کد خبر: 18305 ، سرويس: طنز تلخند
تاريخ انتشار: 18 شهريور 1392 - 11:34
هف تو لوله پوليكا (29)

عبدوجوکر

دوتا مطلب مي خواسم عرض كنم خذمت تون. اول، دوميه عرض مي كنم كه يادم نره  بعدش وامي گردم سر اولي خدابخوا! مطلب دوم اينه كه آدم، اي خوش آدم كچيكي بو، نمي تره پي بازي كردن پي اسم آدمل گت، گت واوو! مثلا تو همي قضيه مجسمه غضنفر، آدم نمي تره پي مخالفت پي مجسمه غضنفر، خوشه آدم گتي جا بزنه. ايسو هركي مي خوا، بو. مي خوا فرموندار بو، مي خوا دنده دار بو، مي خوا كلاچ دار بو، مي خوا ترمز دار بو! هر كي كه بو، وختي فكرش فكر كچيكي بو، هر چي هم مي خوا پابلدكوني كنه، آخرش همو آدم كچيكيه كه هسي. يادمه كلاس سوم دبستان كه بيديم، يه همكلاسي چاپلوسي داشتيم كه از  بسكي چاپلوسي كرده بي، دسلش گُلُووِر زده بيدن ( چاپلوسي چه ربطي به گُلُووِر داره، نمي فهمم  (! اسمشم باقر بي. يعني قبلا يه اسم ديه داشت اما رفته بي عوضش كرده بي، نهاده بي باقر. ئي باقرو كه عرض مي كنم، يك تملقلي مي گفت و يك چاپلوسيلي مي كرد كه هر چي سيتون بگم، باور نمي كنين. مثلا يه روزي يه شعر قشنگي مال حافظه ورداشته بي آورده بي سر كلاس و مي گفت شعركو مال معلممونه. هر چي معلم بيزون قسم مي خورد كه تا ايسو همچي شعري نگفته، باقرو زير بار نمي رفت. يا ئي كه مثلا پي دوربين بواش يه عكسي از مدير و باقي معلمل مدرسه گرفته بي و رفته بي تو چاپخونه گتش كرده بي و زديدش تو دفتر. شي عكس كو هم نوشته بي هديه باقر باقري به مدير و معلمان عزيز. خلاصه از ئي كارل زياد مي كرد. سي محض همي هم نهاديدنش مبصر كلاس. آغا، ئي آدم چنان دماري از روزگار بچيل درآورده بي كه حد و اندازه نداشت. همه مون سي خينش تشنه بيديم اما متاسفانه مدير مدرسه كه خيلي از خوشواش و تملق خوشش مي اومه، وش طرفداري مي كرد. يه روزي يكي از بچيل كلاس تو نقاشي تو استان اول واويدي. ما تصميم گرفتيم كه تو كلاس يه جشني سيش بگيريم. تموم وسايل هم اسديديم و آماده جشن بيديم كه ديديم مدير و يه چن تا از اوباش مدرسه كه باقرو هم توشون بي، رختن تو كلاس و پاك وسايل مانه پشك و پره كردن و رفتن. يه چن كشاي ديه هم از همي مسائل سر ما آوردن كه حال مون گرفته واوي. به همي خاطر هم ورداشتيم يه نامه اي سي آموزش پرورش نوشتيم و داستانه سي شون مفصل تعريف كرديم. اونا هم يه بازرسي بسي كردن و وارسي كردن تا ها، همي طوره. خلاصه مديره ورداشتن و جاش يه مدير جديدي نهادن. ئي مدير جديد، چنان تيپايي زد شي بند و بساط باقرو اينا كه هر كمو از اوباش مدرسه كه كارشون فقط چاپلوسي و تملق بي، بساط شونه جمع كردن و از مدرسه گُرُختن ... تا اينجو كه اومدم، ديه او مطلب اولي يادم رفت ... وِر مزه ديه، خو يادم رفته. چه كنم؟ مجسمه خو دومن نوردمه !

 

لينک خبر:
https://www.ettehadkhabar.ir/fa/posts/18305