مهراب شاد

نمایندگان محترم مردم شریف و شهید پرور استان بوشهر؛‌ بد نیست برای رضای خدا هم که شده یک کو‌پن هم برای این مردم شریف و شهیدپرور خرج کنید. بارها و از سوی همه‌ی مردم شریف و شهیدپرور استان گفته شده که با وجود این ثروت عظیم در استان وضعیت ورزش قهرمانی، بهداشت، درمان، آموزش و اشتغال اصلا قابل پذیرش و در شان این مردم شریف و شهیدپرور نیست.
خوب به خاطر دارم تنها درخواست دکتر رضوی مدیرعامل جوان، شجاع و توانمندِ سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس، هنگام ترک سازمان از مدیر عامل جدید این بود :
لطفا تیم شاهین را تنها نگذارید.
که الحق و الانصاف موسی سوری هم کم نگذاشت و تمام توانش را به کار برد که هیچ کمکی به فوتبال استان نکند.
بی مهری نفت به ورزش استان ادامه داشت تا ابتدایِ زمان تصدی دکتر یوسفی مدیرعامل شایسته‌ی سازمان که با تحت پوشش قرار دادن باشگاه پارس جنوبی بخشی از دِین صنعت نفت را در حق فوتبال استان اَدا کرد. دکتر یوسفی با چالشهای فراوان دوباره شور را به فوتبال استان برگرداند و نام بوشهر را مطرح کرد.
انتظار می‌رفت ابتدا نماینده جنوب است ( که ظاهرا ارتباط خوبی هم با مدیرعامل سازمان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس دارد، که اگر نداشت عمر مدیریت ایشان -بدون هیچ چالشی- به سه سال نمیرسید) و بعد سایر نمایندگان مردم شریف و شهیدپرور استان بوشهر هم خیلی پیشتر از این در راستای مسئولیتهای اجتماعی خود سهم فوتبال و مردم شریف و شهیدپرور استان را از صنعت نفت مطالبه میکردند. نه اینکه آن نماینده جوان پس از مرگ سهراب و آنهم نه به خاطر مظلومیت فوتبال بوشهر که از منظر سلبریتی ستیزی فریاد وا اسفا سر دهند -که باید به ایشان گفت نان آقازاده‌ها را خدا می‌رساند شما نگران نباشید- .
وضعیت فوتبال بوشهر، شاهین و ایرانجوان که در ادوار اخیر خاستگاه تقریبا ۲۵درصد ترکیب تیم ملی ایران بوده‌اند برای هر انسانِ مسئولِ حتی غیر فوتبالی عجیب، دردآور و تاسف برانگیز است.
آقایان نماینده؛ شاهینِ فوتبال بوشهر و ایرانِ جوانِ ما با یک چهارمِ آن دوهزار و هشتصد میلیاردِ پرداخت شده برای تیم استقلال و هزینه‌ی سالیانه‌ی بسیار کمتر دوباره به پرواز در می‌آمدند که متاسفانه در بی‌خبری و سکوت شما برای دیدن پروازشان باید به عکسها و خاطرات رجوع کنیم.
روایت است که زیدی ادعا میکرد من در بیضا از روی نه خر می‌پریدم، چنین بودم و چنان. ظریفی شنید و گفت: حالا بیضا دور است، نه تا خر که نزدیک است. جناب نماینده؛ هُلدینگ خلیج فارس از دست رفت، قحطی پتروشیمی که نیامده. بسم‌الله الرحمن الرحیم، بفرمایید، این گوی و این میدان. از مابقی شرکتهای باقیمانده سالی پانصد میلیارد برای فوتبال استان بگیرید. در ضمن توجه داشته باشید هُلدینگ مذکور به باشگاه استقلال پولی نداده و اسپانسر نشده، مالک شده و اگر از این پس هزینه‌ای کند برای دارایی خود هزینه می‌کند. آیا باشگاه‌های ما حاضرند مالکیت خود را به شرکت دیگری بدهند؟