
عبدو جوكر
يادمه اوسنل كه خيلي كچيك بيدم و مثلا تازه خوندن و نوشتن ياد گرفتيدم، يه كتاو كهنه اي گيرم اومده بي كه تا صفحه چارده پونزه اش هم نداشت. يعني از صفحه شونزه شروع ويمي و مو هيچ وخت نفهميدم اسم ئي كتاو يا اسم نويسنده اش چنه. كتاوكو، پر از داستان بي و پاك داستانلش هم درباره پيغمبرل و ايمامل بي. حكايتل خيلي جالب و قشنگي توش روايت كرده بيدن كه به دل آدم مي نشس. يكي از ئي روايتل، حكايت هابيل و قابيل بي. حتما خوتون قصه شونه خوندينه. هابيل و قابيل، دوتايي شون بچيل حضرت آدم بيدن كه قابيل از سر نادوني و حسودي، زد ككاشه كشت. وختيكه داستانه مي خوندم، خيلي از قابيل بدم مي اومه. دلم مي خواس ورش بيدم و يا نهاشه مي گرفتم يا ئي كه سنگشه وش مي اسدم تا نتره ككاشه جوون مرگ كنه. يه باري پرس باپيرم كردم كه بينم سي چه قابيل، هابيله كشت؟ باپيرم جواو قانع كننده اي وم نداد اما فهميدم تا او هم از قابيل بدش ميا. از او روز تا ايسو، هركي مي زنه يه نفريه مي كشه، مو درجا ياد قصه هابيل و قابيل مي افتم و تو دلم قاتله لعنت مي كنم. ئي جريان ادامه داشت تا ئي كه هفته گذشته يه خبري پخش واوي كه دل آدمه مي دروشوند. دوتا ككا كه ور دي بواشون تو يه خونه اي زندگي مي كردنه، سي محض گيرآوردن كار، پي هم جر و كشتير واويدنه و يكي شون زده يكي ديه شونه كشته! به همي سادگي . ظاهرا يكي از ككايل، يه كاري گير آورده بيده و صب مي خواسه بره سر كار كه او ككاي دوم مي گو كار مال مونه و مو بايس برم. ككاي اولي سماجت مي كنه و ككاي دومي هم از ترس بيكاري، پي ككاي اولي كشتير ويمو و يه چاقويه تا دسه مي كنه تو قلب ككاش ... سرتونه درد نيارم، هرچي مي خوام تف و لعنت بسي كنم سي ككاي دومي كه ككاشه كشته، نويمو. انگاري يكي دهنمه يه قلف سنگيني زده. در عوض نمي فهمم سي چه دلم مي خوا هرچي فحشه نثار بعضی از اونايي كنم كه ای بالا نشسنه و پي ئي مديريت جهاني شون، زندگي مردمه زهر كردنه تو دهنشون.