عصمت دانش

باسلام و احترام؛
نمی گویم خداحافظ زیرا مرام و راه من همیشه سلام است.
آمدن و گام برداشتن در راه بودن ،بهتر بودن ،زیستن و به ،زیستن است .
سلام به سال های جوانی ام که بهترین و شایسته ترین چهره ی آن را با پاک ترین آفریدگان خداوند گذرانده ام و آن را غنی کرده ام .
در مقدس جایی ،مقدس اهدافی را دنبال کرده ام ...«پرورش تخیل و اندیشه ی کودکان و نوجوانان» زیرا می خواستم و می خواهم تلاش کنم دنیا جایی بهتر و زیباتر باشد .می خواهم زمین زیبا ،سرشار از نفس هایی پاک و نیالوده ...دست ها و چشمانی پاک و نیالوده باشد !
می خواستم و می خواهم انسان به ابعاد بیشمار وجودی اش پی ببرد .خودش را ببیند و بشناسد .هستی را بشناسد و سرانجام در بالاترین خواسته می خواهم انسان خدا را بشناسد ،باور کند و در ستایش افریدگار خویش باشد.
 "اوقات خوش آن بود که با دوست به سر شد  باقی همه بی حاصلی و بی خبری بود"
خداوندمتعال ومهربان راشاکرم که تقدیربرآن قرارگرفته است که بیش ازنیمی ازعمرم رادرخدمت کودکان ونوجوانان ومردم شهرم دالکی باشم، که برایم نه اعضا بلکه عضوی ازخانواده ام بوده اند.اکنون که پس از19سال خدمت درکانون پرورش فکری کودکان ونوجوانان ،وقت خداحافظی فرارسیده است؛فرصت رامغتنم شمرده وبه پاس همکاری،لطف وهمدلی شماعزیزانی که مجال همراهی راازمن دریغ نداشتید،مراتب سپاس خودرابه یکایک آحادهمشهریانم تقدیم می کنم.باتوجه به انتقالی اینجانب وورق خوردن برگ دیگری ازکتاب زندگی درماههای آغازین سال ازشما بزرگواران خداحافظی کرده وهمگی رابه خداوندنیکی ها می سپارم.
           
ارادتمند همه انسانهای شریف سرزمینم