فصل های خوب اشتیاق

رفتی وقلبم زهجرت، طفلکی بیمار شد
دستِ غم بر لحظه هایم،دشمنی پرکارشد

درد بی تابی به باغ ِ هستی ام آتش زد و
درحصارِ غصه ها،دل پشته ای از خار شد

درخیال وباورم اصلا نمی گنجد،ولی
روزهای خوبمان رفت وهمه بر دار  شد

بی دلیل روشنی،ترک وفا کردی وحیف
بامِ سبزِ  عشقمان ،بر روی سر آوار شد

در عزایِ عشقِ تو،جان شعری از رفتن سرود
واژه هایم تک به تک، دیوانه ای انگار شد

بی کس وتنها به شب ،جانم به سویت پر کِشید
مونسم قابِ نگاهت بر رخ دیوار شد

فصلِ خوبِ اشتیاق و عاشقی آخر رسید
قصه ی لیلی ومجنون بازهم تکرار شد