر هیچ عقل منطقی و درکِ سلیمی پوشیده نیست.
همه‌ی اندوه‌ام بر این است که چرا هرگاه این رزمندگان،  جهت احقاق حقوق و مطالبه‌ی بخش اندکی از مزدِ به‌تاراج‌رفته‌شان بانگی معترضانه سرمی‌دهند، میرزابنویس‌های گمنامی که بدنبال کسب نام و نان به نوشتن مشق‌های کودکانه مشغول‌اند، نوک مدادهای شکسته‌شان را تیز کرده و جای مشق شب، تمرینِ مخالفت با آنان را به ذهن‌شان صادر می‌کنند.

هزاران‌هزار مشکل لاینحل و معضل بزرگ در مناطق عملیاتی و جغرافیای پیرامونش را نمی‌بینند، گاف‌های وحشتناک مدیریتی مجموعه‌های خود را رصد نمی‌کنند، کمبودها و نواقص زندگی اجتماعی مردم را به دیده‌ی اغماض می‌نگرند، گرانی‌های سرسام‌آور، هزینه‌های کمرشکن، زد و بندهای منفعت‌طلبانه‌ی اصناف و بازاریان، بی‌تدبیری گماشتگان و دردهایی فراتر از مطالبه‌گریِ رزمندگان عملیاتی را رها می‌کنند و صرفاً جهت بالابردن میزان دنبال‌کننده‌هایشان در فضای مجازی، واردِ گودی می‌شوند که ذره‌ای از مشکلات و تألمات آن نمی‌دانند.

در نظامِ عملیاتی پالایشگاه‌ها، دستورالعمل چنین است که درصورت ،،شات‌داون،، تمامی امتیازات، اضافه‌کاری‌ها، پاداش‌های مصوب احتمالی و نظایر آنها برای همه‌ی کارکنان، صفر شده و همگی مورد توبیخ و تنبیه قرار می‌گیرند. تنبیه و توبیخی که در ماه‌های سرد و یخبندان سال، چندین‌برابر می‌شود. این مورد البته به دلیل تعهد، تخصص، درایت و پشتکار رزمندگان عملیاتی، هیچگاه روی نداده و یا بندرت اتفاق می‌افتد.

درعوض ،،شات‌داون،،های همیشگی در وادی‌های آموزش، اقتصاد، فرهنگ، مدیریت‌، رسانه، رادیو، تلویزیون، سیاست، امنیت، مجلس  و حتی حوزه‌های علوم دینی که قرار بود مروّج ،،یدخلون،،فی دین الله باشند اما خروجی آنان جز ،،یخرجون،، نسل حاضر، عایدی دیگری نداشته و همه‌شان ردیف‌های بودجه‌‌ی چندصد میلیاردیِ سالانه از ماحصل تولید نفت و گازِ همین مناطق عملیاتی دارند، چنان مورد اغماض و فراموشی قرار می‌گیرند که هیچ مقامی خود را ملزم به پاسخگویی ندانسته و هیچ توبیخ و تنبیهی نیز شامل حال‌شان نمی‌شود.

خلاصه‌ی کلام اینکه نیک واقفیم جز دهک کوچکی از جامعه، حالِ هیچکدام از اقشار مردم خوب نیست. گرانی، تورم، ناترازی درآمد، بیکاری و مواردی از این قبیل، نفسِ همگان را تنگ کرده است.

اما همه‌ی اینها دلیل نمی‌شود که اگر گروه، قشر یا صنفی در راستای مطالبه‌گریِ حقوق خود وارد فاز اعتراضی مسالمت‌آمیزی شد، نادانسته و جاهلانه حرکت آنها را زیر سؤال برده و خود را در مقام قیاس و مقایسه با آنان قرار دهیم.

باید تمرین کرد و یاد گرفت که احقاق حق و مطالبه‌ی حقوق، جز با استناد به حقایق و واقعیاتِ موجود و نه مقایسه با دیگر صنوف، موفقیت‌آمیز نخواهد بود.

،،میم . قاف،،